บทที่ 218

"น่าจะเหนือกว่าระดับสาม ตาเฒ่าผู้นั้นเพิ่งจะเข้าสู่ระดับสาม เขาสามารถรับมือได้" ขอเพียงแค่ไม่มียอดฝีมือมาช่วยสนับสนุน

"แล้วเจ้าอยู่ระดับใด？"

"เป็นแค่วรยุทธในการป้องกันตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น จะเก่งกว่าเขาได้อย่างไร"

กู้ชูหน่วนกลอกตา

หากเชื่อเขาก็บ้าแล้ว

"กรงเลื่อนเคลื่อนออกไปแล้ว ฝูกวงจะมีวิธีตามาทันหรือไม่？"

"เขาเป็นผู้คุ้มกันของเจ้าไม่ใช่หรือ ผู้คุ้มกันของเจ้ามีความสามารถมากมาย หรือว่าเจ้ายังไม่รู้เรื่องนี้ดี"

"......"

"เขาตามมาแล้ว"

"ข้าน้อยคารวะนายท่าน" ฝูกวงเป็นเหมือนปีศาจ ไม่รู้ว่าเขาขึ้นไปบนกรงเลื่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งและมองลงไปที่กู้ชูหน่วน

เหล่าผู้รับใช้ถอยห่างออกไป และมองฝูกวงด้วยความหวาดกลัว

กรงเลื่อนเคลื่อนมาออกมาไกลขนาดนี้แล้ว คนผู้นี้ตามมาทันได้อย่างไร？

เหตุใดคนพวกนั้นถึงไม่เห็นเขา？คงไม่ใช่ปีศาจนะ

"ลุกขึ้นเถอะ ทำได้ดีมาก"

ฝูกวงยิ้มอย่างเขินอาย ใบหน้าที่อ่อนเยาว์ของเขาแดงก่ำไปถึงหู และไม่มีความดุดันเหมือนเมื่อครู่

"ใกล้จะถึงป้อมปราการที่สองแล้ว ท่านพี่เฉินเฟยดูแลด้านหน้า ข้าดูแลด้านหลัง"

"คุณหนูสาม ในเมื่อผู้คุ้มกันของเจ้ากลับมาแล้ว ไม่ใช่ว่าควรให้เขาไปดูแลด้านหน้าหรือ？ข้าเป็นแค่ปัญญาชนผู้อ่อนแอเท่านั้น"

กู้ชูหน่วนยิ้ม "ฝูกวงของบ้านข้ายังเด็ก ดังนั้นจึงต้องให้ท่านดูแล"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของฝูกวงก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเขาก็อารมณ์ดี

ทันใดนั้น รอยยิ้มของเขาก็จางลงและกล่าวว่า "นายท่าน มีคนกำลังตามมา มียอดฝีมือมากมาย และในนั้นก็เป็นยอดฝีมือขั้นกลางระดับสามและยอดฝีมือขั้นสูงระดับสาม.....ฮู่......และยังมีกลิ่นอายของปรมาจารย์หลิน อีกทั้ง......พวกเขายังเร็วกว่าพวกเราสองเท่า"