บทที่ 1003.2 ซ ้อนค่ายกล

เฉินผิงอันกล่าว “ไม่ต้องหรอก ท าตามกฎเดิมได้เลย”

ลองประมาณการณ์คร่าวๆ เปิ ดประตูครั้งหนึ่งก็เท่ากับว่าได้ ปราณวิญญาณที่เท่าเทียมกับการสะสมจนเต็มแน่นของขอบเขตบิน ทะยานคนหนึ่งเข้ามาอยู่ในกระเป๋ า

และปราณวิญญาณฟ้ าดินก็คือเงินเทพเซียน

เพราะถึงอย่างไรการที่เงินเทพเซียนสามชนิดอย่างเงินเกล็ดหิมะ เงินร ้อนน้อยและเงินฝนธัญพืชสามารถกลายมาเป็ นเงินตราที่ใช ้ ร่วมกันบนภูเขาได้ก็เป็ นเพราะพวกมันมีปราณวิญญาณบริสุทธิ์ที่ซุก ซ่อนอยู่ในระดับที่ไม่เท่ากัน

การที่ผู้ฝึกกระบี่นั่งเก้าอี้ผู้นาของสี่ผีใหญ่ตอแยกยากบนภูเขา ได้อย่างมั่นคงก็เพราะตอนที่ผู้ฝึกกระบี่เข่นฆ่ากับคนอื่น จาเป็ นต้อง ใช ้และต้องเผาผลาญปราณวิญญาณน้อยกว่าผู้ฝึกลมปราณทั่วไป มากนัก

อย่างหวงหลวนหนึ่งในสิบสี่ปีศาจใหญ่ที่เป็ นราชาบนบัลลังก็ใน อดีต ได้หล่อหลอมตาหนักพระราชวังพื้นที่ประกอบพิธีกรรม พื้นที่ ลับที่ปริแตกถ้าสวรรค์อันดับรองของยุคบรรพกาล ดังนั้นภายใต้ เงื่อนไขที่ศักยภาพในการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ ายเท่าเทียมกัน ก็ง่าย

มากที่ผู้ฝึกตนขอบเขตเดียวกันคนหนึ่งจะถูกหวงหลวนซึ่งมีปราณ วิญญาณให้ใช ้ไม่ขาดสายเผาผลาญจนพลังหมดตาย

อวี๋เสวียนหรี่ตาเอ่ย “ความบกพร่องเพียงหนึ่งเดียวในความ สมบูรณ์แบบก็คือในพื้นที่พันลี้นี้ ถึงอย่างไรก็เล็กเกินไป ต่อให้พวก เราทั้งหลายต่างก็มีวิธีการที่จะพลิกสลับเขาพระสุเมรให้เป็ นเมล็ดงา แต่ต่อให้เป็ นพื้นที่ประกอบพิธีกรรมที่ใกล้เคียงกับความเป็ นจริงอย่าง ถึงที่สุดแค่ไหน ถึงอย่างไรก็มีขีดจากัดอยู่ที่ความจริง แล้วนับประสา อะไรกับที่พื้นที่ยังเล็กเกินไป ต่อจากนี้เกรงว่าคงยากที่จะร่ายฝีมือกัน ออกมาอย่างเต็มที่ เพราะเป็ นที่ต้องสงสัยว่าจะเป็ นการท าพิธีกรรมใน เปลือกหอยแล้ว พวกเรามาจับกลุ่มรวมตัวกัน ทั้งยังไม่ได้ลงสนามรบ เข่นฆ่าศัตรู แต่เผชิญหน้ากับการพุ่งชนของใต้หล้าทั้งแห่ง ถ้าหาก… ภายในเสี้ยววินาที…คงไม่ค่อยดีแล้ว ต่อให้พวกเราจะร่วมมือกันผ่าใต้ หล้าเปลี่ยวร ้างไปได้ลึกแค่ไหนก็คงยากจะขัดขวางสถานการณ์ใหญ่ ที่พุ่งมาได้อยู่ดี”

พวกเขาหลายคนต่อให้จะมีวิชาอภินิหารยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ไม่อาจ ฟันผ่าใต้หล้าเปลี่ยวร ้างออกเป็ นสองท่อนได้โดยตรงอยู่ดีกระมัง

เว้นเสียจากว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็เป็ นผู้ฝึกตนขอบเขตสิบสี่กัน ทั้งหมด?

ดังนั้นเจินเหรินผู้เฒ่าจึงจงใจพูดจาให้คลุมเครือ จะว่าไปแล้วก็ยัง รู ้สึกว่าคาพูดที่เอ่ยค่อนข้างจะเป็ นอัปมงคลจึงไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ

หลีกเลี่ยงไม่ให้คาพูดกลายเป็ นจริง นั่นจะไม่ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่หรอก หรือ

เฉินผิงอันกล่าว “เทพเซียนผู้เฒ่าอวี๋ ฟ้ าดินของข้าแห่งนี้ สามารถแบ่งแยกออกจากกันไม่ส่งผลกระทบต่อหนึ่งนั้นของค่ายกล”

อวี๋เสวียนสะอึกอึ้งทันใด

แล้วเจ้าไม่บอกข้าแต่แรกเล่า

แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเฉินผิงอันจงใจอมพะนา การรับกระแสน้า ขึ้นปราณวิญญาณสามครั้ง นอกจากจะเป็ นการหาเงินจากภายนอก แล้ว ยิ่งเป็ นวิธีการที่เหมือนกับการตรวจสอบผลลัพธ ์ ยืนยันให้แน่ใจ ถึงระดับการโคจรของมรรคกถาแห่งฟ้ าดิน

ตอนนี้ไม่เพียงแต่เป็ นการประมาณการณ์บนหน้ากระดาษเท่านั้น แต่เป็ นการคิดค านวณในใจอย่างจริงจังด้วย เฉินผิงอันจึงอธิบายว่า “เพียงแต่ว่าฟ้ าดินลูกที่ถูกแบ่งออกมาไม่อาจอยู่ห่างกันเกินไปนักได้ ระหว่างกันและกันห่างกันได้ไม่เกินสามพันลี้เท่านั้น ในระยะสามพันลี้ นี้ผลกระทบและความเสียหายที่มีต่อพื้นที่ประกอบพิธีกรรมแต่ละแห่ง น่าจะไม่เกินหนึ่งส่วน”

อวี๋เสวียนพยักหน้ายิ้มเอ่ย “เพียงพอ เพียงพอมากแล้ว อย่าว่าแต่ ส่วนเดียวเลย ต่อให้เป็ นความเสียหายสองส่วน ด้วยวิชาคาถาและ วัตถุที่พวกเราหล่อหลอมเอาไว้ก็สามารถชดเชยกลับคืนมาได้อย่าง ง่ายดาย”

พื้นที่ประกอบพิธีกรรมของพวกเขาแต่ละคน หากสามารถได้ ครอบครองพื้นที่กันคนละสามพันลี้ เมื่อเทียบกับเบียดอยู่ในพื้นที่พัน ลี้ด้วยกันแล้วก็เป็ นความต่างที่หนึ่งคือฟ้ าหนึ่งคือดินแล้ว

เจิ้งจวีจงพลันเปิดปากถามว่า “หากมอบเงินเหรียญทองแดงแก่น ทองให้เจ้าอีกส่วนหนึ่ง เป็ นการกอดขาพระเมื่อจวนตัว จะสามารถ เพิ่มระดับความลึกและความกว้างของฟ้ าดินแห่งนี้ได้หรือไม่”

เฉินผิงอันตอบอย่างไม่ต้องคิด “ได้สิ แต่ก็มีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง จ าเป็ นต้องโยนเงินเหรียญทองแดงแก่นทองเข้าไปอย่างน้อยห้าร ้อย เหรียญ หาไม่แล้วจะไม่มีความหมายมากนัก ยากมากที่จะมีการ เปลี่ยนแปลงทางคุณสมบัติ หากเป็ นแค่การเพิ่มเงินเหรียญทองแดง แก่นทองสามร ้อยสี่ร ้อยเหรียญ อย่างมากสุดก็จะเป็ น ‘เทศะ” ใหญ่ “กาลเวลา’ เล็ก กลับกันยังจะส่งอิทธิพลต่อระดับความมั่นคงของ ตลอดทั้งฟ้ าดิน เหมือนกายธรรมของผู้ฝึกตนที่มีมากเกินก็จะเจือจาง เป็ นเพียงเค้าโครงที่ว่างเปล่า ไม่สู้ไม่มียังดีเสียกว่า”

สี่ทิศบนล่างเรียกเทศะ (อีกคาแปลหมายถึงชายคาบ้าน) นับแต่ โบราณมาจนปัจจุบันเรียกกาลเวลา

นี่ก็คือวิชาอภินิหารดั้งเดิมของกระบี่บินแห่งชะตาชีวิตสองเล่ม อย่างนกในกรงและจันทร ์กลางบ่อของเฉินผิงอัน

เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน ไม่มีการเตรียมการ

หากรู ้แต่แรกว่าจะมีเรื่องอย่างในวันนี้ เงินเหรียญทองแดงแก่น ทองสามร ้อยเหรียญที่เหลืออยู่ในคลังของจวนเฉวียนฝู่ เฉินผิงอัน จะต้องพกติดตัวไว้ตลอดเวลาแน่นอน

เพียงแต่ว่าทองพันชั่งก็ยากที่จะหาซื้อคาว่า “หากรู ้แต่แรก’ มา ได้ การวางแผนมักจะตามไม่ทันการเปลี่ยนแปลงเสมอ

เดิมทีเฉินผิงอันวางแผนไว้ว่ารอให้เลื่อนเป็ นขอบเขตหยกดิบ คราวหน้าที่เดินทางท่องไปตามทวีปต่างๆ ของไพศาลกับหลิวจิ่งหลง ค่อยพกเงินเหรียญทองแดงแก่นทองสามร ้อย เหรียญนี้ติดตัว

กระบี่บินแห่งชะตาชีวิตสองเล่มของเฉินผิงอันหากคิดอยากจะ เลื่อนระดับขั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับวิชาอภินิหารแห่งชะตาชีวิตใหม่ เอี่ยมบางอย่าง ล้วนไม่ใช่เรื่องง่าย

การหล่อหลอมนกในกรง อันที่จริงก็คือการเลื่อนระดับขั้น ขอบเขตของเฉินผิงอัน ยิ่งขอบเขตสูงเท่าไร ฟ้ าดินก็ยิ่งกว้างใหญ่ มากเท่านั้น ทางลัดมีแค่เส้นเดียวนั่นก็คือการ “กินหินสังหารมังกร

และจันทร ์ในบ่อเล่มที่สอง การเลื่อนระดับขั้นนั้นสะท้อนให้เห็น โดยตรงมากที่สุด ก็คือจานวนของกระบี่บินนั้นมีมากหรือน้อย ปีนั้น ตอนที่เฉินผิงอันสร ้างโอสถที่หัวกาแพงเมืองจานวนกระบี่บินที่ สามารถจาแลงออกมามีประมาณหนึ่งแสนเล่ม เท่ากับกลายเป็ น ก่อกาเนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเลื่อนเป็ นขอบเขตหยกดิบได้สาเร็จ เดินข้ามบันไดขั้นใหญ่จานวนก็เพิ่มจากสองแสนของขอบเขต

ก่อกาเนิดเป็ นสี่แสน แม้ว่าการไปเยือนใต้หล้าเปลี่ยวร ้างมารอบหนึ่ง ตบะจะลดลงเป็ นก่อกาเนิด แต่ระดับขั้นของกระบี่บินกลับไม่ได้ลด ตามไปด้วย

ตอนที่ขอยืมขอบเขตสิบสี่มาจากลู่เฉิน เนื่องจากตอนนั้นเฉินผิง อันยังไม่ได้สร ้างแม่น้าแห่งกาลเวลาขึ้นมา ดังนั้นหากอิงตามการ อนุมานและการประมาณการณ์ในเวลานั้น ถ้าในอนาคตสามารถ เลื่อนเป็ นขอบเขตสิบสี่ได้จริงๆ ระดับขั้นของกระบี่บินจันทร ์กลางบ่อ ถูกยกระดับขั้นเป็ น “จันทร ์ปากบ่อ’ หรือไม่ก็ “จันทร ์บนฟ้ า’ สามารถ จาแลงออกมาเป็ นกระบี่บินได้ล้านเล่ม เรื่องจริงได้พิสูจน์ให้เห็นว่า ตอนนั้นการประมาณการณ์ของเฉินผิงอันยังต่าเกินไปดูจากการ อนุมานสถานการณ์ใหม่ในตอนนี้ ขอแค่กินเงินเหรียญทองแดงแก่น ทองไปมากพอก็มีความเป็ นไปได้อย่างยิ่งว่าจานวนของกระบี่บินจะ สามารถไต่ทะยานไปถึงสองล้านหรือกระทั่งมากกว่านั้น

มิน่าเล่าถึงได้พูดว่าใต้หล้านี้ไม่มีใครที่มือเติบเกินผู้ฝึกกระบี่อีก แล้ว

เจิ้งจวีจงยิ้มบางๆ เอ่ยว่า “ในมือข้ามีเงินเหรียญทองแดงแก่นทอง อยู่สามร ้อยเหรียญพอดี แลกเปลี่ยนมาเป็ นเงินฝนธัญพืช อิงตาม อัตราหนึ่งต่อสิบก็แล้วกัน สามพันเหรียญเงินฝนธัญพืช ทุกปี ดอกเบี้ยสามส่วน เป็ นอย่างไร?”