บทที่ 321

แขกในงานสังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกเขาพากันออกห่างจากห้องโถงใหญ่เพราะกลัวว่าถ้าเทพแห่งสงครามกับจอมมารต่อสู้กัน พวกเขาจะโชคร้ายโดนลูกหลง

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่อยากพลาดการต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ ดังนั้นแต่ละคนจึงไปซ่อนตัวและแอบมองจากข้างนอก

กู้ชูหน่วนหาวอย่างเบื่อหน่าย

“ชิวเอ๋อร์ พาข้าไปนอนที่ห้องหน่อยสิ”

“เอ่อ...คุณหนู ท่านอ๋องกับจอมมารกำลังจะสู้กันนะเจ้าคะ” เวลาแบบนี้คุณหนูจะหลับลงได้อย่างไร

ได้ยินว่าจอมมารเป็นผู้ที่ชั่วร้ายมาก เล่นชู้ ลามกเสเพล เป็นคนชั่วที่ชอบปล้นชิงผู้อื่น

กู้ชูหน่วนง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น นางคร้านที่จะสนใจว่าพวกเขาจะต่อสู้กันอย่างไร ไม่สนด้วยว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับนาง นางแค่อยากจะนอนหลับเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าชิวเอ๋อร์ไม่นำทางไปเสียที กู้ชูหน่วนจึงกลับไปที่ห้องเองเสียเลย นางปิดประตูเสียงดังและนอนไปทั้งชุดอย่างนั้น

ชิวเอ๋อร์เปิดปิดประตูห้องอย่างเบามือ ตอนแรกนางคิดว่าคุณหนูของนางไม่มีความสุขเพราะถูกล่มงานแต่ง แต่ไม่คิดว่าผ่านไปเพียงครู่เดียว กู้ชูหน่วนจะหลับสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอ

“คุณหนู ท่านจะไม่สนใจเลยหรือ ข้างนอกกำลังวุ่นวายกันใหญ่เลยนะเจ้าคะ”

“โวยวายอะไรนักหนา ข้าไม่ได้นอนหลับสบายๆ มาหลายวันแล้วนะ” กู้ชูหน่วนปัดมือของชิวเอ๋อร์ออกไปโดยไม่แม้แต่จะลืมตา

ตั่งเตียงสั่นไหวราวกับเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวใกล้ๆ ข้าวของภายในห้องสั่นโคลงเคลงไม่หยุด นอกจากนี้ที่ด้านนอกยังมีเสียงตูมตามดังขึ้นมาไม่ขาดสาย ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวเปลี่ยนแปลงไปอย่างฉับพลัน เมฆดำปลุกคลุมหนาแน่นและตามมาติดๆ ด้วยเสียงฟ้าร้องกับฟ้าแลบ ชิวเอ๋อร์เห็นดังนั้นก็ตกใจจนตัวสั่น

เทพแห่งสงครามกับจอมมารต่อสู้กันแล้วจริงๆ

ไม่รู้ว่าพวกเขาต่อสู้กันอย่างไร จวนหานอ๋องทั้งจวนจึงสั่นสะเทือนไม่หยุดเช่นนี้

“คุณหนู เหตุการณ์ข้างนอกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะเจ้าคะ คุณหนูจะไม่ไปดูหน่อยหรือ”

“คุณหนู อย่าหลับสิเจ้าคะ ฟ้าจะถล่มอยู่แล้ว คุณหนู...”