บทที่ 1113 เจ้าก็คือกู้ชูหน่วน

จู่ ๆ ดวงตาอันอบอุ่นของเหวินเส่าอี๋ก็ฉายแววอาฆาตออกมาด้วยความเกลียดชังอย่างแรงกล้า

เจตนาฆ่า

ความเกลียดชัง

ไม่สามารถปกปิดเอาไว้ได้

มันช่างรุนแรงยิ่งนัก

หัวใจของกู้ชูหน่วนรู้สึกเจ็บปวดอย่างอธิบายไม่ได้

“เพราะเหตุใด......”

“ฝ่าบาทคิดว่าอย่างไร......”

“ผู้หญิงคนนั้นได้ตายไปแล้ว แม้ว่าเจ้าจะชุบชีวิตของนางขึ้นมา และสังหารนางอีกครั้ง นางก็ตายอยู่ดี ไม่สู้มอบแผ่นอักษรสีเหลืองให้ข้าเพื่อช่วยชีวิตของอี้หยุนเฟยจะดีกว่า”

“อี้หยุนเฟยจะเป็นหรือตาย แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับข้า? แม้ว่าจุดจบของนางจะเป็นการเผชิญกับความตายเช่นกัน แต่กระบวนการนั้นต่างกัน ข้าต้องการให้นาง......ตายทั้งเป็น”

เกลียด......

ความเกลียดชังที่ท่วมท้น

แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลเพียงใด กู้ชูหน่วนก็สามารถสัมผัสถึงมันได้

นางไม่อยากจะเชื่อ เหวินเส่าอี๋ผู้ซึ่งได้รับการขัดเกลาและมีจิตใจเมตตามาโดยตลอดจะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้

“ดังนั้น หากข้าไม่มอบมันให้กับเจ้า วันนี้ข้าจะต้องตายอยู่ที่นี่ด้วยงั้นหรือ?”

เหวินเส่าอี๋ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

แต่ร่างกายที่ตั้งตรงและสายตาอันเยือกเย็นของเขาได้บ่งบอกทุกอย่างไว้ชัดเจน

กู้ชูหน่วนยิ้มออกมา “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีอะไรต้องพูดคุยกัน เหวินเส่าอี๋ ข้าจะบอกเจ้าไว้ ข้าจะต้องเอาแผ่นอักษรสีเหลืองมาให้ได้ และ......แผ่นอักษรสีเหลืองก็ไม่ได้อยู่ที่ข้า”

“ไม่เป็นไร ไม่ได้แผ่นอักษรสีเหลือง อย่างน้อยได้วิญญาณของเจ้ามาก็ถือว่าเกินพอแล้ว”

“บูม......”

แท่งกระจกถูกโยนขึ้นไปบนท้องฟ้า

จากนั้นส่องแสงลงมาห่อหุ้มร่างกายของกู้ชูหน่วนไว้ด้านใน

ฝูกวงพยายามดิ้นรนเพื่อหลบหนีออกจากค่ายกลเซียนแห่งเสียงเพลง

ตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัวว่า “นายท่าน นั่นคือกระจกดูดซับวิญญาณ สมบัติลับของเผ่าเพลิงฟ้า มันจะดูดวิญญาณเข้าไปนึกไว้ด้านใน ท่านระวังด้วย”

“ข้ารู้แล้ว”

กระจกดูดซับวิญญาณ

ครั้งที่แล้วที่ถูกเหวินเส่าอี๋จับตัวไป

เขากับผู้อาวุโสอีกหลายคนใช้วิธีการเดียวกันในการจับตัวนางมาแล้วหนึ่งครั้ง

เพียงแต่พวกเขาไม่สามารถดูดซับวิญญาณของนางออกมาได้

กระจกดูดซับวิญญาณ จะสามารถดูดซับวิญญาณของนางออกมาได้งั้นหรือ?

ครั้งที่แล้วมันไม่มีประโยชน์ เพราะต้องการช่วยชีวิตนาง

แต่ใครนี้ที่ใช้มัน เขาไม่มีความรู้สึกเช่นนั้นอยู่ เขาต้องการดูดซับวิญญาณของนางให้สิ้นซาก

เหวินเส่าอี๋ไปถึงขั้นเจ็ดแล้ว

แต่นางเป็นเพียงขั้นต้นของระดับหก

ไม่ว่าจะใช้วิธีการใดในการต่อสู้ นางก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความแข็งแกร่งของเหวินเส่าอี๋นั้นเกินกว่ายอดฝีมือขั้นเจ็ดผู้แข็งแกร่งทั่วไป

วันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเกิดการต่อสู้แห่งความตาย

หากคู่ต่อสู้เป็นคนอื่น ต่อให้เป็นขั้นเจ็ด นางก็ไม่กลัว

แต่คู่ต่อสู้ของนางเป็นเหวินเส่าอี๋

ด้วยมิตรภาพหลายอันเนิ่นนาน แค่บอกว่าฆ่าก็ฆ่า หากบอกว่าไม่ปวดใจก็คงเป็นเรื่องโกหก

กู้ชูหน่วนยกดาบของนางขึ้นมา รวบรวมพลังในเพลงดาบ พุ่งทำลายค่ายกลเซียนแห่งเสียงเพลง

“หนีไป หนีไปให้เร็วที่สุด”

“นายท่าน......”

“เจ้าอยู่ที่นี่ต่อไปก็ช่วยอะไรไม่ได้ รีบหนีไป”

“ขอรับ ข้าจะไปหาคนมาช่วยท่านให้เร็วที่สุด”

ควับ......