บทที่ 39

กู้ชูหน่วนยิ้ม “เงินกว่าหนึ่งล้านตำลึงนั่นข้าได้มาจากความสามารถของข้า เหตุใดข้าจะต้องให้ท่านด้วย”

“เหลวไหล เห็นได้ชัดว่าเป็นแผนของเจ้า” กู้ชูหลานโกรธจัด ถ้านางเอาเงินสองแสนตำลึงกลับคืนมาไม่ได้ นางคงไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แล้ว

“โอ้... ข้าวางแผนอะไรงั้นหรือ หรือว่าข้าบังคับให้เจ้ามาพนันกับข้า หรือว่าข้าสมรู้ร่วมคิดกับอาจารย์ซั่งกวน ให้ท่านอาจารย์ซั่งกวนช่วยข้าโกง”

กู้ชูหลานอึดอัดพูดไม่ออกอยู่เป็นนาน

ท่านอาจารย์ซั่งกวนเป็นใครกัน

เขาเป็นถึงสี่นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ของโลก เป็นผู้ที่เต็มไปด้วยความสามารถและไหวพริบ น่าเกรงขาม ทั้งยังเป็นคนที่อยู่ใกล้ชิดฝ่าบาท เขาจะช่วยนักเรียนโกงได้อย่างไร

เห็นดังนั่นอู่อี๋เหนียงก็อดพูดถึงเรื่องหนึ่งไม่ได้ “แม้ว่านั่นจะเป็นเงินที่ท่านชนะไป แต่ท่านก็ยังเป็นคนของจวนอัครเสนาบดีอยู่ดี จวนแห่งนี้เลี้ยงดูท่านมานานหลายปี ท่านควรจะตอบแทนบ้างมิใช่หรือ”

กู้ชูหลานตอบสนองด้วยการพยักหน้าแรงๆ “ถูกต้อง ควรจะเป็นเช่นนั้น”

กู้ชูหน่วนดัดมือขวาและจับตราคำสั่งไว้อย่างผ่าเผย จากนั้นจึงก้าวเข้าไปหาอู่อี๋เหนียงทีละก้าวอย่างคุกคาม เอ่ยอย่างทนงตัวว่า

“ตอบแทนรึ ถ้าไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ของท่านแม่ของข้า เขาจะได้เป็นอัครเสนาบดีหรือเปล่า ถ้าไม่ใช่เพราะสินสมรสของท่านแม่ข้า จวนอัครเสนาบดีจะมีสภาพดั่งเช่นตอนนี้ พวกท่านจะอยู่ดีกินดีอย่างทุกวันนี้หรือ แต่หลายปีมานี้จวนอัครเสนาบดีปฏิบัติต่อข้าอย่างไร ให้ข้ากินแต่ของเหลือ ให้สวมชุดผ้าป่านหยาบๆ ทุกข์ยากยิ่งกว่าคนรับใช้ เมื่อคราวที่ข้าป่วยใกล้ตาย มีใครบ้างจะไปตามหมอหรือต้มยาให้ข้าสักถ้วย”

อู่อี๋เหนียงสีหน้าดูไม่ดีและก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว นางเอ่ยอย่างโมโหว่า “ข้าไม่ใช่คนดูแลเรื่องในจวน จะมาตะคอกใส่ข้าเพื่ออะไร”

คำพูดประโยคนี้คือการปัดความรับผิดชอบให้ฮูหยินใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย

ฮูหยินใหญ่จ้องมองนางอย่างโหดเหี้ยมและเอ่ยเสียงเย็นว่า “บุตรหลานและทุกคนในจวน ข้าล้วนดูแลปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด ส่วนเรื่องที่คุณหนูสามรับไม่ได้ต้องไปถามซย่าเฟิง เพราะถึงอย่างไรซย่าเฟิงก็เป็นคนดูแลเรื่องอาหารของคุณหนูสาม”

ทุกคนรู้ว่าซย่าอวี่และซย่าเฟิงเป็นมือซ้ายและมือขวาของอู่อี๋เหนียง ถ้าสืบรู้ว่าซย่าเฟิงเป็นตัวปัญหา นั่นหมายความว่าเรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับอู่อี๋เหนียงด้วย

อู่อี๋เหนียงขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความโกรธ

ทุกคนในจวนรู้ว่านอกจากคุณหนูสามจะชั่วร้าย ฮูหยินใหญ่ก็ชั่วร้ายเช่นกัน เพียงแต่ฮูหยินใหญ่ทำอะไรแบบเก็บซ่อน เรื่องนี้ถ้าตรวจสอบต่อไป ฮูหยินใหญ่อาจจะผลักใครมารับผิดชอบก็ได้ และพวกนางก็จะต้องเป็นผู้รับเคราะห์แน่นอน

อู่อี๋เหนียงพูดไม่ออกในขณะที่ซานอี๋เหนียงกรีดเล็บสีแดงอย่างเหนื่อยหน่าย นางไม่ได้กลัวว่าจะทำให้เรื่องบานปลายและเอ่ยอย่างหยาดเยิ้มว่า “ถ้าอยากรู้ว่าใครฉ้อฉลเงินส่วนของคุณหนูสาม ลองตรวจสอบดูเดี๋ยวก็รู้แล้วมิใช่หรือ”

“ซานอี๋เหนียง เรื่องเล็กแค่นี้ค่อยตรวจสอบทีหลังก็ได้ แต่เงินหนึ่งล้านตำลึงของกู้ชูหน่วนต้องเอามาให้ได้ก่อน” กู้ชูหลานกล่าว

“โอ๊ะ เรื่องที่เงินของคุณหนูสามบุตรีของภรรยาเอกถูกฉ้อฉลไปเป็นเรื่องเล็กงั้นหรือ” ซานอี๋เหนียงกล่าวอย่างประชดประชัน