บทที่ 1037

ศาลาริมน้ำแห่งหนึ่งในเรือนอี้หยุน

อี้หยุนเฟยแต่งกายอย่างประณีตและเตรียมอาหารและเหล้าชั้นเลิศเอาไว้ เพื่อตั้งตารอที่จะได้พบกับกู้ชูหน่วนอย่างเป็นทางการ

ทว่าเขากลับคิดไม่ถึงว่าคืนนี้ไม่ได้มีเพียงกู้ชูหน่วน ทว่ากลับยังมีเหวินเส่าอี๋และเยี่ยจิ่งหาน

หัวใจที่กระวนกระวาย กังวล ตื่นเต้น และคาดหวังก็ตกลงสู่เบื้องล่างทันที และเข้ามาแทนที่ด้วยความโกรธและหนาวสั่น

นับตั้งแต่ที่เขารู้ว่านางคือจักรพรรดินีแห่งรัฐปิงและเป็นภรรยาของเขา เขาก็รู้สึกลำบากใจมาตลอด

เพราะสิ่งที่เขาต้องการคือคู่ชีวิตที่รักเดียวใจเดียวตลอดไป เขาไม่ต้องการแบ่งปันภรรยาของเขากับใคร และเขาจะไม่ยอมรับการมีภรรยาหลายคนอีกด้วย

แต่นางคือจักรพรรดินีแห่งรัฐปิง และก่อนหน้าที่จะแต่งงานกับเขา นางก็ได้แต่งงานกับผู้ชายไปแล้วสามคน

หลังจากต่อสู้กับความคิดที่อยู่ในใจมานาน ในที่สุดก็ทำใจยอมรับนางได้แล้ว จากนั้นจึงชวนนางไปดูพระจันทร์ด้วยกัน

และนาง......

"นายท่าน ฝ่าบาทเสด็จมาแล้ว นายท่านจะไปรับฝ่าบาทหรือไม่ขอรับ"

"บอกนางว่าคืนนี้ข้าไม่ค่อยสบายเท่าไร และไม่ต้องการเจอใคร"

คนรับใช้ตกตะลึง

ตั้งแต่ที่ตัดสินใจเชิญฝ่าบาทเข้ามาชมจันทร์ด้วยกัน นายท่านก็คอยหมกมุ่นอยู่กับการเลือกสรรเสื้อผ้าและการแต่งงานอย่างดีตลอดทั้งวัน และเป็นความสำคัญกับการชมจันทร์ในครั้งนี้อย่างมาก

ตอนนี้ฝ่าบาทเสด็จมาแล้ว ทว่านายท่านกลับไม่ยอมเจอ?

หรือว่าเพราะฝ่าบาทพาพระสวามีทั้งสองมาด้วย

ฝ่าบาทเองก็ไม่นึกถึงจิตใจของคนอื่นเอาเสียเลย

ได้รับเชิญจากหวงกุ้ยจวิน นางกลับพาพระสวามีทั้งสองมาเพื่ออะไร? เพื่อแสดงอำนาจต่อนายท่านอย่างนั้นหรือ?

กู้ชูหน่วนและทั้งสองตั้งใจฟังคำพูดของอี้หยุนเฟย

นางลูบหน้าผากของตัวเอง

นางเองก็ไม่ได้อยากพาเหวินเส่าอี๋และเยี่ยจิ่งหานมาด้วย แต่ทั้งสองกลับไม่รู้เป็นอะไร จู่ๆ ก็อยากจะมาที่เรือนอี้หยุนแห่งนี้

หากนางไม่พามาด้วย พวกเขาทั้งสองคงถล่มวังหลวงแน่นอน

ท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ทำให้สุดท้ายนางต้องพาพวกเขามาด้วย

ใครบอกให้พวกเขาเป็นยอดฝีมือที่มีวรยุทธ์ระดับหกขั้นสูงสุดล่ะ

เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่มีทีท่าจะกลับไป กู้ชูหน่วนจึงกระแอมออกมาสองสามครั้ง

"หวงกุ้ยจวินไม่ค่อยสบายแล้วยังไม่รีบไปเชิญหมอหลวงมาอีก"

"พ่ะย่ะค่ะ"