บทที่ 87 ห่วงใยผู้หญิงคนหนึ่งมากขนาดนี้

หลินซินเหยียนก้มหน้าไม่พูด ตกตะลึงกับคำพูดของยู่ซิ่วมาก

ครั้งก่อนเขาบอกว่าเขาถอนหมั้นแล้ว เธอไม่ได้จริงจัง แค่ฟังเฉยๆ คิดไม่ถึงว่าเขาถอนหมั้นจริงๆ

“หลังจากที่เขาไปประเทศA กลับมาก็จะถอนหมั้น พ่อของเขาโกรธมาก ความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่ดีมาก กับสิ่งนี้ก็ทะเลาะกันและจบไม่สวย”

นึกถึงความสัมพันธ์กับจงจิ่งห้าว ยู่ซิ่วก็ทำอะไรไม่ได้

มือของหลินซินเหยียนประสานกันแน่น “คุณ คุณรู้ได้อย่างไร?”

รู้ได้อย่างไรว่าหลังจากที่จงจิ่งห้าวพบเธอ ก็จะถอนหมั้น?

“เขาถอนหมั้นอย่างกะทันหัน พ่อของเขาโกรธมาก ให้ลุงเฟิ๋งที่บ้านไปสืบ มิฉะนั้นฉันก็ไม่มาหาเธอ” ยู่ซิ่วพูดความจริง

หลินซินเหยียนระงับความรู้สึกในใจ พูดนิ่งๆ “วันนี้คุณมา..."

“ฉันไม่ได้มีความหมายอื่น ก็แค่อยากดูเธอ ตอนแรกให้ลุงเฟิ๋งตรวจสอบเรื่องนี้ เพื่อห้ามจงจิ่งห้าวถอนหมั้นจริงๆ แต่เขาใช้วิธีทำร้ายตัวเอง ถอนการหมั้นครั้งนี้ ใครก็ทำอะไรเขาไม่ได้ ผู้หญิงที่ตามเขามานาน เขายังสามารถไม่สนใจได้ คิดว่าใจแข็งแล้วจริงๆ พ่อเขาก็ทำอะไรเขาไม่ได้ ทำได้แค่นี้” ยู่ซิ่วมองหลินซินเหยียน

“ฉันมาหาเธอ เป็นความหมายของฉันเอง ไม่มีใครรู้”

สำหรับเธอ จงจิ่งห้าวถอนหมั้นอย่างเฉียบขาดขนาดนี้ ต้องเป็นเพราะหลินซินเหยียนแน่นอน

รู้ว่าจงจิ่งห้าวถอนหมั้นเพราะอดีตภรรยาของเขา เธอก็สงสัย อยากเห็นว่าอดีตภรรยาของจงจิ่งห้าวเป็นผู้หญิงแบบไหน

ตอนแต่งงานไม่เห็น ตอนนี้ลุงเฟิ๋งพบข้อมูลพอดี จึงมาหาเธอ

หลินซินเหยียนตั้งตัวไม่ทันเล็กน้อย เดิมทีคิดว่าเธอมาหาตัวเองเพื่อให้ออกจากจงจิ่งห้าว ให้เขาหมั้นกับเหอรุ่ยหลินต่อ จึงมาหาเธอ

ใครจะรู้ ว่าไม่ใช่

ยู่ซิ่วดูออกว่าหลินซินเหยียนสับสน ยิ้ม “เธอแต่งงานกับจงจิ่งห้าวไม่นาน อาจจะไม่รู้นิสัยของเขา เขาจะทำอะไร ใครก็ห้ามไม่ได้ การถอนหมั้นครั้งนี้จิ่งห้าวไม่อนุญาต แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่ประนีประนอม”

หลินซินเหยียนตาพริ้ม มุมปากยิ้มบางๆ อย่างทำอะไรไม่ได้ เธอแต่งงานกับจงจิ่งห้าวไม่นาน ใช้เวลาร่วมกันก็ไม่นาน แต่การกระทำของเขา ก็เคยได้รับประสบการณ์

ตัวอย่างเช่นการกลับประเทศครั้งนี้ของเธอ

หากจงจิ่งห้าวไม่มาขัดขาระหว่างกลาง เธอก็อาจจะไม่กลับมา

เห็นได้ชัด เรื่องที่เขาจะทำ ไม่ว่าใช้วิธีอะไร ก็จะบรรลุเป้าหมาย

“วันนี้รบกวนแล้ว” ยู่ซิ่วลุกขึ้น “ฉันออกมานานแล้ว ต้องกลับไปแล้ว”

หลินซินเหยียนก็ลุกขึ้นตาม “ฉันส่งคุณออกไป”

ยู่ซิ่วยิ้มและไม่ปฏิเสธ

“ระวังด้วยนะคะ” เดินออกจากห้องทำงาน บนพื้นของด้านนอกมีอุปกรณ์ตกแต่ง ทำให้หกล้มได้ง่าย หลินซินเหยียนพูดเตือน

ยู่ซิ่วมองไปที่หลินซินเหยียน ยิ้มอย่างอ่อนโยน ความประทับใจการเจอหลินซินเหยียนครั้งแรกมาก “ฉันหวังว่า เรื่องที่เราเจอกัน เธออย่าบอกคนอื่น”

ความสัมพันธ์ของเธอและจงจิ่งห้าวไม่ดี

ถ้าให้เขารู้ว่าตัวเองพบหลินซินเหยียน กลัวจะเกิดความเข้าใจผิดที่ไม่ควรมี

“ฉันทราบแล้ว ฉันจะไม่บอกใคร” หลินซินเหยียนตกลง

เดินออกจากร้าน คนขับรถเห็นเธอออกมา รีบเปิดประตูรถ “คุณหญิง”

ยู่ซิ่วขึ้นรถ คนขับรถปิดประตู เลื่อนหน้าต่างลง เธอมองหลินซินเหยียน “ฉันไม่เคยเห็นจงจิ่งห้าวห่วยใยผู้หญิงคนไหนขนาดนี้”

หัวใจเหมือนถูกชาคูดิงที่มีน้ำส้มสายชูผสม ขมและเปรี้ยว ทำให้เธอขัดแย้งมาก

รู้ว่าจงจิ่งห้าวถอนหมั้นจริงๆ และยังเพราะเธอ บอกว่าไม่รู้สึกนั้นเป็นการโกหก

แต่ความรู้สึกที่เธอมีต่อจงจิ่งห้าว ตัวเธอเองก็ไม่แน่ใจ

ยู่ซิ่วยังอยากพูดอะไร แต่คำพูดถึงปากก็ตีโค้งกลับ “แม่ของเขาเสียชีวิตเร็ว ใจที่มีต่อฉัน...ถ้าเป็นไปได้ รบกวนเธอดูแลเขาหน่อย”

หลินซินเหยียนเม้มปาก ไม่กล้าตกลงง่ายๆ

ดูแลเขา?

ต่อให้เขาถอนหมั้นแล้ว พวกเขาก็เป็นไปไม่ได้

ระหว่างพวกเขามีเรื่องและคนกันไว้เยอะมาก

“เขามีคนดูแล ฉันก็ช่างเถอะค่ะ” หลินซินเหยียนปฏิเสธ