บทที่ 158

ภายในจวนหานอ๋อง

เยี่ยจิ่งหานนั่งอยู่บนรถเข็น มองพระจันทร์เสี้ยวที่สดใส เคลื่อนไหวแหวนหยกที่อยู่ในมือ

ด้านข้างมีเจี้ยงเสวี่ยกราบทูลรายงานอย่างต่อเนื่อง

“นายท่าน คุณหนูสามถูกหลายฝ่ายตามสังหาร ในนั้นมีฝ่าบาท พระพันปี และคนของเผ่าปีศาจ คนของนิกายเทพอสูรเป็นผู้ยื่นมือมาช่วยพ่ะย่ะค่ะ”

ชิงเฟิงตกใจเล็กน้อย คล้ายดั่งเยี่ยจิ่งหานก็ตกใจแปลกใจเช่นกัน

“นิกายเทพอสูรหรือ?”

“พ่ะย่ะค่ะ อีกทั้งเป็นประมุขชิงในบรรดาประมุขทั้งเจ็ดของนิกายเทพอสูรที่ได้รับความเลื่อมใสยื่นมือมาช่วยด้วยตนเอง พวกเขาให้ความเคารพต่อคุณหนูสามมาก ไม่เหมือนคนรู้จักกันครั้งแรก แต่ราวกับว่าพวกเขารู้จักกันมาหลายปี อีกทั้งประมุขชิงยังมอบผู้ช่วยฝูกวงให้คุณหนูสามด้วย"

ใบหน้าอันหล่อเหลาของเยี่ยจิ่งหานมีความสนใจปรากฎออกมา

ภายใต้แสงจันทรา ลักษณะท่าทางที่สงบไม่เหมือนมนุษย์ของเขาดูนุ่มนวลกว่าเมื่อก่อนมาก

เยี่ยจิ่งหานยิ้มเล็กน้อย

น่าสนใจ

ตั้งแต่ไหนแต่ไรมานิกายเทพอสูรจะอยู่อย่างเงียบเชียบ หลายปีมาแล้วไม่เคยออกยุทธจักร คิดไม่ถึงว่าพอหลังออกจากยุทธจักรแล้ว แต่ทว่ากลับเป็นเพราะกู้ชูหน่วน

หากว่าเขาจำไม่ผิด ฝูกวงนั้นเป็นอารักขาที่สนิทสนมข้างกายหัวหน้านิกายเทพอสูรนะ

ต่อให้ประมุขมีตำแหน่งสูง ก็ไม่มีสิทธิที่จะเคลื่อนย้ายอารักขาคนสนิทนะ

นอกเสียจากว่าหัวหน้านิกายเทพอสูรจะแนะนำให้ทำด้วยตนเอง

สรุปว่านางมีความสัมพันธ์อย่างไรกับนิกายเทพอสูร?

“นายท่าน กระหม่อมไร้ความสามารถ เวลานี้ไม่สามารถตรวจสอบได้ว่าคุณหนูสามมีความสัมพันธ์อย่างไรกับนิกายเทพอสูร ตามที่ตรวจสอบมาคุณหนูสามไม่เคยติดต่อกับนิกายเทพอสูรเลย และไม่รู้จักกับพวกประมุขชิงด้วย”

“ส่วนอี้เฉินเฟย ตอนที่กระหม่อมได้ตรวจสอบเขา พบเจอการขัดขวางมากมาย มีคนปิดบังฐานะภูมิหลังของอี้เฉินเฟย ทุกครั้งที่กระหม่อมได้ทำการตรวจสอบพบเบาะแส เบาะแสนั้นจะถูกคนตัดทำลายไป”

ชิงเฟิงกล่าวด้วยความตื่นตะลึงว่า“คิดไม่ถึงว่าจะมีคนขัดขวางเราได้?หรือว่าเป็นคนของที่หนึ่งบนพื้นพิภพ?”

เจี้ยงเสวี่ยพยักหน้า