บทที่ 888 ได้รู้ความจริง

เจียงโม่หานเดินเข้ามาแล้วมองไปทางโปสเตอร์หนังหลายเรื่องที่ติดอยู่ที่ประตูทางเข้าโรงหนัง

“มาดูหนังคนเดียวเหรอครับ?” เขาถาม

จงเหยียนซียิ้มออกมา “ที่นี่มันก็ไม่มีใครที่จะมาดูหนังเป็นเพื่อนฉันได้เหมือนกันมั้ยล่ะคะ?”

“ดูเรื่องไหนครับ?” จู่ๆเขาก็อยากรู้ขึ้นมา เรื่องที่เธอจะดูคนเดียวเรื่องนั้น

เดือนนี้มีหนังเข้าฉายอยู่สามเรื่อง มีทั้งหนังแบบไซไฟและก็มีหนังเกี่ยวกับความรักด้วย

จงเหยียนซีหันไปมองพลางพูดออกมา “เรื่องหวานนักวันรักแรกค่ะ”

“คุณหลินมีแฟน?” เขาถามออกมาอีกครั้ง

“ทำไมคะ ประธานเจียงสนใจเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของฉันเหรอคะ?” เธอยิ้มสวยออกมา

เจียงโม่หานเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมถึงได้ถามออกไปมากมายอย่างนี้

คำพูดพวกนี้เหมือนกับพูดออกไปโดยไม่ผ่านสมองเลยก็ไม่ปาน

“เสียมารยาทแล้ว” เขาเก็บสีหน้า “ดึกมากแล้ว คุณหลินรีบกลับไปพักผ่อนเถอะครับ”

พูดจบเขาก็เดินไปที่รถ

จงเหยียนซียืนอยู่ตรงที่เดิม มองเงาร่างที่เดินออกไปของเขา จู่ๆก็ได้เอ่ยออกไป “ประธานเจียง เคยรักใครมาก่อนหรือเปล่าคะ?”

ฝีเท้าของเจียงโม่หานได้หยุดชะงักไปอย่างกะทันหัน ค่อยๆหันกลับมาช้าๆ

“นี่มันไม่เกี่ยวกับงาน ประธานเจียงจะไม่ตอบก็ได้นะคะ เพียงแต่หนังวันนี้ไม่เลวเลยทีเดียว ถ้าประธานเจียงมีเวลา ก็สามารถดูเพื่อความบันเทิงสักหน่อยก็ได้นะคะ” พูดจบเธอก็ผันร่างเดินออกไปยังทิศทางที่ตรงกันข้ามกับเขา

ในนาทีนั้นเอง เธอเพียงแค่อยากรู้ว่าในช่วงเวลาที่เขากับเธออยู่ด้วยกัน เคยหวั่นไหวกับเธอบ้างหรือเปล่า

จะเคยหวั่นไหวมาบ้างหรือเปล่าแล้วมันจะยังไง? มันสามารถเปลี่ยนอะไรได้ล่ะ?

เธอยิ้มเยาะตัวเอง เงยหน้าขึ้นไป แผ่นหลังเหยียดตรง

เจียงโม่หานยืนอยู่ตรงที่เดิม สายตาเลื่อนไปที่บนโปสเตอร์หนังเรื่องหวานนักวันรักแรกเรื่องนั้น

ก็คงจะเป็นเรื่องที่บรรยายเกี่ยวกับเรื่องราวความรักของคู่รักวัยเด็ก ดังนั้นแล้วบนโปสเตอร์ก็เลยใช้ภาพเด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงมาเป็นภาพหลัก

เขามองจ้องเงาร่างที่เดินออกไปของหลินลุ่ยซี แต่กลับเอาไปเงาร่างของเธอมารวมกับผู้หญิงอีกคนอย่างอธิบายไม่ถูก

ทั้งๆที่เธอไม่ใช่เธอ ทำไมถึงได้เอาเธอกับเธอมาเชื่อมโยงเข้าด้วยกันตลอดเลยนะ?

เขาไม่ได้ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย เธอก็คือเธอ ไม่ชอบให้เธอถูกใครมาแทนที่!

เขาขึ้นรถไปแต่ก็ไม่ได้สตาร์ทรถไปโดยทันที แต่ได้หันหน้าไปมองโปสเตอร์แผ่นนั้น

ตอนที่เจอเธอครั้งแรก เธอเองก็มีอายุน้อยๆอยู่เหมือนกัน

ยิ้มขึ้นมาแล้วจะทำให้คนอื่นรู้สึกอบอุ่นและเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาขึ้นมา

สายตาของเขาล้ำลึกลงไปอีกหลายส่วน และได้ประดับไปด้วยความรู้สึกที่แท้จริงที่แม้แต่เขาเองก็ยังไม่สังเกตเห็น

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ยิ้มของเธอได้เข้าไปอยู่ในใจของเขาเรียบร้อยแล้ว หยั่งลึกแตกหน่อออกมา โดยที่ไม่ว่าเขาจะไปทำเป็นไม่สนใจมันแค่ไหน มันก็ไม่อาจลืมไปได้เลย

ทุกครั้งที่คิดขึ้นมา หัวใจก็รู้สึกเจ็บไปหมด

ผ่านไปนาน กว่าเขาจะสงบอารมณ์ของตัวเองลงได้แล้วสตาร์ทรถขับออกไป

วันต่อมา

จงเหยียนซียังอยู่ในห้วงความฝัน ก็ได้ถูกเสียงริงโทนโทรศัพท์ดังปลุกขึ้นมา เขาคว้าโทรศัพท์มารับสาย เสียงกู้เสียนดังเข้ามาจากทางปลายสาย “รีบดูข่าวเร็ว”

“ข่าวอะไร?” เธอตื่นขึ้นมาบ้างแล้ว

“ข่าวฉาวของสามีเก่าของเธอไง” เสียงทางปลายสายที่ดังเข้ามามีการเย้าหยอกออกมาเล็กน้อย

เธอลุกขึ้นมานั่ง ขยี้ตาออกมาเล็กน้อย

“ตกลงแล้วมันเป็นข่าวฉาวอะไรกันแน่?”

ทางกู้เชาได้วางสายไป แล้วเอาข่าวของวันนี้ส่งมาที่โทรศัพท์ของเธอ เธอกดเปิดลิงค์ เขียนพาดหัวข่าวตัวโตๆเอาไว้ว่า 【ท่านประธานของเหิงคังกรุ๊ป ‘แสดงพฤติกรรมติดเรท’กับสาวสวยที่ร้านกลางคืน】 ด้านล่างยังมีภาพเจียงโม่หานเตะผู้หญิงประกอบมาด้วย

กู้เสียนส่งข้อความเข้ามา เย้าหยอกออกมาว่า 【สามีเก่าของเธอทำไมแม้แต่ผู้หญิงก็ยังทำร้ายได้? อารมณ์ร้อนอะไรขนาดนั้น เคยทำร้ายเธอมาก่อนหรือเปล่า? 】

จงเหยียนซีไม่ได้สนใจ อ่านข่าวนี้ต่อไป ปกติแล้วอย่างข่าวจำพวกนี้ล้วนแล้วจะใส่สีตีไข่เอาทั้งนั้น เพื่อเรียกความสนใจจากเหล่าผู้คนมา

เนื้อหามีความหมายประมาณว่าหลังจากหลับนอนกับสาวสวยแล้ว ตกลงราคากันไม่ได้เลยลงไม้ลงมือกัน

บนใบหน้าของจงเหยียนซีไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมา เพียงคิดว่ามันน่าตลก

เจียงโม่หานในตอนนี้ขาดแคลนเงินเหรอ? ถึงต้องลงมือต่อหน้าผู้คนมากมายเพราะเงิน

【เธอคงไม่ได้เสียใจอยู่หรอกใช่มั้ย? 】กู้เสียนไม่เห็นเธอตอบข้อความกลับมา ก็ได้ส่งข้อความมาอีก

จงเหยียนซีตอบเขาไปข้อความนึง 【ทำไมฉันถึงต้องเสียใจด้วย? 】

【สามีเก่าของเธอตกต่ำถึงขนาดที่ไปหาผู้หญิงที่ร้านกลางคืนแล้ว? เธอไม่เสียใจ? 】

【นายก็พูดอยู่นี่ว่าสามีเก่าไม่ใช่หรือไง? 】

ในเมื่อเป็นสามีเก่าก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว

【เอาเถอะ ขอให้วันนี้เธอผ่านไปอย่างมีความสุขแล้วกัน】

จงเหยียนซีวางโทรศัพท์ลง ลุกขึ้นจากเตียง วันนี้เธอยังมีเรื่องที่ต้องทำ

เธอล้างหน้าแปรงฟันสวมใส่เสื้อผ้า ออกจากบ้านไป ตอนนั้นเป็นหลิงเวยทำร้ายเธอ อยากให้เธอได้รับบทลงโทษที่สมควรจะได้รับ ก็ต้องหาหลักฐานที่เธอทำร้ายคนของเมื่อตอนนั้นให้เจอ

แต่เธอไม่มีเบาะแส และก็ไม่กล้าจะติดต่อคนพวกนั้นด้วย กลัว เธอกลัวว่าจะถูกพ่อแม่รู้

เธออยากแก้แค้นด้วยตัวเอง ตอนนี้ทำได้แค่ใช้วิธีที่โง่เง่าที่สุด

บ้านที่เธอกับเจียงโม่หานอยู่เมื่อก่อน ระบบป้องกันขโมยของที่นั่นทำงานได้ดีมาก ทุกคนที่เข้าออกล้วนมีการบันทึกเอาไว้ ถึงแม้ว่าจะผ่านไปนานขนาดไหน เธอเองก็อยากจะไปดูสักหน่อย ถ้าเกิดมีล่ะ?