บทที่ 982 อะไรคือความจริง

หยางเจินเจินไม่พูดไม่จา สองตาถมึงทึงจ้องไปยังรถคันหรูที่ขับไกลจนพ้นสายตาไป

เพื่อนที่อยู่ข้างๆ ก็พูดต่อ " เธอคิดว่าหล่อนจะแค้นแล้วมาเอาคืนไหม? "

หยางเจินเจินทำเป็นไม่สะทกสะท้านแล้วพูดว่า " ฉันก็แค่เข้าใจผิดก็เท่านั้นเอง หล่อนจะมาแค้นอะไรกัน? อีกอย่างนะ ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิด หล่อนจะมาเอาอะไรกับฉันได้? "

ในรถ

" คุณไปมีเพื่อนแบบนั้นได้ยังไงกัน? " จวงเจียเหวินเลิกคิ้วเล็กน้อย

เสิ่นซินเหยาพูด " ฉันไม่ได้สนิทอะไรกับพวกเธอ แค่บังเอิญเจอกันเฉยๆ น่ะ "

พูดจบเธอก็หันหน้าไปมอง " คุณโกรธเหรอ? "

" มีอะไรให้ผมโกรธล่ะ? " จวงเจียเหวินจงใจเปลี่ยนเรื่องคุย " วันนี้ตอนกลางคืนพี่สาวผมจะมาที่นี่ คุณกับผมไปรับเธอด้วยกันเถอะ "

เสิ่นซินเหยาพยักหน้า " เอาสิ "

เรื่องที่เกี่ยวกับจงเหยียนซี เธอเองก็รู้ รู้มาจากที่จวงเจียเหวินกับพวกผู้ใหญ่คุยกัน

เธอไม่ได้ถามอะไรมากมาย

" อ่ะ ให้ " จวงเจียเหวินเอาเค้กที่ตัวเองซื้อมาวางไว้บนตักของเธอ " กินสิ "

เสิ่นซินเหยามองเค้กที่อยู่ในกล่อง แล้วถามขึ้นมาด้วยความอุตลุด " ถ้าฉันกินแล้วอ้วนขึ้นมาจะทำยังไง? "

" ไม่เป็นไรหรอกน่า เวลากอดกระดูกจะได้ไม่ทิ่มไง " จวงเจียเหวินยิ้มน้อยๆ

" น่าเกลียด " เสิ่นซินเหยากลอกตา แต่ในแววตานั้นก็ยังมีความขบขันอยู่เล็กน้อย แต่ก็ทำที่เป็นโกรธ

ไม่นานรถก็จอดลง

นี่คือบ้านที่เพิ่งจะถูกซื้อใหม่ วันนี้มีกำหนดว่าจะเอาเฟอร์นิเจอร์ใหม่เข้าบ้าน จึงจำเป็นที่จะต้องให้เสิ่นซินเหยามาดูว่าจะจัดวางตรงไหน

เมื่อลงมาจากรถแล้ว เสิ่นซินเหยาก็ยังคงถือเค้กที่ยังกินไม่หมด เธอกินไปสามชิ้นแล้ว จะเหลือก็แต่คำสุดท้าย แต่เธอก็กินไม่ไหวแล้วจริงๆ เธอจึงเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าจวงเจียเหวิน " คุณอ้าปากสิ "

จวงเจียเหวิน" ..... "

" จะทำอะไร? "

" อ้าปากเลย " เสิ่นซินเหยาทำอ้อน

จวงเจียเหวินทำทีระเเวงแต่ก็ค่อยๆ อ้าปากออกช้าๆ เมื่อสบโอกาสเธอก็รีบเอาเค้กก้อนนั้นใส่ปากเขาทันที จากนั้นก็พึมพำอะไรออกมา " ฉันกินไม่ไหวแล้วจริงๆ คุณกินแทนฉันทีนะ "

จวงเจียเหวินเหลือบตามองเธอ แต่ก็กลืนเค้กก้อนนั้นลงไป จากนั้นก็ยื่นแขนไปดึงเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด " เจ้าจิ้งจอกน้อยอย่างเธอนี่นะ "

เสิ่นซินเหยาผลักเขา " นี่มันข้างนอกนะ ทำตัวให้มันปกติหน่อยสิ "

" โอ้โห ทีคุณวิ่งไล่แล้วผมวิ่งหนีล่ะ? " จวงเจียเหวินแกล้งพูดแขวะเธอ

เขาไม่ได้มา เมืองCตอนที่เสิ่นเผยซวนยังไม่ได้เลื่อนตำแหน่งและไม่ได้ออกจากเมืองนี้ ตอนประถมพวกเขาก็เรียนโรงเรียนเดียวกัน เสิ่นซินเหยาก็ตามตูดเขาแล้วเอาแต่เรียกลูกพี่ๆๆ