บทที่357 ไม่คิดจะให้คำอธิบายอะไรกับผมเลยเหรอ

เมื่อคนคนนั้นได้ยิน " ภรรยาของประธานจงเป็นคนธรรมดาสามัญชนหรอกเหรอ "

พนักงานคนนั้นไม่อยากจะเชื่อ รู้สึกเรื่องนี้เป็นอะไรที่คาดไม่ถึงเลยจริงๆ

จงจิ่งห้าวถูกตาต้องใจผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นดันเป็นผู้หญิงบ้านๆ ธรรมดาเนี่ยนะ

" ภรรยาของประธานจงมีด้านไหนที่เด่นออกมาหรือเปล่าล่ะ " พนักงานคนนั้นยังคงถามเป็นนัยๆ " หรือว่าจะมีส่วนไหนที่ดีเด่กว่าคนอื่น "

ไม่แปลกที่ทุกคนจะไม่เชื่อ ว่าจงจิ่งห้าวและแต่งงานกับผู้หญิงธรรมดาทั่วไปคนหนึ่ง

ก่อนอื่นต้องมาดูคุณสมบัติต่างๆ ในตัวของจงจิ่งห้าวเสียก่อน เขาเป็นเศรษฐีอายุน้อยที่มีอิทธิพลในประเทศ ร่างกายสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลา สมกับเป็นหนุ่มในฝันอย่างแท้จริง คนที่มีฐานะร่ำรวยส่วนมากก็ต้องหาคู่ที่เหมาะสม เพื่อที่จะสืบฐานะของตัวเองให้มั่นคงยิ่งขึ้น

แต่ในความเป็นจริง มันคงไม่เหมือนในละครหรอก ที่ซินเดอเรลล่าจะแปลงร่างกลายเป็นหงส์ด้วยกิ่งไม้โง่ๆ อันหนึ่ง นอกเสียจาก ซินเดอเรลล่าจะมีความโดดเด่นอย่างแท้จริง หรือต้องมีความสามารถบางด้านที่ล้ำหน้ากว่าคนอื่น

ไม่งั้น ก็คงไม่ถูกเลือกมาหรอก

ซินเดอเรลล่าแต่งงานเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลใหญ่ ในชีวิตจริงน้อยมากที่จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

กวนจิ้งชายตามองคนคนนั้น " จะมีหรือไม่มีด้านที่โดดเด่นกว่าคนอื่น พวกเธอก็ควรจะไปถามประธานจงเอง ฉันมันก็แค่คนนอก จะไปรู้ได้ยังไงว่าภรรยาของหัวหน้าจะมีด้านไหนที่โดดเด่นไม่โดดเด่นกว่าคนอื่น "

แล้วงานที่ต่อปากต่อคำคนนั้น ก็แค่นยิ้ม " ก็ไม่กล้าไงล่ะ "

จริงๆ เขาก็แค่ถามดูเฉยๆ ภรรยาของหัวหน้าจะมีหรือไม่มีความสามารถอะไร เมื่อกวนจิ้งพูดออกมาแบบนี้แล้ว เรื่องที่เขาถามก็คงเป็นเรื่องส่วนตัวมาก อาจจะมีความคลุมเครืออยู่ไม่น้อย

กวนจิ้งทำทียิ้มออกมาอย่างเย็นชา " ถ้าไม่กล้า ก็ไปทำงานของตัวเองซะ "

จริงๆ แล้วเขาเองก็กลัวคนพวกนี้เหมือนกัน ถามไม่จบไม่สิ้น ก็กลัวว่าเขาจะเผลอไผลพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกมา

แท้ที่จริงเรื่องระหว่างหลินซินเหยียนกับจงจิ่งห้าว ต้องใช้คำว่า ' ซับซ้อน ' มาจำกัดความถึงจะถูก

ดูก็รู้ว่ากวนจิ้งไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดออกมาง่ายๆ สิ่งที่พวกเขาถามไปก็คงไร้ประโยชน์

ทุกคนแยกตัวออกไปคนละทิศคนละทาง ต่างคนต่างคาดเดากันไปต่างๆ นานา แค่คุณสมบัติของตัวจงจิ่งห้าวนั้น ก็ไม่ควรจะหาคนที่ด้อยกว่าตัวเองสิ

แต่ตามที่กวนจิ้งและเปิดเผยออกมา เด็กสาวคนนั้นไม่ได้มาจากตระกูลเศรษฐีอะไร ถ้างั้น ทำไมถึงไม่รับความสนใจจากจงจิ่งห้าวล่ะ อีกทั้งยังทำให้จงจิ่งห้าวเอามาแสดงตัวต่อหน้าคนในห้องทำงานแห่งนี้ กล้าที่จะเปิดเผยสถานะของเธอตัวเอง แค่นี้ก็รู้แล้วว่า จงจิ่งห้าวยอมรับเธอแค่ไหน

ถึงแม้จะเป็นเหอรุ่ยหลินในเมื่อก่อน เขาก็เคยทำแบบนี้ ที่จะเปิดเผยหล่อนต่อหน้าผู้คนมากมาย

ก็แค่ยอมรับว่าคบกับเหอรุ่ยหลินเท่านั้น

ยอมรับกับป่าวประกาศ สองคำนี้ไม่ได้ต่างอะไรมากก็จริง ในการแสดงออกช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง

การที่จะทำให้คนมีสถานะ ทั้งเป็นผู้ชายที่ร่ำรวย ป่าวประกาศความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนึงด้วยตัวเองนั้น แค่นี้ก็บอกได้แล้วว่า ในใจของเขาชอบผู้หญิงคนนั้นแค่ไหน

" ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าประธานจงแต่งงานแล้ว ผู้หญิงคนนั้นต้องมีอะไรไม่ธรรมดาแน่ "

" ก็ใช่น่ะสิ หน้าตาดูงั้นๆ แต่แปลกที่จะดึงดูดหัวหน้าของเราเข้าไปใกล้ ถ้าไม่มีความสามารถจริงๆ ก็คงทำไม่ได้หรอก " พนักงานอีกคนคล้อยตาม

" อะไรที่บอกว่าหน้าตางั้นๆ " เพื่อนร่วมงานหนุ่มโพล่งขึ้น ก่อนจะพูดล้อเลียนเพื่อนพนักงานหญิงเมื่อกี้ " ผู้หญิงคนนั้นยังดูดีกว่าเลขาไป๋คนก่อนอีกเหอะ แถมเธอคนนั้นก็ยังเคยมาที่บริษัทแล้วด้วย เธอเคยเห็นเลขาคนนั้นวางท่ากับภรรยาของหัวหน้าไหมล่ะ ถ้าเทียบกับเลขาไป๋นั่นแล้วละก็ น่าคบหากว่าเยอะเลย อย่าคิดว่าเธอแต่งงานกับหัวหน้าแล้ว พวกเธอจะอิจฉา ยอมรับเสียเถอะว่าคนเขาสวยจริงๆ ก็แค่ยอมรับมันทรมานขนาดนั้นเลยหรือไง "

พนักงานชายคนนี้ สยบคำดูถูกทั้งหมดของพนักงานหญิงได้อย่างแยบยล

" เฮ้อ ก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะผู้หญิงคนนี้รู้จักกับหัวหน้าหรือยังไง ทำไมถึงทำให้หลงได้ขนาดนั้นนะ ตอนแรกฉันก็นึกว่าตัวเองยังพอมีโอกาสนะเนี่ย "

" ไปไหนก็ไปเหอะ คนอย่างเธอฉันมองยังไงก็ไม่ได้จริงๆ "

พนักงานหญิงตีเข้าอย่างจัง" คนอย่างนายชอบฉันไม่ลง ฉันจะไปชอบนายลงได้ยังไง "

กวนจิ้งโกรธมาก " ถ้าพวกเธออยากจะพูดนะ ไม่งั้นฉันโทรไปถามหัวหน้าแล้วกัน ว่าเมื่อเขากลับมา ให้เขาปลอบคลายความสงสัยของพวกเธอเรียงเป็นคนๆ เลยดีไหม "

เป็นอย่างที่หลินซินเหยียนคิดไว้ทั้งหมด ถ้าสถานะของเธอถูกคนอื่นรู้ ก็จะเกิดการคาดเดากันไปต่างๆ นานา

ก่อนหน้านี้ไม่มีสัญญาณอะไรเลย

อยู่ดีๆ เขาก็ประกาศออกมาโต้งๆ แบบนี้ ก็ต้องทำให้ทุกคนรู้สึกแปลกใจเป็นธรรมดา

และยิ่งไปกว่านั้นถ้ารู้ถึงการมีอยู่ของหลินซีเฉินกับหลินลุ่ยซีล่ะก็ การคาดเดาซี้ซั้วคงหนักขึ้นกว่าเดิม

ณ ร้านจอดรถใต้ตึกของบริษัท หลินซินเหยียนจ้องจงจิ่งห้าวตาเขม็ง

" ทำไมคุณถึงไม่ถามความเห็นของฉันก่อน ถึงได้ทำแบบนี้ รู้หรือเปล่า ว่าฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย "