ตอนที่ 438
บทที่438 สิทธิ์เจรจาอยู่ในมือฉัน
October 21, 2026
หลินซินเหยียนรู้ว่าถ้าไม่มีเหตุผลที่เพียงพอ เธอโน้มน้าวเสิ่นเผยซวนไม่ได้ เธอก็เลยเลือกที่จะส่งข้อความให้เขา ก็คือเชื่อใจเขา และเชื่อว่าเขาจะเก็บเป็นความลับได้อย่างดี
“ฉันไปหาไป๋ยิ่นหนิง” ครั้งก่อนเธอเคยไปที่พักอาศัยของไป๋ยิ่นหนิง รู้ว่าเขาอยู่โรงแรมไหน
หางตาของเสิ่นเผยซวนกระตุก จงจิ่งห้าวเกลียดไป๋ยิ่นหนิงแค่ไหนเขารู้ที่สุดแล้ว
“เผยซวน นายเป็นเพื่อนกับจิ่งห้าวมานานขนาดนี้ นายว่าฉันควรทำยังไง？” ความจริงในใจของหลินซินเหยียนเองก็สับสน
เธอกลัวว่าการเห็นแก่ตัวของตัวเอง จะทำให้จงจิ่งห้าวเสียใจ
เพราะว่า เฉิงยู่ซิ่วเป็นแม่ของเขา
เสิ่นเผยซวนงงไปหมด “เธออยากบอกอะไรกันแน่？”
“ฉันหมายถึงถ้า ถ้าเฉิงยู่ซิ่วเป็นแม่แท้ๆ ของจงจิ่งห้าว ควรจะบอกเขาไหม？” เธอจ้องหน้าของเสิ่นเผยซวนไว้ อยากจะได้คำตอบที่สามารถทำให้ใจของตัวเองสงบนิ่งได้
“เป็นไปได้ยังไง แต่นี่มันไม่ถูกต้อง มันไม่มีทางเป็นไปได้” เสิ่นเผยซวนไม่เชื่อ
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
เฉิงยู่ซิ่วเป็นแม่ของจงจิ่งห้าว？
อย่าล้อเล่นแบบนี้เลย
“ฉันพูดจริงนะ นายว่าถ้าเป็นแบบนั้นจริง ควรจะบอกเขาไหม？” สีหน้าและน้ำเสียงของหลินซินเหยียน ไม่เหมือนว่ากำลังล้อเล่น เสิ่นเผยซวนเงียบลงทันที
ผ่านไปสักพัก เสิ่นเผยซวนถึงจะพูดขึ้นมาอย่างช้าๆ ว่า “ฉันไม่รู้ แค่รู้สึกว่ามันน่าจะยากที่จะเผชิญหน้า คนที่เกลียดมานานขนาดนี้ ไปบอกเขาว่าเป็นแม่แท้ๆ ของเขา？เขาจะใช้ความรู้สึกและสภาพจิตใจแบบไหนในการเผชิญหน้ากับเรื่องแบบนี้？”
เขาหันไปมองหลินซินเหยียน “นี่เป็นความจริงหรอ？”
รู้สึกว่ามันแปลกเกินไปแล้ว เฉิงยู่ซิ่วเป็นแม่ของจงจิ่งห้าว？
“เหวินเสียนกับจงฉีเฟิงแต่งงานกันเพราะทางตระกูลจัดให้ เรื่องนี้นายเคยได้ยินไหม？” หลินซินเหยียนเม้มปาก เสียงแหบเล็กน้อย
รู้สึกว่าโชคร้ายจริงๆ
“เคยได้ยิน”
“ตอนนั้นเหวินเสียนมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ไม่รู้สึกอะไรกับจงฉีเฟิงเลย หลังแต่งงานทั้งสองคนเทิดทูนและเคารพกันอย่างดี ไม่มีอะไรที่สามีภรรยาคนอื่นเขาทำกันเลย เหวินเสียนรู้สึกว่าตัวเองเป็นแบบนั้นรู้สึกผิดต่อจงฉีเฟิง ก็เลยอยากจะหาผู้หญิงที่สามารถอยู่กับเขาให้เขาคนหนึ่ง......”
“ผู้หญิงคนนั้นก็คือเฉิงยู่ซิ่ว？” เสิ่นเผยซวนรู้สึกว่าตัวเองถูกฟ้าผ่าเลย ทำไมถึงมีเรื่องแบบนี้ขึ้นมาละ
หาผู้หญิงให้สามีตัวเอง？
เพียงเพราะไม่ได้ชอบ？
“อิทธิพลของตระกูลเหวินนายเองก็รู้ เหวินเสียนต้องการให้เด็กคนนี้มีชื่อเสียงที่ถูกต้องโดยชอบธรรม ก็เลยพูดโกหกใหญ่ไป ตระกูลไม่มีใครรู้ มีแค่คนในคนในเหตุการณ์เท่านั้นที่รู้” ข้างในนั้นมีรายละเอียดอีกมาก เธอไม่บอกอย่างละเอียด
เสิ่นเผยซวนไม่รู้ว่าตัวเองจะพูดอะไรได้อีกแล้ว
“แต่ว่าเธอไปเจอไป๋ยิ่นหนิงทำไม？หรือว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับไป๋ยิ่นหนิงด้วย？” เสิ่นเผยซวนรู้สึกว่าเรื่องเก่าๆ พวกนี้ ดูเหมือนว่าจะเกี่ยวข้องกับอีกหลายๆ คน
“นายเคยไปไป๋เฉิงน่าจะเคยได้ยินเรื่องสถานะเกี่ยวกับไป๋ยิ่นหนิง เขาเป็นลูกบุญธรรมของไป๋หงเฟย และไป๋หงเฟยเมื่อก่อนเป็นรักแรกของเฉิงยู่ซิ่ว......ตอนนั้นเหวินชิงรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเฉิงยู่ซิ่วและจงฉีเฟิง นึกว่าเฉิงยู่ซิ่วเป็นมือที่สามที่ทำลายงานแต่งของน้องสาว........”
เสิ่นเผยซวนน่าจะเข้าใจเรื่องทุกอย่างแล้ว ครั้งนั้นเฉิงยู่ซิ่วที่อยู่ไป๋เฉิง แล้วก็ผ้าไหมกวางตุ้งและตระกูลเฉินเกี่ยวข้องกันหมด
“ไป๋ยิ่นหนิงหาหมอที่ทำคลอดให้เฉิงยู่ซิ่วในปีนั้นเจอ เป้าหมายของเขาคืออยากจะร่วมมือกับจิ่งห้าว เพื่อล้มเหวินชิง พ่อบุญธรรมของเขาถูกเหวินชิงทำร้ายมาห่อน” หลินซินเหยียนอธิบาย
“เธอไม่อยากให้จิ่งห้าวรู้？” ถึงจะเป็นประโยคคำถาม แต่กลับเป็นน้ำเสียงที่แน่วแน่
มือทั้งสองของหลินซินเหยียนประกบกัน ในใจเองก็สับสนและรู้สึกไม่ดี “ฉันรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมต่อเขา เรื่องเมื่อชาติที่แล้ว แต่กลับต้องมาลงเอยที่เขา ถ้าเหวินชิงรู้ความจริงแล้ว ฉันไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะกลายเป็นยังไง”