บทที่383 พระที่ระงับความโลภ

หลินซินเหยียนปฏิเสธอย่างเด็ดขาด “ถึงแม้ว่านายไม่ตกลงที่จะเป็นพรีเซนเตอร์ให้ฉัน ฉันก็เข้าไปกับนายไม่ได้”

หลี่จ้านยกมือ “คุณคิดว่าตัวเองมีทางเลือกอื่นไหม？”

หลินซินเหยียน “........”

“ฉันไม่สน ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่มีทางเข้าไปกับคุณ” หลินซินเหยียนเด็ดเดี่ยวมาก

หลี่จ้านสงสัย เขาไม่ได้จะให้เธอไปทำอะไรที่ขัดกับมโนธรรมหรือสิ่งผิดกฎหมายซะหน่อย แค่ไปเจอคนคนหนึ่ง ทำไมถึงต่อต้านขนาดนี้

“ข้างในนี้มีคนที่คุณรู้จัก？” หลี่จ้านถามอย่างทดสอบ “มีคนที่คุณไม่อยากเจอ？”

กับเขาก็แค่คนรู้จัก มิตรภาพก็ไม่ได้ลึกมาก ไม่อยากพูดเรื่องของตัวเองให้เขาฟัง

เธอหลบสายตาที่หลี่จ้านมองมา “ฉันแค่ไม่อยากไปปรากฏอยู่ในสายตาคนอื่นทั้งๆ ที่ใส่กุญแจมือไว้ คนที่ไม่รู้ เขาอาจจะคิดว่าฉันไปทำอะไรผิดมา ？”

หลี่จ้านอึ้งไปสักพัก ก้มหน้ามองกุญแจมือที่มือของตัวเอง ขมวดคิ้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกคนเล่นงาน

แต่ว่าเป็นแบบนี้แล้ว เขาเองก็ไม่มีวิธีเหมือนกัน

ถึงแม้ว่าจะไปปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนแบบนี้มันน่าอาย จนกระทั่งจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด

“คนนี้สำคัญต่อผมมาก ถ้าคุณไม่ไป ผมจะทำยังไง？” หลี่จ้านก็รู้สึกหมดหนทาง

เขาคิดขึ้นมาได้ “คุณไม่อยากเจอคน ผมเอาอุปกรณ์ของผมให้คุณ”

พูดไปเขาก็เอาแว่นยื่นให้หลินซินเหยียน ยังให้คุณไจแอ้นเอาผ้าปิดปากให้หลินซินเหยียน

หลินซินเหยียน” .......”

“ช่วยไม่ได้ ผมจำเป็นต้องเจอคนนี้” ท่าทางของเขาแน่วแน่มาก เหมือนกับว่าถ้าหลินซินเหยียนไม่ตกลง เขาก็จะลากเธอขึ้นไปเลย

ช่วยไม่ได้ หลินซินเหยียนทำได้เพียงตกลง

ใส่ผ้าปิดปากแว่นตา ส่องกระจกมองหลังทีหนึ่ง มั่นใจว่ามองไม่เห็นหน้าแล้วถึงจะสบายใจ

เธอมองไปทางกรรมพันธุ์ “เรื่องที่คุณบอกว่าจะเป็นพรีเซนเตอร์ให้ฉันฟรีๆ จริงใช่ไหม？”

ค่าตัวพรีเซ็นเตอร์เป็นเงินก้อนที่ไม่น้อยเลยจริงๆ ไม่ใช่ว่าเธองก อยากจะเอาเปรียบเขา เขาเป็นคนพูดเอง

เธอก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ให้เลย พอถึงเวลาก็จะให้เล็กน้อย ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นถึงดาราแนวหน้า ค่าตัวออกงานไม่น้อย ทำการโปรโมทให้ตัวเอง จะปฏิบัติไม่ดีไม่ได้

หลี่จ้านมองเธอไว้อย่างจริงจัง “ขอแค่คุณเข้าไปกับผม ผมก็จะเป็นพรีเซนเตอร์ให้คุณฟรีๆ เชื่อผมได้ไหม？”

หลินซินเหยียนพยักหน้า “ฉันไม่เอาเปรียบคุณ ฉันเช็คมาก่อนแล้วว่าค่าตัวดาราอย่างพวกคุณอย่างน้อยก็เริ่มด้วยหนึ่งล้าน พวกเราคิดตามราคาเริ่มแล้วกัน ถือซะว่านายหักส่วนลดให้ฉัน ฉันรับน้ำใจของคุณด้วย”

หลี่จ้านยิ้ม “คิดละเอียดขนาดนั้นเลย？”

“โบราณว่า พี่น้องแท้ๆ ยังคิดตามจริง ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณเอาเปรียบด้วย” หลินซินเหยียนพูดอย่างตรงไปตรงมา

มิตรภาพเป็นมิตรภาพ ธุรกิจคือธุรกิจเอามาพูดรวมกันไม่ได้

และยิ่งเอาเปรียบเพราะเป็นคนรู้จักก็ไม่ได้ มิตรภาพไม่ได้คบหากันแบบนี้

เธอเองก็ไม่ใช่คนที่ชอบเอาเปรียบ