บทที่92 มีความสัมพันธ์กัน

พอคิดว่าเขาหักหลังตัวเอง เหอรุ่ยหลินก็รู้สึกเกลียดชัง

ความรักที่เขามีต่อเธอนั้นไม่จริงเหรอ？

ทำไม ต้องหักหลังเธอล่ะ？

เหอรุ่ยหลินยืนอยู่หน้าประตู สั่นไปมา“พี่”

เหอรุ่ยเจ๋อเดินเข้ามา จึงมองเห็นว่าที่เข่าเธอมีแผล แล้วคิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่น“คุณไปทะเลาะกับคนอื่นมาเหรอ？”

ไม่อย่างนั้นทำไมถึงกลายเป็นสภาพแบบนี้？

เหอรุ่ยหลินส่ายหน้า เธอมองไปที่เหอรุ่ยเจ๋อ“พี่ ความรักที่พี่มีต่อฉันไม่เป็นจริงเหรอ？”

“จะเป็นไปได้ไง”เหอรุ่ยเจ๋อรักและโอ๋เธอจริงๆ ตอนนั้นที่เธอหายตัวไป โดยเกี่ยวข้องกับเขา หลายปีมานี้เขาก็อยู่กับการตำหนิตัวเองมาตลอด ไม่ง่ายเลยที่จะหาเธอกลับมาได้

ความละอายใจที่มีต่อเธอ ความรักสุดหัวใจที่มีต่อเธอ

ไม่เคยเจือปน

“เหอะเหอะ”เหอรุ่ยหลินหัวเราะเสียงดัง จากนั้นแป๊บเดียวรอยยิ้มก็หายไป เหลือเพียงแต่ความควบคุมตัวเองไม่อยู่“ถ้าพี่โอ๋ฉัน รักฉัน ทำไมถึงหักหลังฉันล่ะ หักหลังฉันเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งเหรอ？！”

“คุณพูดอะไรน่ะ？”เหอรุ่ยเจ๋อฟังก็รู้สึกสับสนคลุมเครือ“รีบเข้าบ้านมา”

เขาดึงน้องสาวที่ใกล้จะเสียการควบคุม เพราะว่าเรื่องที่เธอถูกถอนหมั้น เหอเหวินหวยไม่พอใจเท่าไหร่นัก บรรยากาศในบ้านก็อึมครึมหดหู่เป็นพิเศษ

ถ้าเหอเหวินหวยได้ยินเธอเสียงดัง ก็จะโกรธได้

เหอรุ่ยหลินแทบจะถูกเหอรุ่ยเจ๋อผลักเข้าไปในบ้านอย่างแรง

“คุณนั่งลงก่อน เดี๋ยวผมไปเอายามาให้คุณ ลดการอักเสบที่หัวเข่า ไม่อย่างนั้นจะติดเชื้อได้”

เหอรุ่ยหลินเหมือนกับไม่เข้าใจ นั่งไม่ขยับ สายตาทั้งคู่จ้องมองไปอย่างไร้โฟกัส

เธอคิดว่า เธอกลายเป็นลูกสาวของตระกูลเหอแล้ว ก็สามารถคบกับจงจิ่งห้าวได้ มีตัวตนที่สูงส่ง คนรักที่ทำให้คนอิจฉา พี่ชายที่รักและโอ๋เธอ

ชีวิตของเธอก็จะไม่มีความเสียใจแล้ว

แต่ว่า มันไม่ใช่เลย

ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว เธอมีสถานะที่สูงส่งแล้ว แต่กลับไม่ได้เป็นเจ้าของจงจิ่งห้าว แม้แต่ความรักและโอ๋ที่เหอรุ่ยเจ๋อมีต่อเธอ ก็ยังถูกผู้หญิงคนนั้นแบ่งไป

ความรัก ครอบครัวของเธอล้วนแต่ถูกหลินซินเหยียนทำลาย

มือของเธอจิกเข้าไปในที่นอน ตึงแน่นทีละนิดๆ เส้นเลือดที่หลังมือปูดขึ้นมา จะเห็นได้ว่าเธอโกรธแค่ไหน

เหอรุ่ยเจ๋อถือกล่องยาเข้ามา คุกเข่าลงตรงหน้าเธอแล้วทำความสะอาดแผลที่เข่าให้เธอ กลัวเธอจะเจ็บ เบามาก อ่อนโยนมาก

“พี่”เหอรุ่ยหลินก้มตาลงต่ำ“พี่ปฏิบัติต่อหลินซินเหยียนก็อ่อนโยนแบบนี้เช่นกันใช่ไหม？”

เหอรุ่ยหลินในวันนี้ผิดปกติอย่างน่าประหลาด

“คุณอยากพูดอะไรกันแน่？”เหอรุ่ยเจ๋อวางยาน้ำลดการอักเสบในมือลง ตัดสินใจคุยกับเธอดีๆ

“หลินหลิน บนโลกนี้ไม่ได้มีแค่ผู้ชายอย่างจงจิ่งห้าวคนเดียว คุณไม่จำเป็นเลย ที่จะยึดติดอยู่กับคนๆหนึ่ง จากสถานะสภาพของคุณแล้ว สามารถหาคนที่....”

“บนโลกนี้ไม่ได้มีแค่ผู้หญิงอย่างหลินซินเหยียนคนเดียว แล้วทำไมพี่ต้องชอบเธอล่ะ？”คำพูดของเขายังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกเหอรุ่ยหลินตัดบท

เหอรุ่ยเจ๋อก็ยังหาข้อแก้ตัวที่จะโต้กลับไม่ได้

ใช่ ตอนที่เขาโน้มน้าวน้องสาว กลับลืมความยืนกรานมั่นคงของตัวเอง

“พี่ พี่สามารถหักหลังน้องสาวของตัวเองได้ เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ความรักของพี่ ยิ่งใหญ่เสียจริง”

ประโยคนี้ เหอรุ่ยหลินพูดขึ้นมาอีกครั้ง เขาจำเป็นต้องให้ความสำคัญแล้ว“หลินหลิน คุณเห็นเธอแล้ว？”

“ใช่”เหอรุ่ยหลินไม่ปฏิเสธ

เหอรุ่ยเจ๋อขมวดคิ้ว“คุณเพิ่งบอกว่าผมหักหลังคุณ หมายความว่าอย่างไรกันแน่？”

หรือว่าเกี่ยวข้องกับหลินซินเหยียน？

“พี่ถามฉันเหรอ？”เหอรุ่ยหลินหัวเราะอย่างเย้ยหยันสุดๆ“เรื่องที่พี่ทำเองกับตัว ตัวพี่ไม่รู้หรือไง？”

“ผมไม่เข้าใจ กับคุณแล้ว ผมไม่เคยทำร้ายแม้แต่นิดเดียว”เขาไม่รู้สึกละอายใจในการตรวจสอบตัวเองต่อน้องสาวคนนี้