บทที่422 ลูกมีความมั่นใจกับเธอเท่าไหร่

หลี่จ้านก้มหน้าอย่างผิดหวัง

หลี่จิ้งนึกว่าเพราะเฉินชือหาน เขาถึงได้ล้มแล้วลุกขึ้นมาไม่ได้

เพื่อปลอบใจลูกชาย หลี่จิ้งกอดลูกชายไว้ “ถึงแม้เรื่องมันซับซ้อน แต่แม่จะพยายามช่วยลูกไขว่คว้าอย่างแน่นอน”

หลี่จ้านหันหน้ามามองหลี่จิ้ง สายตาเคร่งขรึมสุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร

หลี่จิ้งคิดซ้ายตรองขวา เธอรู้ดีแก่ใจว่าเหวินชิงดื้อดึงแค่ไหน แคร์น้องสาวที่ตายไปแล้วแค่ไหน อยากให้เหวินชิงอ่อนข้อ เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้คงต้องลงมือจากตัวเฉินชือหานกับคุณนายเฉินแล้ว

หลี่จิ้งคิดๆแล้วได้มองหน้าลูกชายอย่างจริงจัง “ถ้าให้ลูกเจอหน้าเฉินชือหาน ลูกมีความมั่นใจกับเธอเท่าไหร่?”

ความมั่นใจ?

เขาไม่สนใจเฉินชือหานเลย จะไปเอาความมั่นใจมาจากไหน?

ถ้าเขาสนใจเธอจริงๆก็สำเร็จไปตั้งนานแล้ว ยังจะรอถึงตอนนี้เหรอ?

แต่เขาพูดแบบนี้กับหลี่จิ้งไม่ได้ ไม่งั้นจะเผยพิรุธออกมาได้ เขาแสร้งทำเป็นไม่มีความมั่นใจเลยลังเล “ก็มีความมั่นใจประมาณครึ่งนึงมั้งครับ”

หลี่จิ้งตัดสินใจในทันที “มีโอกาสครึ่งนึงก็พอแล้ว เราไปที่ตระกูลเฉินตอนนี้เลย ล่อเฉินชือหานมาที่บ้านเรา”

แบบนี้หลี่จ้านก็มีโอกาสสารภาพรักกับเธอแล้ว

ถ้าหลี่จ้านสามารถได้อยู่กับเฉินชือหาน เหวินชิงก็ไม่สามารถบีบบังคับให้จงจิ่งห้าวแต่งงานกับเฉินชือหานแล้ว เธอเห็นชัดเจนกว่าเหวินชิง จงจิ่งห้าวไม่แต่งงานกับเฉินชือหานหรอก ถึงจะรับปากแต่งงานเพื่อหลินซินเหยียน สุดท้ายก็ไม่มีผลลัพธ์ที่ดีหรอก

ที่จริงหลี่จิ้งไม่อยากปิดบังลูกชาย แต่ยังไงก็มีความกังวลอยู่ไม่มากก็น้อย สุดท้ายเธอไม่ได้พูดอะไร แค่ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ออกจากบ้านเลย

ในฐานะคนเป็นแม่เธอมีความเห็นแก่ตัวอยู่

บ้านเธอกับบ้านตระกูลเฉินอยู่หมู่บ้านเดียวกัน ไม่นานหลี่จิ้งก็ถึงหน้าบ้านของตระกูลเฉินแล้ว ตอนที่เธอกำลังจะเดินไปเคาะประตู มือถือในกระเป๋าได้ดังขึ้น

เธอหยิบมือถือขึ้นมารับสาย

เสียงร้อนรนใจของเฉินชิงก้องมา “หลี่จิ้งหรือเปล่า?”

หลี่จิ้งฟังเสียงของเฉินชิงออก “ฉันเองค่ะ”

“คุณรีบมาที่โรงพยาบาลประชาชนที่สองเดี๋ยวนี้เลย เหวินชิงหมดสติไป ตอนนี้เพิ่งส่งตัวเข้าไปในห้องฉุกเฉิน……”

สมองของหลี่จิ้งดังหึ่งๆ เหวินชิงเป็นลมหมดสติไป? ตอนนี้อยู่ห้องฉุกเฉิน? เธอลนลานจนไม่รู้ว่าจะเดินหน้าหรือถอยหลัง มือถือที่อยู่ในมือยังไม่ได้ตัดสายทิ้ง

“หลี่จิ้ง คุณฟังผมพูดอยู่หรือเปล่า?”

หลี่จิ้งดึงสติกลับมาแล้วพูดว่า “ได้ยินๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

เป็นสามีภรรยามาครึ่งค่อนชีวิต หลี่จิ้งมีความรักให้เหวินชิงอยู่ เหวินชิงนอกจากจะดื้อด้าน อ่อนโยนไม่เป็น และโรแมนติกไม่เป็นแล้ว เขาถือเป็นผู้ชายที่มีคุณสมบัติคนนึง เขาจริงจังและจริงใจกับความรัก

เขาเป็นชายชาติทหาร ร่างกายแข็งแรงกำยำ ตรวจเช็คร่างกายปีละสองครั้ง ร่างกายแข็งแรงดีออกไม่มีโรคประจำตัวอะไรเลย ทำไมถึงหมดสติเข้าโรงพยาบาลกะทันหันได้?

หลี่จิ้งได้โบกรถแท็กซี่ที่หน้าหมู่บ้านไปยังโรงพยาบาล และได้ทิ้งเรื่องที่รับปากหลี่จ้านไปด้านหลังหมดเลย

ตอนนี้ในหัวเต็มไปด้วยเหวินชิง