บทที่ 392

แสงสีขาวเป็นประกายแวบขึ้นมา จากนั้นกู้ชูหน่วนและทุกคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่สำนักศึกษาหลวง และคนที่อยู่ตรงหน้าของนางก็คือเหล่าอาจารย์จำนวนมากของสำนักศึกษา

อาจารย์แต่ละคนมองนักเรียนกำลังส่งคืนกระสอบป่านให้กับกู้ชูหน่วนด้วยความประหลาดใจ

วัช......วัชพืช......

กระสอบป่านใส่วัชพืชนับสิบกระสอบ?

เกิดอะไรขึ้นกันนี่?

อาจารย์สวีกล่าวขึ้นอย่างงุนงง "กู้ชูหน่วน เจ้าเก็บวัชพืชจำนวนมากเช่นนี้มาเพื่ออะไรหรือ?"

"อาจารย์ ข้าจำได้ว่าก่อนที่จะเข้าไปยังถ้ำสวินหลงซานท่านได้พูดเอาไว้ว่า การได้เข้าไปยังถ้ำสวินหลงซานเป็นการเพิ่มและฝึกฝนประสบการณ์ และรวมไปถึงการให้รางวัลแก่พวกข้าเอง ไม่ว่าพวกข้าค้นพบขุมทรัพย์สมบัติอะไรภายในนั้น ล้วนต่างก็ถือเป็นสมบัติส่วนตัวของคนนั้น"

"ใช่น่ะสิ พวกข้าเคยพูดเอาไว้เช่นนั้น" คือมันเกี่ยวอะไรกับดอกหญ้าวัชพืชเหล่านี้?

"สิ่งเหล่านี้คือสมบัติที่ข้าหามาได้" กู้ชูหน่วนยิ้มและชี้ไปที่สมุนไพรยาในกระสอบป่านนับสิบ

ทุกคนแทบอยากจะเป็นลม

เห็นวัชพืชเหล่านี้เป็นสมบัติ นับว่าเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินสิ่งนี้

ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าการที่กู้ชูหน่วนเข้าไปที่ถ้ำสวินหลงซานนั้นเพื่อไปทำเรื่องน่าตลกขบขันหรือไม่

ซั่งกวนฉู่ผู้อ่อนโยนและสง่าผ่าเผยเกิดความครุ่นคิดขึ้นภายในแววตา ราวกับว่ากำลังวิเคราะห์ว่าแสงบนท้องฟ้าเมื่อไม่นานมานี้ ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับกู้ชูหน่วนหรือไม่

อาจารย์เฉินถามขึ้นมา "พวกเจ้ามีใครค้นพบสมบัติล้ำค่าที่มากกว่าอันดับห้าหรือไม่"

อันดับ......อันดับห้า?

พระเจ้า......

เป็นไปได้หรือไม่ว่าสมบัติที่ปรากฏทางตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นสมบัติล้ำค่าลำดับที่ห้า?

หากรู้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าอันดับที่ห้า ต่อให้ต้องเสี่ยงตาย พวกเขาก็จะลองสักครั้งเพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาจะแย่งชิงสมบัติมาได้หรือไม่

กู้ชูหน่วนลูบคาง

ในเมื่อมีสมบัติล้ำค่าอันดับที่ห้า เช่นนั้นก็ไม่แปลกใจเลยที่ก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่ขึ้น

ทุกคนต่างพากันส่ายหน้า

"อาจารย์ สมบัติล้ำค่ามักจะปรากฏขึ้นในส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำสวินหลงซาน ซึ่งข้าไม่สามารถเข้าไปได้เลย อย่าว่าแต่ไม่มีใครได้ครอบครองสมบัติล้ำค่าอันดับที่ห้าเลย มันมีหน้าตาเป็นเช่นไรก็ไม่มีใครรู้ได้"

เหล่าอาจารย์ต่างก็รู้สึกผิดหวัง

พวกเขาคิดว่า นักเรียนที่เข้าไปยังถ้ำสวินหลงซานในครั้งนี้ จะมีคนที่ได้ครอบครองสมบัติล้ำค่าอันดับห้าออกมาได้

แต่ก็ถูก สมบัติล้ำค่าอันดับห้าจะถูกครอบครองอย่างง่ายดายได้อย่างไรล่ะ