บทที่365 สามีของฉัน

จึงได้เริ่มอ่านประวัติส่วนตัวของเขาขึ้นมา

ชื่อภาษาจีน: หลี่จ้าน

ชื่อภาษาอังกฤษ: SeanXiao

เพศ: ชาย

ส่วนสูง: 180เซินติเมตร

น้ำหนัก: 56กิโลกรัม

ราศี: ตุลย์

หลี่จ้าน เกิดวันที่5 ตุลาคม 1992 สถานที่เกิดเมืองB เป็นนักร้องและนักแสดงชาย

ปี2015 เข้าร่วมรายการtalent show [Hello young ]ด้วยฐานะผู้เข้าแข่งขันและได้อันดับที่3

เดือนมีนาคม ปี2016 แสดงซีรีส์ออนไลน์【คุณคือชีวิตของฉัน】

ปี2017 หลี่จ้านอาศัยตัวละครหานเทียนหยูในเรื่อง【ไกลแค่ไหนคือคุณ】ที่แสดงพรสวรรค์ของเขาออกมา

วันที่28ตุลา ปี2018 【โอ้ว! ที่รัก】ที่เขาแสดงได้ออกอากาศทางช่องทีวีไลฟ์ มียอดวิวเกินห้าร้อยล้านครั้งแล้ว เขาได้รับความชื่นชอบจากตัวเอกที่แสดงเป็นหยูเฉิงเจ๋อจากผู้คนเป็นอย่างมาก

ละคร【โอ้ว! ที่รัก】ด้อวสานด้วยยอดยิวหนึ่งหมื่นห้าพันล้านยอดวิว หลี่จ้านก็ได้ดังเปรี้ยงเพราะละครเรื่องนี้

ได้กลายเป็นดาราชายที่มียอดวิวสูงสุดไม่แพ้ใครๆ

หลินซินเหยียนเอามือท้าวคาง หลี่จ้านคนนี้เป็นหนุ่มน้อยที่ดังสมชื่อจริงๆ อายุยังไม่ถึง30เลยก็โด่งดังมากแล้ว

ไม่ว่าทำเรื่องอะไรก็ต้องอยู่ที่ถูกชะตา เธอรู้สึกหลี่จ้านคนนี้ตรงตามความต้องการของเธอมาก

เธอได้ตัดสินใจ ณ ที่นี้เลย ตัดสินใจจะไปหาเขา

เธอล้วงมือถือออกมาโทรหากวนจิ้ง เธอต้องการให้กวนจิ้งช่วยเธอตรวจสอบต้นสังกัดที่หลี่จ้านอยู่

ที่เหลือเธอคุยเอง

เวลานี้กวนจิ้งเพิ่งถึงหน่วยงาน ยังไม่ได้ส่งเอกสารให้เหวินชิงเลย ทันใดนั้นมือถือที่อยู่ในกระเป๋าดังขึ้น เขาล้วงมือถือออกมารับสาย

“กวนจิ้ง นายช่วยฉันตรวจสอบคนๆนึงหน่อย”

กวนจิ้งอึ้ง จงจิ่งห้าวเพิ่งให้เขาตรวจสอบเหวินชิง ตอนนี้หลินซินเหยียนก็โทรหาเขาบอกให้เขาตรวจสอบคน สองสามีภรรยาคู่นี้นี่ปรึกษากันมาเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยเนี่ย?

“คุณอยากให้ผมตรวจสอบใครครับ?” กวนจิ้งถาม

“ต้นสังกัดที่หลี่จ้านอยู่” หลินซินเหยียนพูด

กวนจิ้งชักจะยุ่งเหยิงไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

คนนึงจะตรวจสอบพ่อ คนนึงจะตรวจสอบลูก

สองสามีภรรยาคู่นี้ช่างใจตรงกันจริงๆ

ชื่อเดิมของหลี่จ้านคือเหวินเสี่ยวจี้ เป็นลูกชายของเหวินชิงกับหลี่จิ้งหลังจากเป็นดาราแล้วได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นหลี่จ้าน

มีน้อยคนที่รู้เรื่องนี้ เพราะความสัมพันธ์ของจวจิ่งห้าวกวนจิ้งถึงได้รู้เรื่องนี้

“เขาไม่มีต้นสังกัดครับ” หลี่จ้านไม่ได้เซ็นสัญญากับต้นสังกัด ข้างกายมีแค่ผู้จัดการส่วนตัวคนนึง

“คุณอยากหาเขาทำไมเหรอครับ?” กวนจิ้งถาม

หลินซินเหยียนก็ไม่ได้ปิดบัง “ฉันอยากให้เขามาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ นายสามารถหาวิธีติดต่อของเขามาให้ได้มั้ย?”

เธอถาม

กวนจิ้งตอบด้วยความแน่ใจ “ได้ครับ”

ก๊อกๆ---

ประตูของทางฝั่งหลินซินเหยียนถูกเคาะดังขึ้น ตามมาด้วยพนักงานต้อนรับของชั้นล่างผลักประตูออกและยืนอยู่หน้าห้อง “ใต้ตึกมีคนหาคุณค่ะ”

หลินซินเหยียนพยักหน้าพร้อมบอกว่ารู้แล้ว เธอพูดกับกวนจิ้งที่อยู่ในสาย “นายหาวิธีติดต่อได้แล้วส่งมาให้ฉันนะ ตอนนี้ฉันมีธุระต่อ วางสายก่อนแล้ว”

หลินซินเหยียนพูดจบได้วางมือถือลง แล้วลุกขึ้นถามว่า “เขาได้บอกหรือเปล่าว่าเป็นใคร?”

“ไม่ได้บอกค่ะ แต่เขานั่งรถเข็นค่ะ”

สีหน้าของหลินซินเหยียนชะงักไว้ นั่งรถเข็น ในบรรดาคนที่เธอรู้จัก หาคนที่นั่งรถเข็นคนที่สองไม่เจอเลย

ไม่มีใครนอกเหนือจากไป๋ยิ่นหนิง

หลินซินให้พนักงานต้อนรับเอาน้ำไปเสิร์ฟที่ห้องรับแขกสองแก้ว จากนั้นได้เดินลงไป

ไป๋ยิ่นหนิงนั่งอยู่บนรถเข็น หันหลังให้กับบันได เหมือนเขาจะได้ยินเสียงฝีเท้า พอหมุนรถเข็นมาก็เห็นหลินซินเหยียนที่เดินลงมาจากชั้นบน

หลินซินเหยียนก็ได้มองเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน ด้านขวาของหน้าผากติดผ้าก๊อซไว้ ใต้ตามีรอยเขียวช้ำ