บทที่436 ตามที่เธอชอบเลย

เขามองโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างๆ หมอน แต่ไม่ได้เอาขึ้นมาดูว่าเธอส่งข้อความให้ใครเลย

แต่กลับนอนลงแล้วกอดเธอจากด้านหลัง

หลินซินเหยียนลืมตา แต่ไม่ได้ขยับ จากนั้นค่อยๆ หลับตาลง

กลางคืน

เชฟที่กวนจิ้นหามาได้ทำอาหารอร่อยๆ ไว้เต็มโต๊ะ วางเต็มโต๊ะกินข้าวสี่เหลี่ยมในห้องรับแขก ป้าหยูเอาจานชามกับตะเกียบออกมาวางไว้อย่างเป็นระเบียบ

ไม่ใช่เทศกาลอะไรเลย แต่ว่าวันนี้คนเยอะมาก ดูมีชีวิตชีวาราวกับเทศกาล

เสิ่นเผยซวนค่อนข้างเงียบ นั่งอยู่บนโซฟา เอาโทรศัพท์ไว้มองดูข้อความที่หลินซินเหยียนส่งให้ตัวเอง

ตอนที่เขาได้รับโทรศัพท์จากซูจ้านพึ่งออกมาจากห้องชันสูตร ไปสืบการตายของเหอรุ่ยหลิน

วันนี้รัฐบาลได้ให้คำตอบแล้ว ฆ่าตัวตาย

เพื่อมั่นใจว่าเหอรุ่ยหลินฆ่าตัวตาย เขาได้พาหมอนิติเวชที่สนิทกับตัวเองมาหนึ่ง แอบไปตรวจเช็คบนศพของเหอรุ่ยหิน บนร่างกายไม่มีแผลหรือร่องรอยอะไรเลย มีแค่รอยรัดตรงคอรอบเดียว เพราะว่าเหอรุ่ยหลินผูกคอตาย

แต่ว่าหมอนิติเวชก็ยังหาข้อสงสัยเจอ เขาเห็นสิ่งของที่เหมือนผิวหนังคนในเล็กของเหอรุ่ยหลิน แต่ว่าคืออะไร ยังต้องรอตรวจถึงจะมั่นใจได้

หลังจากได้รับข้อความจากซูจ้าน เขาก็กลับไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อสะอาดๆ ตอนที่เตรียมจะมาวิลล่า ก็ได้รับข้อความที่หลินซินเหยียนส่งมา ตอนนั้นความคิดแรกของเขาคือจะโทรถามจงจิ่งห้าวว่าเกิดอะไรขึ้น แต่นึกได้ว่าหลินซินเหยียนไม่ให้พูด เขาก็เลยไม่ได้โทร

ทำตามคำขอของเธอไปจัดหารถเข็นวางไว้ด้านหลังรถแล้วค่อยมาที่วิลล่า

“ดูอะไร？” ซูจ้านนั่งลงข้างกายของเขา ตั้งแต่ที่มาวิลล่า ก็เอาแต่มองดูโทรศัพท์อย่างเดียว

เสิ่นเผยซวนล็อกหน้าจออย่างเฉยๆ ซูจ้านเหมือนจะเห็นเป็นข้อความ มองเขา “ใครส่งข้อความให้นาย ตั้งใจดูขนาดนี้？”

เสิ่นเผยซวนเอาโทรศัพท์เก็บเข้ากระเป๋า มองเขาแล้วพูดว่า “อย่ายุ่งมากได้ไหม？”

ซูจ้านชิทีหนึ่งแล้วไปนั่งอีกฝั่งของโซฟา “เหมือนฉันอยากดูมากแหละ ข้อความของนายที่เป็นผู้ชายบริสุทธิ์ ไม่สนใจ”

เสิ่นเผยซวน “..........”

คนนี้นี่จริงๆ เลย ปากร้ายจริงๆ

กวนจิ้งกำลังปอกส้มอยู่ ได้ยินซูจ้านพูดก็เลยเงยหน้ามามองเสิ่นเผยซวน ถามอย่างอยากรู้ว่า “อายุขนาดนี้แล้ว นายยังบริสุทธิ์อยู่จริงดิ？”

เสิ่นเผยซวน “.........”

ซูจ้านจับหน้าท้องไว้ ไม่อยากหัวเราะเสิ่นเผยซวนแต่ก็ทนไม่ไหวจริงๆ

ป้าหยูเดินมาบอกว่า “กินข้าวแล้ว พวกนายไปล้างมือก่อน ป้าขึ้นไปเรียกพวกเขา”

ทั้งสองคนยังไม่หลับ แต่ว่าแกล้งหลับหมดเลย ได้ยินเสียงป้าหยู ที่แกล้งนอนก็เหมือนพึ่งนอนตื่นกันหมดเลย หลินซินเหยียนไม่รู้ว่าจงจิ่งห้าวหลับไหม แต่ว่าจงจิ่งห้าวรู้ว่าหลินซินเหยียนไม่ได้หลับ