ตอนที่ 100
บทที่100 แผนการ
October 21, 2026
จากนั้นก็กดปุ่มฟัง
“ผมเอง”
“อือ”
หลินซินเหยียนละสายตาลง กลับไปที่ห้องรับแขก ไม่ได้พูดก่อน ถือโทรศัพท์ไว้รอเขาพูด
“ผมอยู่ชั้นล่างที่บ้านคุณ ตอนนี้คุณว่างไหม ผมอยากเจอคุณ”
ทั้งสองเงียบไปสักครู่ เหอรุ่ยเจ๋อจึงพูด
หลินซินเหยียนตอบอือเบาๆ วางสายลง ถอดผ้ากันเปื้อนที่ตัวออก เดินไปเคาะประตูที่หน้าห้องของหลินซีเฉิน“เสี่ยวซี แม่มีธุระนิดหน่อยจะลงไปข้างล่าง เดี๋ยวยายก็กลับมาแล้ว ลูกอย่าออกไปนะ”
หลินซีเฉินยืนอยู่ที่หน้าต่าง กำลังมองด้านล่าง เหอรุ่ยเจ๋อกำลังคุยกับจวงจื่อจิ่น ได้ยินเสียงของหลินซินเหยียน ก็ตอบไปว่า“รู้แล้วครับ”
หลินซินเหยียนเปลี่ยนรองเท้าลงจากตึกลงมา ที่สวนสาธารณะ เหอรุ่ยเจ๋อกำลังคุยกับจวงจื่อจิ่น เหอรุ่ยเจ๋อจะอุ้มหลินลุ่ยซี แต่จวงจื่อจิ่นไม่ให้“เด็กคนนี้ดื้อ”
เมื่อก่อนจวงจื่อจิ่นไม่เคยไล่เขา
ครั้งนี้เหอรุ่ยเจ๋อรู้สึกถึงระยะห่างของจวงจื่อจิ่นอย่างชัดเจน
รู้ว่าแม่เหอรุ่ยเจ๋อเคยไปหาหลินซินเหยียน หลังจากจวงจื่อจิ่นรู้ว่าพวกเขาเป็นไปไม่ได้ ก็มาสนิทใจกับเหอรุ่ยเจ๋อขนาดนั้นแล้ว
ยังไงเมื่อก่อนเธอก็เห็นเหอรุ่ยเจ๋อเป็นลูกเขยในอนาคต
ตอนนี้เลยจับคู่อย่างกระตือรือร้นแบบเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว
ก็ยิ่งไม่จำเป็นต้องให้ลูกใกล้ชิดกับเขาขนาดนั้น
“คุณป้าครับ ผมทำอะไรไม่ดีตรงไหนหรือครับ？”เหอรุ่ยเจ๋อถาม
“เปล่าๆ”จวงจื่อจิ่นรีบโบกมือ พยายามอธิบาย“สองสามวันนี้เด็กคนนี้ดื้อมาก ฉันกลัวเธอจะร้องไห้โวยวาย”
“ฉันดูเธอมาแต่เด็กจนโต จากความสนิทกับฉัน ฉันอุ้มเธอ เธอน่าจะไม่ร้องไห้โวยวาย”
“พี่”
หลินซินเหยียนรีบเดินเข้าไป“แม่ ตอนนี้อากาศค่อยๆเย็นแล้ว แม่พาเสี่ยวลุ่ยกลับไปเถอะ”
“โอเค”จวงจื่อจิ่นอุ้มหลินลุ่ยซีบอกลากับเหอรุ่ยเจ๋อแล้วก็รีบเดินออกไป
“กินข้าวหรือยัง？”หลินซินเหยียนถาม
เหอรุ่ยเจ๋อหัวเราะเบาๆ“ผมยังไม่กิน คุณจะทำให้ผมไหมล่ะ？”
“ได้สิ”
ทั้งสองสบตาหัวเราะกัน
“พวกเราเไปเดินเล่นกันหน่อยไหม？”
“อือ”
ความสัมพันธ์ของทั้งสอง เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
ไม่สนิทอย่างเมื่อก่อนแล้ว
“คุณรู้แล้ว”เหอรุ่ยเจ๋อมองทางตรงหน้า“ถ้าผมบอกว่า ผมเองก็เพิ่งรู้ไม่นาน คุณจะเชื่อผมไหม？”
“ไม่รู้”หลินซินเหยียนให้คำตอบที่ดูคลุมเครือ
“คุณยังไม่เชื่อใจผม”เหอรุ่ยเจ๋อหัวเราะอย่างขมขื่น
เขารู้ หลังจากหลินซินเหยียนรู้ความจริง ท่าทีที่มีต่อเขาต้องเปลี่ยนไปแน่ อย่างที่คิดไว้เลย
“ฉันกับเหอรุ่ยหลิน เจออันตรายพร้อมกัน คุณจะช่วยใคร？”ทันใดนั้นหลินซินเหยียนก็หยุดฝีเท้าลง มองเหอรุ่ยเจ๋อ“คำถามนี้ตลกมากใช่ไหมล่ะ？แต่คุณต้องคิดถึงเหอรุ่ยหลินก่อน จากนั้นถึงค่อยคิดถึงฉัน”
“ทำไมแน่ใจอย่างนี้ล่ะ？”เหอรุ่ยเจ๋อมองเธอ
“บนโลกนี้มีความรู้สึกมากมาย ครอบครัวที่เลือดข้นกว่าน้ำนั้น นั้นมีค่าที่สุดสินะ เธอเป็นน้องสาวของคุณ ถ้าคุณไม่แม้แต่สนใจความเป็นความตายของน้องสาวของตัวเอง จะต้องเลือดเย็นแค่ไหน มีความรักแล้วใครจะกล้าเอาอีกล่ะ？”
เหอรุ่ยเจ๋อไม่มีคำพูด จึงมองเธอเงียบๆอย่างนี้
เธอพูดไม่ผิด ระหว่างเหอรุ่ยหลินกับเธอ เขาจะคิดถึงเหอรุ่ยหลินก่อน
ไม่ใช่ครอบครัวที่เลือดข้นกว่าน้ำ แต่เป็นความรู้สึกผิดต่อเธอ
ตอนนั้นที่เธอหายไป เพราะว่าความประมาทของเขา
“นี่ไม่ได้หมายความว่า ความรักของผมที่มีต่อคุณนั้นน้อยไป”
“แต่ว่าฉันยอมรับที่คุณเป็นไม่ได้ ฉันคิดว่าครอบครัวคุณก็ยอมรับฉันไม่ได้ พวกเราเป็นเหมือนเดิมดีกว่า สถานการณ์ที่คุณเห็นฉันเป็นน้องสาว”
เหอรุ่ยเจ๋อขมวดคิ้ว เขารู้นิสัยของหลินซินเหยียน จะต้องรู้สึกถือสาเขาแน่ แต่ไม่คิดว่าเธอจะเด็ดขาดขนาดนี้
ที่เขาอยู่เคียงข้างเธอ ทุ่มเทมาหลายปีนี้ก็ยังไม่คุ้มค่าที่เธอจะคบกับเขาเหรอ？
ถึงแม้เขาจะมีอะไรปกปิด แต่ความชอบที่มีต่อเธอก็ไม่ใช่ของปลอม
เธอไม่รู้สึกเลยสักนิดเลยเหรอ？
ในใจของเหอรุ่ยเจ๋อเต้นแรงอย่างมาก
ทันใดนั้น เขาก็หัวเราะขึ้นมา