บทที่485 ใครเป็นผู้หญิงหากิน

สายตาของกู้เป่ยค่อยๆหันไป มองลงบนตัวของซางหยู ฉีกยิ้มอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “หัวหน้าเสิ่นไม่ใช่ว่าคิดจะจริงจังหรอกนะ? เด็กมหาลัยที่มาโผล่ที่นี่ได้ ไม่ใช่เพราะว่าเงิน ก็เพราะอยากได้สามีที่ร่ำรวย หัวหน้าเสิ่นคิดจะเป็นสามีที่ร่ำรวย? หรือกะว่าจะเอาเงินมาโปรยเล่นให้กับสาวน้อยพวกนี้ล่ะ? เล่นๆไม่คิดอะไร ถ้าจริงจังก็ไม่สนุกน่ะสิ”

ขณะพูดสายตาของเขาก็ชำเลืองไปที่ร่างของจงจิ่งห้าว “คุณกับประธานจงความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา ตัวคุณเองก็เป็นคนมีฐานะ ทำไมถึงอยากจะหาผู้หญิงหากินมาเป็นภรรยา? ที่เสียหน้าไม่ใช่แค่ตัวคุณเองหรอกนะ”

“ใครเป็นผู้หญิงหากิน?!” ซางหยูนั่งนิ่งๆไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะต้องรีบใช้เงินเลยไม่ได้ถามเพื่อนนักเรียนให้ชัดเจนก็ตามมาด้วย เธอไม่มีทางมาโผล่ที่นี่ได้หรอก

บอกว่าเธอเป็นผู้หญิงหากิน ก็คือกำลังดูถูกเธอ!

เสิ่นเผยซวนกดไหล่ของเธอ สายตาจ้องเธออย่างนิ่งขรึม ราวกับบอกว่าวู่วามไปมีแต่จะไม่เป็นผลดีต่อเธอ

ถ้าวันนี้ที่เจอไม่ใช่พวกเขา ซางหยูหนีไม่พ้นเงื้อมมือของกู้เป่ยแน่นอน

ซางหยูก็รู้ว่าตนเองวู่วามเกินไป เพียงแค่ถูกเรียกว่าเป็นผู้หญิงหากินในใจก็รู้สึกอึดอัด เธอขยันเล่าเรียน สอบเข้ามหาลัยในฝันได้ ใช้สองมือของตนเองเลี้ยงดูตนเองมาโดยตลอด ตอนที่ลำบากที่สุดยากเย็นที่สุด ก็ไม่เคยคิดจะขายตัวเพื่อแลกเงิน

เธอกำมือสองข้างไว้แน่น จ้องกู้เป่ยอย่างไม่พอใจ

“เจ้านายกู้”จงจิ่งห้าวพูดขึ้น เขากระตุกมุมปากข้างเดียว แสงไฟที่รวมตัวกันแวบผ่านใบหน้าของเขา น้ำเสียงเยือกเย็น “เรามาพูดตรงๆแบบไม่อ้อมค้อมกันดีกว่า คุณอยากได้ประโยชน์อะไร บอกมาได้เลย ขอแค่ผมให้ได้ จะไม่หักหน้าเจ้านายกู้แน่นอน พี่น้องผมนานๆทีจะถูกใจผู้หญิงคนหนึ่ง ผมไม่สามารถไม่ใส่ใจได้”

สีหน้านี้เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ กู้เป่ยลองชั่งน้ำหนักในใจ ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ใช่ของเขาจริงๆ ตามที่ซางหยูพูดมาทั้งหมด เขาไม่เคยจ่ายค่าจ้าง เธอก็ยังไม่ได้ทำงานให้ตน พูดให้ลึกลงอีก จริงๆแล้วก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย

สู้ไว้หน้าจงจิ่งห้าวดีกว่า สำหรับมิตรภาพต่อหน้าก็ต้องมีภาพลักษณ์ที่ดี อนาคตข้างหน้ามีตรงไหนที่ใช้งานเขาได้จริง ก็ไม่ยากที่จะเอ่ยปากขอ

คิดผลได้ผลเสียชัดเจนแล้ว กู้เป่ยก็เอ่ยปากออกมาด้วยรอยยิ้ม “ประธานจงถึงกับเอ่ยปาก ผมยังคงกัดไม่ปล่อย ก็จะกลายเป็นว่าผมเป็นคนใจแคบน่ะสิ ผู้หญิงแค่คนเดียวเท่านั้นเอง”

เขาชี้ไปที่หญิงสามคนที่ยืนอยู่หน้าประตู “นี่ต่างก็เป็นสาวๆทั้งนั้น สู้เรียกมาเล่นกับเราดีกว่ามั้ย?”

หญิงสาวอายุไม่มากสามคน มาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก ที่ได้เจอล้วนเป็นผู้ชายหน้าตาดีมีฐานะ ไม่เคยพบกับความล้มเหลว ไม่รู้จักความโหดร้ายในสถานเริงรมย์ คิดอยากที่จะลอง

โดยเฉพาะเพื่อนนักเรียนที่ผลักซางหยูออกมาลู่หว่านหว่านอยากจะเข้ามาใจจะขาด อีกทั้งเป้าหมายก็คือจงจิ่งห้าว

อยากให้ผู้ชายคนนี้ถูกใจเธอขึ้นมาอย่างบ้าระห่ำ จากนั้นก็หลงรักเธอ สุดท้ายก้าวกลายเป็นภรรยาเศรษฐี ไม่ต้องทนลำบากเรียนหนังสือและเครียดเรื่องหางานทำตอนเรียนจบอีกต่อไป