บทที่ 1055

เมื่อเดินทางมาถึงหมู่บ้านเหมียน เดิมทีคิดจะไปหาซือม่อเฟยก่อน

ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่าจะได้กลิ่นคาวเลือดใกล้ๆ กับโรงเตี๊ยม

สีหน้าของกู้ชูหน่วนและคนอื่นเปลี่ยนไป พร้อมกับก้าวเท้าด้วยความเร็ว

ด้านหน้าของโรงเตี๊ยม มีซากศพจำนวนมากนอนเกลื่อนอยู่เต็มพื้น พวกเขาต่างถูกฆ่าตายลงทันทีด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียว และโรงเตี๊ยมที่ยิ่งโตนี้กลับไม่มีใครรอดชีวิตเลยสักคน

ในใจของกู้ชูหน่วนรู้สึกมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้น "อาม่อ....."

"นายท่าน หาทั่วแล้ว ไม่มีร่องรอยของคุณชายม่อเลยขอรับ และไม่เจอศพของคุณชายม่อด้วยขอรับ"

อี้หยุนเฟยจับแขนของกู้ชูหน่วนแน่นและแสดงสีหน้าหวาดกลัว

"ใครกันที่จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตถึงเพียงนี้ แม้แต่สุนัขและแมวในโรงเตี๊ยมก็ฆ่าไม่เหลือ จิตใจชั่วร้ายเหลือเกิน"

เยี่ยจิ่งหานกล่าวอย่างเย็นชา "คือนาง"

อี้หยุนเฟยกล่าว "นาง? นางคนไหน?"

"ฮวาอิ่ง ผู้หญิงบ้าคลั่งคนที่ปลอมตัวเป็นจักรพรรดิรัฐปิง"

"เหตุใดนางต้องฆ่าคนในโรงเตี๊ยมด้วย?"

เยี่ยจิ่งหานส่ายหน้า

ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรอย่างไร้เหตุผลมาโดยตลอด ไม่มีใครรู้ว่านางกำลังคิดอะไร

ก่อนหน้านี้นางก็คอยพยายามยุยงให้อาหน่วนฆ่าซือม่อเฟยไม่ใช่หรือ

นึกถึงตอนอยู่ผู้อาวุโสหกของเผ่าอวี้พูดกับเขา ทำให้หัใจของเยี่ยจิ่งหานสั่นสะท้านและขลุ่ยหยกในมือก็สั่นเล็กน้อยเช่นกัน

ผู้อาวุโสหกกล่าวว่า เขาเป็นลูกชายของฮวาอิ่ง ส่วนผู้เป็นบิดานั้นไม่ทราบได้ แต่บอกได้ว่าเป็นคนละคนกับพ่อของอาหน่วน และก็ไม่ใช่แม่คนเดียวกัน

ผู้หญิงบ้าคลั่งคนนั้น.....

ก็คือแม่ของเขา.....

ทำไมแม่ของเขาถึงได้เป็นคนที่จิตใจชั่วช้าต่ำทรามถึงเพียงนี้

เลือดของเขาและเหวินเส่าอี๋สามารถหล่อหลอมผสานกันได้ หรือว่า.....

พ่อของเขาคือหัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้า?

ไม่.....

ไม่มีทางเป็นไปได้

แม่ของเขาจะต้องไม่ใช่ฮวาอิ่ง

และพ่อของเขาก็ไม่มีทางใช่หัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้าอย่างแน่นอน

"เสี่ยวเยี่ยเยี่ย เหตุใดสีหน้าของเจ้าถึงดูเคร่งเครียดหนักใจมากขนาดนั้น? ไม่สบายตรงไหนหรือ?"