บทที่ 896 เจรจาธุรกิจกันหน่อย

จงเหยียนซีก้มหัวลงแล้วเดินลงมา สถานที่ที่อยู่ตรงหน้านี้เหมือนกับเป็นบ้านส่วนบุคคลยังไงยังงั้นเลย

“ตามผมมา” เป็นครั้งแรกที่กู้เสียนมาที่นี่เหมือนกันเพราะงั้นเขาจึงไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ ยังไงเขาก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

เขาเพียงแค่หาข้อมูลได้ว่าผู้ชายคนนี้มักจะปรากฏตัวอยู่ที่นี่บ่อยๆ

จงเหยียนซีพยักหน้า

เธอไม่ได้โง่ ฉะนั้นเธอจะไม่วู่วามทำอะไรที่ตัวเองควบคุมไม่ได้ เธอพยายามทำตัวให้เหมือนไม่มีตัวตนมากที่สุดเท่าทีจะทำได้

กู้เสียนเดินตรงไปเคาะประตู

ไม่นานประตูก็เปิดออก ผู้ชายที่มีรอยแผลเป็นจากมีดอยู่บนหน้าคาบบุหรี่ห้อยไว้ที่ปาก พอเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าประตูก็พ่นควันออกมา“มาหาใคร？”

“มาหาหัวหน้าของพวกคุณ”กู้เสียนพูด

ผู้ชายที่มีรอยแผลเป็นจากมีดอยู่บนหน้ามองเขาจากบนลงล่างก็พบว่าด้านหลังมีคนอยู่ จึงเหล่มองไปที่ด้านหลัง“มีสาวน้อยมาด้วยเหรอ？”

กู้เสียนเอาตัวมาบังจงเหยียนซีไว้“พวกเราอยากเจอหัวหน้าของคุณ”

“หัวหน้าของเรารู้จักคุณไหม？”ชายตรงหน้าดูดบุหรี่เข้าไปอย่างแรง“แล้วหาที่นี่เจอได้ยังไง？”

กู้เสียนเงียบ คงจะพูดออกไปไม่ได้ว่าก็กำลังสืบเรื่องพวกเขาสินะ

เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้

“ฉันเป็นเพื่อนของคุณหลิงเวย หล่อนเป็นคนแนะนำให้ฉันมา”จู่ๆจงเหยียนซีก็เดินออกมาพูด

วันนั้นเธอเห็นหลิงเวยกับผู้ชายคนนั้นคุยเรื่องการซื้อขาย คิดๆดูเขาคงจะอาศัยการทำงานผิดกฎหมายเพื่อเลี้ยงชีพ ซึ่งหลิงเวยก็ไม่ได้มาหาพวกเขาแค่เพียงครั้งเดียวด้วย เพราะงั้นจึงต้องรู้จักหล่อนแน่นอน

เป็นอย่างที่คิดไว้เมื่อได้ยินชื่อหลิงเวยผู้ชายที่มีรอยแผลเป็นจากมีดอยู่บนหน้าก็เอ่ยถามขึ้น“คุณหลิงแนะนำคุณมาเหรอ？”

“ใช่ ฉันอยากจะคุยเรื่องธุรกิจกับหัวหน้าของพวกคุณ”จงเหยียนซีพูด

ผู้ชายที่มีรอยแผลเป็นจากมีดอยู่บนหน้าทิ้งบุหรี่แล้วใช้เท้าบี้ให้มันดับ จากนั้นก็เปิดประตูพร้อมกับเอ่ยขึ้น“เข้ามาสิ”

กู้เสียนเดินนำเข้าไป จงเหยียนซีเดินตามหลังเขา