บทที่ 354

โอ้สวรรค์ ถึงจะออกปล้นเงินก็ต้องปล้นนานมากเลยนะ

คัมภีร์กวีมีค่ามาก เรียกได้ว่าเป็นสิ่งล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้ แต่เงินหนึ่งร้อยห้าสิบล้านตำลึงก็มากเกินไปหรือเปล่า

เพลิงโกรธที่อัดแน่นอยู่ในใจองค์หญิงตังตังลุกโชนขึ้นทุกที ทว่าก็ไม่กล้าเสนอราคาอีก

กู้ชูหน่วนกระหยิ่มยิ้มย่อง พูดถากถางว่า "แขกกิตติมศักดิ์ชั้นบน ทำไม ไม่มีเงินเพิ่มราคาแล้วหรือ? ในเมื่อไม่มีเงินก็รีบไสหัวไปเถอะ จะได้ไม่ต้องขายหน้าแถวนี้ เพราะไม่เคยเห็นเจ้าประมูลของได้สักชิ้น ทำได้เพียงโก่งราคาให้สูงขึ้นเท่านั้น"

องค์หญิงตังตังที่ตอนแรกจะยอมแพ้ เมื่อได้ยินคำนี้ก็ไม่อินังขังขอบสิ่งใดอีกพลันเอ่ยว่า "หนึ่งร้อยหกสิบล้านตำลึง"

ครั้งนี้นางเพิ่มราคาเป็นสิบล้านตำลึงเลย

เสี่ยวลี่ว์เป็นลมทันทีทันใด

เมื่อเสนอราคาเสร็จ องค์หญิงตังตังก็สำนึกเสียใจเสียแล้ว

เงินจำนวนมากมายเช่นนี้ นางไม่มี

เสด็จแม่รู้แล้วต้องด่านางตายแน่

องค์หญิงตังตังหวังเป็นอย่างยิ่งว่ากู้ชูหน่วนจะเพิ่มราคาอีก ทว่ากลับเห็นกู้ชูหน่วนยกหัวแม่มือขึ้น " แขกกิตติมศักดิ์ชั้นบนช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน คัมภีร์ไม่กี่เล่มก็เสนอราคาหนึ่งร้อยหกสิบล้านตำลึงเลย ข้าน้อยนับถือยิ่ง ในเมื่อแขกกิตติมศักดิ์ชั้นบนชื่นชอบคัมภีร์กวีเพียงนี้ งั้นข้ายอมให้เจ้าก็ได้"

โครม......

องค์หญิงตังตังรู้สึกถูกฟ้าผ่าจนตัวเองเกือบตาย

กู้......กู้ชูหน่วนละทิ้งการประมูล?

นางยอมแพ้? เช่นนั้นคัมภีร์กวีก็ตกอยู่ในมือนางสิน่ะ?

ร่างกายนางโย้เย้ องค์หญิงตังตังจับโต๊ะ ฝืนให้ตัวเองยืนอย่างมั่นคง

วินาทีนี้ นางอยากให้คนชั้นล่างเพิ่มราคามาก ทว่ากลับไร้สุ้มเสียง มีเพียงปากของผู้ดำเนินงานเสี่ยวลู่อ้าปากหุบปาก ซึ่งไม่รู้ว่านางกำลังพูดสิ่งใดอยู่

องค์หญิงตังตังอยากตายเหลือเกิน

นางรู้สึกตัวเองโดนกู้ชูหน่วนฝังทั้งเป็น

เจ๋ออ๋องขมวดคิ้วแน่นเป็นปม

น้องสาวของเขาตกหลุมพรางกู้ชูหน่วนซะแล้ว

กู้ชูหน่วนไม่มีใจอยากประมวลคัมภีร์กวีสักนิด นางแค่จงใจให้องค์หญิงตังตังแย่งประมวลเท่านั้น

หนึ่งร้อยหกสิบล้านตำลึง......

ไม่ใช่ตัวเลขน้อย ๆ เลย ก่อนหน้านี้พระพันปีถูกกู้ชูหน่วนรีดไถเงินจำนวนมากโข จึงสิ้นเนื้อประดาตัวตั้งนานแล้ว

แล้วครั้งนี้......

เว้นเสียแต่หยิบยกมาจากท้องพระคลัง มิฉะนั้นพวกเขาย่อมไม่มีเงินเท่านี้แน่

ซั่งกวนฉู่ยิ้มพร้อมกับมองไปทางกู้ชูหน่วนอย่างชอบใจ

อี้เฉินเฟยยิ้มอย่างประคบประหงม ดวงตาอันเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยนหยุดอยู่ที่กู้ชูหน่วน

ข้ารับใช้เขาตบหน้าอก "ยังดี ยังดี ยังดีที่แม่นางกู้ยอมแพ้ตอนสุดท้าย หาไม่แล้ว ถ้าพวกเราต้องเงินจำนวนหนึ่งร้อยห้าสิบล้านตำลึงเอาออกมา มิเท่ากับเสียเลือดครั้งใหญ่หรือ"

กู้ชูอวิ๋นตบหน้าอกที่กำลังตกตะลึงของตัวเอง