บทที่ 364

หนึ่งพันห้าร้อยล้าน......

พระเจ้า

มากมายมหาศาลเช่นนี้เลยหรือ

ไม่รู้ใครตะโกนออกมาในกลุ่มฝูงชน

"พระเจ้า คนคนนั้น......คนคนนั้นเหมือนจะเป็นเทพแห่งสงคราม โอ้พระเจ้า ใช่เทพแห่งสงครามจริงๆ ด้วย ไม่แปลกเลยจริงๆ ที่เขากล้าเสนอราคาเช่นนี้ออกมาได้"

"อะไรนะ เขาคือเทพแห่งสงครามหรือ?"

ทุกคนต่างพากันถอยหลังออกไปด้วยความหวาดกลัว เพราะกลัวว่าเยี่ยจิ่งหานจะลงมือทำร้ายพวกเขา

หากเป็นคนอื่นเสนอประมูลราคานี้ขึ้นมา พวกเขาจะต้องมีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่หากเป็นเทพแห่งสงครามเป็นผู้ประมูล เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ

ถึงอย่างไรเสียเทพแห่งสงครามก็ถือเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลและทรงพลังแห่งรัฐ และความแข็งแกร่ง ทรัพยากรทางการเงิน และอำนาจของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าจักรพรรดิมาก

คนใช้ของอี้เฉินเฟยกล่าวว่า "คุณชายอี้ เราจะเพิ่มราคาประมูลอีกหรือไม่ขอรับ?"

อี้เฉินเฟยยังคงนิ่งราวกับว่ากำลังชั่งน้ำหนักคุณค่าของมัน

เขาใช้เวลานานอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยกป้ายขึ้น "หนึ่งพันเจ็ดร้อยล้าน"

อะไรนะ......

ห้องรับรองส่วนตัวหมายเลขเจ็ดเป็นใครกันแน่นะ?

เพิ่มครั้งเดียวถึงสองพันล้าน

หรือว่าเงินตำลึงในมือเขาเป็นเพียงแค่ตัวเลขเท่านั้น?

ท่านเจ๋ออ๋องโยนป้ายทิ้งอย่างหมดไร้เรี่ยวแรง

ประมูลอะไรกัน ประมูลบ้าบออะไรกัน

แม้แต่ตัวเลขหลักท้ายๆ เขาก็ไม่สามารถประมูลได้

ชั่วขณะหนึ่ง ท่านเจ๋ออ๋องรู้สึกว่าตัวเองแตกต่างกับพวกเขาอย่างมาก

"สองพันล้าน" เยี่ยจิ่งหานกล่าว

ฝ่ามือของชิงเฟิงเต็มไปด้วยเหงื่อ

แม้ว่านายท่านจะมีทรัพยากรทางการเงินที่มากมายก่ายกอง แต่หากต้องนำออกมาถึงสองพันล้าน เช่นนั้นก็นับว่าเสียหายอยู่มากเช่นกัน

สีหน้าของซั่งกวนฉู่ไร้ปฏิกิริยาใดๆ และมองไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไร

คนของเผ่าเพลิงฟ้าแทบอดไม่ได้ที่จะโยนป้ายทิ้งไป

ในช่วงเวลาสำคัญ นิกายเทพอสูรกลับร่วมมือกันกับหอเทียนหวั่งและขโมยเงินตำลึงของพวกเขาไป จนทำให้พวกเขาหมดหนทางแย่งชิงประมูลแผนที่ไข่มุกครามได้อีกต่อไป ช่างน่าเสียดายอย่างมาก เรื่องนี้ไม่อาจจบลงได้ ไม่เช่นนั้นพวกเขาคนของเผ่าเพลิงฟ้าจะมีหน้าอยู่ต่อบนโลกนี้ได้อย่างไร

คนรับใช้ของอี้เฉินเฟยรู้สึกไม่สบายใจและสั่นสะท้านไปทั่วทั้งตัว "คุณชายอี้ สองพันล้านแล้ว เรายังจะประมูลต่อไปอีกหรือไม่ขอรับ?"

ดวงตาอันอบอุ่นของอี้เฉินเฟยมองไปยังกู้ชูหน่วน