บทที่588 หนูอยากคุยกับพี่สาว

สาวใช้เปิดประตู ผู้หญิงสองคนยืนอยู่หน้าประตูดูแล้วเหมือนเป็นแม่ลูกกัน สาวใช้ถาม “พวกคุณมาหาใครคะ?”

“พี่สาวอยู่มั้ย?” โจวฉุนฉุนถาม

“คุณคือ?”

“ฉันชื่อโจวฉุนฉุน รบกวนไปแจ้งให้ทราบที ขอบคุณค่ะ” โจวฉุนฉุนพูดอย่างสุภาพ

สาวใช้มองไปทางหลินซินเหยียนและกล่าวว่า “ผู้หญิงที่แซ่โจวค่ะ”

หลินซินเหยียนเดินเข้ามา พอเห็นคุณนายโจวกับโจวฉุนฉุนก็รู้สึกแปลกใจ แปลกใจที่พวกเธอมาที่บ้านอย่างกะทันหัน

“พี่สาว ยิ่นหนิงหายไป” โจวฉุนฉุนพูดด้วยเสียงร้องไห้

หลินซินเหยียนรู้สึกประหลาดใจ “ทำไมเขาหายไปล่ะ?”

“ฉันฟังฉุนฉุนบอกว่า ไป๋ยิ่นหนิงส่งคนมาคนหนึ่งใช่มั้ย?” คุณนายโจวถาม

โจวฉุนฉุนไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ แต่ว่าคุณนายโจวรู้

กู้เป่ยตอนนี้งัดข้อกับจงจิ่งห้าวก็ไม่ใช่ความลับอะไร คนที่เขาทำทุกวิถีทางซ่อนเอาไว้หายไป จะอดทนไว้ได้อย่างไร คาดว่าน่าจะรู้ว่าไป๋ยิ่นหนิงมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ ถึงจับไป๋ยิ่นหนิงไปเพื่อถามหาคนจากเธอ ตอนแรกเธอเป็นคนบอกว่าจะช่วยกู้เป่ยซ่อนคน ตอนนี้คนหายไปแล้ว เธอมีส่วนรับผิดชอบ อีกอย่างเธอก็รู้ว่าแค่ต้องหาตัวชายที่หายไปให้เจอก่อน ถึงจะไปหากู้เป่ยให้เขาปล่อยไป๋ยิ่นหนิงได้

ไป๋ยิ่นหนิงเคยสั่งโจวฉุนฉุนเอาไว้ว่าอย่าไปพูดกับใคร เรื่องนำตัวคนมาส่งที่นี่ แต่ว่าพอเขาหายไป โจวฉุนฉุนก็กระวนกระวาย บอกกับคุณนายโจวจงใจพูดอย่างสุภาพ สุดท้ายก็ทำให้คุณนายโจวทำสำเร็จ รู้ว่าคนที่กู้เป่ยอยากซ่อน ถูกส่งมาที่นี่

ดังนั้นเธอถึงมาถึงที่นี่

“มีเรื่องอะไรพูดกับผมเถอะ” จงจิ่งห้าวเดินเข้ามา ได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ในใจพอจะรู้ต้นตอของเรื่องบ้างแล้ว

คุณนายโจวก็พูดตรงๆ “คนคนนั้นกู้เป่ยให้ฉันซ่อนไว้ เดิมทีฉันไม่อยากสอดมือเข้ามายุ่ง แต่ว่ายิ่นหนิงบอกว่าเขามีที่ซ่อน ฉันเลยตกลง คิดไม่ถึงว่าเขาจะนำคนมาให้คุณ ฉันคิดว่ากู้เป่ยจะต้องโกรธแน่ๆ ถึงจับตัวเขาไป จุดประสงค์ที่ฉันมาง่ายมาก ก็แค่นำคนคืนมาให้ฉัน ฉันจะไปแลกยิ่นหนิงคืนมา”

เรื่องนี้เป็นเพราะเธอประมาท ทั้งๆที่รู้ว่าไป๋ยิ่นหนิงรู้จักกับจงจิ่งห้าว ได้ยินเขาบอกว่าเป็นเพื่อน แต่คิดไม่ถึงว่าความสัมพันธ์จะดีขนาดนี้

“คนนั้นทำชั่วสารพัด ต่อให้ต้องส่งตัวก็ต้องส่งตัวให้ทนายตัดสิน จะให้ตัวกับคนคนหนึ่งได้ยังไง? คุณนายโจวน่าจะรู้ดีกว่าใคร ยังไงสามีของคุณก็เป็นแบบอย่างในด้านนี้ ทำไมคุณนายโจวรู้ว่าทำผิดก็ยังทำ จะให้สามีของคุณแปดเปื้อนหรอ?” ซูจ้านพูดอย่างเย็นชา

กลัวว่าจงจิ่งห้าวจะนำตัวคนให้คุณนายโจว ถ้าไม่ใช่เสิ่นเผยซวนห้ามไว้เขากระทืบมันตายไปนานแล้ว!

คุณนายโจวเสียใจที่เข้าไปยุ่งเรื่องของกู้เป่ยตั้งนานแล้ว ตอนนี้เธอยุ่งได้ไม่มาก แค่อยากได้ไป๋ยิ่นหนิงคืนมาจากกู้เป่ยเท่านั้น ต่อไปจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับกู้เป่ยอีก

“ยิ่นหนิงเห็นพวกคุรเป็นเพื่อน ตอนนี้เขาถูกจับ พวกคุณก็ควรจะหาทางช่วยเขาออกมาถูกมั้ย?” ทำไมฟังเขา เหมือนว่าจะไม่อยากคืนคนมาเลยล่ะ?

“ขอโทษนะ พวกเราไม่สนิทกับเขา แล้วก็ไม่ใช่เพื่อนด้วย เขานำตัวคนมาส่งให้เพราะเขาความคิดไม่บริสุทธิ์…”

“ซูจ้าน” หลินซินเหยียนพูดแทรกคำพูดของซูจ้าน โจวฉุนฉุนยังอยู่นี่นะ ตอนนี้ไป๋ยิ่นหนิงแต่งงานแล้ว ไม่ว่าเขาจะส่งคนมาให้เพราะอะไรก็ตาม ก็ไม่ควรพูดเรื่องเขาต่อหน้าคนในพี่สี่ตระกูลโจว แบบนี้มันจะทำร้ายโจวฉุนฉุน แล้วก็ทำร้ายความรู้สึกของไป๋ยิ่นหนิงกับพี่สี่ตระกูลโจว

เธอมองจงจิ่งห้าว “ทำยังไงดี?”

จงจิ่งห้าวให้เธอเข้าไป “คุณอยู่บ้าน ผมจะออกไปสักครู่”

เธอพยักหน้า “ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง โทรมาหาฉันด้วย”

จงจิ่งห้าวตอบว่ารู้แล้ว เดิมทีทุกคนมาทานข้าวเย็นด้วยกันวันนี้เป็นเรื่องดี ตอนนี้เกิดเรื่องของไป๋ยิ่นหนิงมาขัด ทุกคนไม่มีอารมณ์กินข้าวแล้ว

“เราไปหาที่คุยกัน” จงจิ่งห้าวสวมชุดลำลอง ไม่ได้ตั้งใจว่าจะไปไกล แค่ไม่อยากพูดถึงเรื่องพวกนี้ในบ้าน

พวกเขานั่งบนเก้าอี้หวายที่สนามหญ้าหน้าวิลล่า

จงจิ่งห้าวเรียกเสิ่นเผยซวนไปอีกฝั่งและถามเขา “คนได้สอบสวนแล้วหรือยัง?”

“ซูจ้านลงไม้ลงมือแรงเกินไป ยังสลบอยู่” เสิ่นเผยซวนตอบ