บทที่61 ความชอบพิสดาร

ไอ้สารเลวคนนี้!

หลินซีเฉินจ้องจนตาจะทะลักออกมาอยู่แล้ว

จงจิ่งห้าวยิ้มอ่อนๆ เห็นเจ้าตัวแสบคนนี้โกรธแล้วเขามีความสุขอย่างไร้สาเหตุ

หลินซินเหยียนหลบหลีกจากการสัมผัสของเขา จากนั้นได้อุ้มหลินซีเฉินขึ้นรถจากไป

เห็นได้ชัดว่าสีหน้าแววตาเธอค่อนข้างตื่นตกใจ หลินซีเฉินมองไปที่ข้างนอกแว๊บนึง และทำหน้าผีใส่ไอ้สารเลวที่น่ารังเกียจคนนี้ทีนึง

จงจิ่งห้าวขมวดคิ้ว เจ้าตัวแสบคนนี้

เฉินห้าวเดินมาและมองรถที่ขับไปไกลเหมือนกัน“เราจะกลับเลยมั้ยครับ?”

จงจิ่งห้าวถอดเสื้อสูทบนตัวแล้วโยนไปให้เฉินห้าว จากนั้นได้เดินไปที่รถ

เฉินห้าวถือเสื้อสูทไว้ แบะปากแต่กลับไม่กล้าบ่นอะไร จากนั้นก็รีบตามเขาไป

จงจิ่งห้าวนั่งอยู่ในรถ นวดระหว่างคิ้ว นาทีที่หวนนึกถึงการปรากฏตัวของหลินซินเหยียนแล้วยิ้มอย่างควบคุมไม่ได้

เฉินห้าวที่ขับรถอยู่มองเขาจากกระจกมองหลัง ความสอดรู้สอดเห็นได้ลุกไหม้อยู่ในใจ

ผู้หญิงคนนั้นคือใคร?

ถึงขั้นสามารถทำให้จงจิ่งห้าวยิ้มอย่างเคลิบเคลิ้มขนาดนี้?

แม่ง หาดูได้ยากจริงๆ หาดูได้โคตรยากเลยว่ะ

“ประธานจงชอบผู้หญิงแบบนั้นเหรอครับ?”เฉินห้าวแปลกใจจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นหน้าตาก็สวยอยู่ แต่ลูกของคนอื่นก็โตขนาดนั้นแล้ว ยังไปแต๊ะอั๋งคนอื่นอีก

หรือว่าเขาจะชอบหญิงวัยสาวที่แต่งงานแล้ว?

หญิงวัยสาวที่แต่งงานแล้วมีเสน่ห์ของความเป็นผู้หญิงก็จริง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องหาคนที่มีลูกมีเต้าแล้วมั้ง?

ถ้าหากคนอื่นมีสามีล่ะ?

เขาจะไปเป็นผัวน้อย เป็นชู้ของผู้หญิงคนนั้น?

เฉินห้าวยิ่งคิดยิ่งขำ

เหตุการณ์อย่างนั้นแค่คิดก็น่าตื่นเต้นมากแล้ว

จงจิ่งห้าวค่อยๆลืมตาขึ้น เสียงของเขาฟังไม่ออกว่าดีใจหรือโกรธ“แบบไหน?”

“ก็คือชอบผู้หญิงที่เคยมี——”

ไม่ใช่สิ เฉินห้าวหยุดได้ทันท่วงที แล้วยิ้มอย่างรู้สึกผิด“ผู้หญิงที่เคยมีลูกสิถึงมีเสน่ห์ ดูหน้าตาของลูกเธอก็รู้แล้วว่าเธอไม่เคยทำศัลยกรรมมาก่อนแน่นอน”

ได้ยินคำว่ามีลูก

จงจิ่งห้าวหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ เขาดึงคอเสื้อ“นายไม่พูดจานี่จะตายรึไง!”

เฉินห้าวรีบปิดปากเงียบ มองผู้ชายที่ผีเข้าผีออกคนนี้ผ่านกระจกมองหลังเป็นพักๆ

ก่อนหน้านี้ยังมีความสุขอยู่เลย ว่าจะโกรธก็โกรธขึ้นมาซะงั้น

ยังจะสามารถพูดคุยกันอย่างมีความสุขมั้ยเนี่ย?

เฉินห้าวได้จัดเตรียมโรงแรมเสร็จ

จงจิ่งห้าวพักอยู่ที่นี่คืนนึง พลิกตัวไปมาก็มีแต่ร่างเงาของผู้หญิงคนนั้น

เขานอนไม่หลับ

เธอเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เมื่อก่อนความรู้สึกที่เธอมีให้กับคนคือเป็นผู้หญิงใสๆ แต่ตอนนี้——เธอมีความมั่นใจ กิริยาท่าทาง โดยเฉพาะตอนที่พูดถึงวิชาชีพของตนเอง หน้าตาที่พูดจาฉะฉานมีหลักมีฐานนั้นช่างน่าหลงใหล

เพียงแต่——

หลายปีมานี้เธออยู่ที่นี่ ข้างกายยังมีชายอื่นหรือเปล่า?

พอคิดๆแล้วเขาได้หยิบมือถือโทรหากวนจิ้ง ถือโอกาสให้เขาตรวจสอบชีวิตความเป็นอยู่ของหลินซินเหยียนในหลายปีนี้ ข้างกายมีผู้ชายคนไหนหรือเปล่า

สายเรียกเข้าที่โทรเข้ามาติดๆ ล้วนเกี่ยวข้องกับหลินซินเหยียนทั้งนั้น

เขาคือ มีใจให้แล้วเหรอ?

กวนจิ้งแอบคิดอยู่ในใจ

เขาเคยเอาใจใส่ผู้หญิงคนไหนมากขนาดนี้?

ถึงไป๋จวู่เวยในตอนนั้น หรือเหอรุ่ยหลินในตอนนี้ เขาก็ไม่เคยแคร์ขนาดนี้มาก่อนเลย

หลายปีมานี้นิสัยของเขายิ่งอยู่ยิ่งเย็นชา จู่ๆเปลี่ยนมาเร่าร้อน ล้วนเพราะผู้หญิงที่หายตัวไปนานคนนี้ ถ้าบอกว่าไม่มีใจนี่โกหกแน่นอน

แต่กวนจิ้งไม่เข้าใจ ถึงแม้ผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์ในชีวิตสมรสกับเขา แต่เวลาที่อยู่ด้วยกันไม่ได้ยาวนานเลย เกิดความรักได้ยังไง?

เขาคิดไม่ตก และไม่มีคนไขความสงสัยให้เขาด้วย