บทที่79 คนขับรถในตอนนั้นเสียชีวิตไปแล้ว

ในหัวของเธอก็ปรากฏแสงบางอย่างขึ้นมา หน้าตาที่คล้ายกับชายคนนั้น ตอนที่เธอเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ใช่ หน้าตาแบบนี้เลย คนที่ขับรถบรรทุกพุ่งมาทางเธอ

เธอจำความรู้สึกตกใจจนวิญญาณแทบหลุดจากร่างได้อย่างชัดเจน จนกระทั่งตอนนี้เธอรู้สึกว่าแม่เหตุการณ์นั้นจะผ่านไปแล้วแต่ในใจก็ยังคงหวาดผวาไปกับมันอยู่ ดังนั้นเธอจึงยังคงจำมันได้ดี

หลังจากที่ทางตำรวจตรวจสอบแล้ว ข้อสรุปออกมาว่าเครื่องยนต์ขัดข้อง จึงทำให้เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์

อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้คนขับรถแท็กซี่ถึงแก่ความตาย ส่วนเธอได้รับบาดเจ็บ

คนขับรถไม่ยอมออกมารับผิดชอบ แต่ก็ต้องออกมายอมรับผลกระทบที่ต้องรับผิดชอบตามๆ กันไป

เพราะว่าความเจ็บปวดของเธอ เหอรุ่ยเจ๋อเลยพาเธอออกนอกประเทศไป เรื่องต่อจากนั้นเธอก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่

ถึงแม้จะบอกว่าเบรกขัดข้อง แต่เขาเป็นถึงคนขับรถ ก็สามารถหักพวงมาลัยไปชนรถคันอื่นได้ แต่เขากลับไม่ทำอะไรเพื่อลดความเสียหายและความเจ็บปวดลงเลย

แล้วก็ไม่ได้ทำให้คนรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด

แต่ที่เธอสงสัย คนขับรถแบบนี้ยัง มาขับแท็กซี่ได้อีกเหรอ

" คุณผู้หญิง ไม่นั่งรถเหรอครับ "ใช่หนุ่มถามขึ้นใหม่ครั้ง เหมือนกับว่าเขาไม่เคยรู้จักหลินซินเหยียนมาก่อน

หลินซินเหยียนไม่ได้แค่ทำหน้าไม่พอใจ แต่เธอยังตอบด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า " คนแบบคุณ ยังขับแท็กซี่ได้อีกเหรอ "

" เห้ย คุณพูดงี้หมายความว่าไง " หยูโต้วโต้วแปลกใจมาก เขาแค่เรียกลูกค้าเท่านั้น ไม่นั่งก็ไม่นั่งสิ ทำไมต้องพูดจาไม่ดีด้วย

หลินซินเหยียนก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องในอดีตแล้ว เธอกับลูกชายก็ไม่ได้เป็นอะไร แต่กับคนแบบนี้ น่ารังเกียจจริงๆ

เธอไม่สนใจอะไร ก่อนจะเดินไปตามถนนต่อไปเรื่อยๆ

หยูโต้วโต้วโกรธจึงขับรถตามเธอไป " เฮ้ เมื่อกี้ที่พูดคุณหมายความว่าอะไร พูดให้มันชัดๆ ผมก็ไม่รู้จักคุณ คุณจะไปวิจารณ์คนอื่นมั่วๆ แบบนี้ผมว่าไม่มีมารยาทมั้ง "

หลินซินเหยียนเลิกคิ้ว เธอกะจะไม่คิดอะไรแล้ว แต่เขาก็ยังไม่หยุดอีก

เธอเลยหยุดฝีเท้า " ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้ว รบกวนคุณตามฉันมา โอเคนะ "

พูดจบหลินซินเหยียนก็เร่งฝีเท้าเดินไป

แต่หยูโต้วโต้วที่กำลังขับรถอยู่ เขาเหยียบเบรกจนมิด แล้วมองดูหลินซินเหยียนที่กำลังเดินจากไปอย่างนิ่งเฉย

คำพูดของเธอมันจะรู้จักเขา แต่เขาก็ไม่รู้จักเธอมาก่อน

พี่ยังท่าทีการพูดของเธอที่ดูโกรธนั้น มันบ่งบอกได้ว่าเธอรู้จักเขา

หรือว่าเธอจะรู้จักกับพี่ชายที่จากไปของเขากันนะ

หยูโต้วโต้วกัดฟันแน่น ก่อนจะค่อยๆ ขับรถตามหลินซินเหยียนไปอย่างช้าๆ

เขาอยากพิสูจน์ความจริงว่ามันเป็นยังไงกันแน่

ระหว่างนั้นหลินซินเหยียน ก็ได้บอกรถไปยังร้าน ที่เธอต้องไปจัดการ

เธอไม่ได้สังเกตเลยว่ามีคนกำลังตามเธออยู่

การเลือกสถานที่และการตกแต่งของร้าน หลินซินเหยียน ได้เช็คโครงสร้างแล้วตั้งแต่ตอนอยู่ที่ประเทศA ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ต้องมาดูสถานที่จริง แต่ตอนนี้ก็ทำการปรับปรุงมาประมาณหนึ่งแล้ว

" พี่หลิน "ฉินยาเดินเข้ามาหา ก่อนจะให้เธอดูเค้าโครง รูปภาพการตกแต่งปรับปรุงที่นี่

ร้านแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เขตความเจริญของเมืองB ถึงแม้จะพูดว่าคุณนายเวลเลี่ยนถูกคนบังคับจึงเปิดสาขาแยก แต่จริงๆ แล้วร้านนี้มันก็เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญชีวิตและจิตใจต่อหล่อนเช่นกัน ดังนั้นเราจะทำแบบลวกๆ หรือขอไปทีไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นการเลือกสถานที่ การตกแต่ง ก็เป็นการตรวจสอบผ่านทางการตลาด และผ่านการคิดอย่างรอบคอบมาแล้วทั้งนั้น

" ของทั้งหมดนี้เป็นของที่สั่งทำ อาจจะมาช้านิดหนึ่งค่ะ แต่ก็อาจจะไม่ช้าขนาดนั้น ประมาณอาทิตย์หน้าคงจะมาครบแล้วค่ะ "ฉินยารายงาน

หลินซินเหยียนพยักหน้า " ที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้เธอคงลำบากมากเลยสินะ "

เรื่องโดยทั่วไปก็เป็นฉินยาที่ทำ

" ไม่ลำบากเลยค่ะ " ฉินยายิ้มน้อยๆ

เมื่อตอนนั้นเธอถูกLEOปฏิเสธ แต่เพราะหลินซินเหยียนเก็บเธอไว้ เธอเลยมีโอกาสอยู่ทำงานที่LEO

พูดง่ายๆ ตอนนี้เธอคือผู้ช่วยของหลินซินเหยียน แล้วเธอก็ได้เรียนรู้อะไรมากมาย

อีกอย่างหลินซินเหยียนดีกับเธอมาก แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยคิดจะหวงประสบการณ์ของตัวเองเลย เพราะอย่างงั้นมันถึงช่วยเหลือเธอได้มาก

" ที่นี่มีฉันอยู่ คุณนั่งเครื่องบินมานานแล้ว ต้องเหนื่อยมากแน่ๆ คุณกลับไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวที่นี่ฉันคอยดูงานเอง "

หลินซินเหยียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง " งั้นตกลง ฉันขอกลับไปก่อนนะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหานะ "

เด็กน้อยสองคนเพิ่งมาอยู่ในที่ที่ ไม่คุ้นเคย เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเด็กๆ จะปรับตัวได้ไหม

หลินซินเหยียนเดินออกไปจากร้าน เพิ่งกลับมาเธอยังไม่มีรถ ตอนนี้คงทำได้แค่โบกรถแทนการเดินเท้า เธอจึงยืนอยู่ริมถนนเพื่อที่จะรอรถ

หยูโต้วโต้วพี่สะกดรอยตามเธอมาถึงที่นี่ ก็เห็นเธอยืนรอรถอยู่ริมถนนคนเดียว จึงขับรถไปจอดอยู่ด้านหน้าของเธอ