บทที่ 51

“ชู่ว... คุณหนูสามตระกูลกู้เป็นพวกหัวขี้เลื่อย คุณหนูห้าเป็นผู้หญิงหยำฉ่า ข้าว่าคุณหนูรองอาจจะไม่ใช่คนดีนักก็ได้”

“ข้าก็ว่างั้น ต่อไปถ้าพวกเราจะต้องแต่งงานละก็ อย่าแต่งกับพวกคุณหนูจากจวนอัครเสนาบดีเด็ดขาด เจ้าวัดไม่ดี หลวงชีสกปรก* กู้ชูหน่วนกับกู้ชูหลานเป็นแบบนี้ กู้ชูอวิ๋นจะดีสักเท่าไหร่กันเชียว”

กู้ชูหน่วนไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าคนอื่นจะพูดถึงนางอย่างไร นางเพียงแค่จ้องมองไปยังแท่นแข่งขันอย่างไม่ละสายตา

ในบรรดาการเดิมพันทั้งหมด มีคนเดิมพันฝ่ายเจ๋ออ๋องมากที่สุด ส่วนของกู้ชูอวิ๋นค่อนข้างน่าเห็นใจเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ซึ่งไม่รู้ว่านี่เป็นเพราะผลกระทบจากเรื่องของกู้ชูหลานหรือเปล่า

ส่วนตัวนางเอง... ไม่มีใครสักคนเดิมพันข้างนาง

และผู้คนในสำนักศึกษาต่างก็ตะโกนเสียงดังเอะอะ

“พนันข้างคุณหนูสามตระกูลกู้ หนึ่งต่อห้าร้อย ทุกคนเร่เข้ามา ถ้าพลาดโอกาสนี้ต้องรออีกห้าปีเชียวนา”

กู้ชูหน่วนตาเป็นประกาย

หนึ่งต่อห้าร้อยงั้นหรือ

นั่นไม่ได้หมายความว่าถ้านางชนะ นางจะได้เงินห้าร้อยตำลึงจากการลงเดิมพันหนึ่งตำลึงงั้นหรือ

กู้ชูหน่วนพรวดพราดหันกลับมาพลางยื่นมือออกมาด้วย “วันนี้พวกเจ้าต้องพกเงินมาอยู่แล้วใช่หรือไม่ เอามาให้ข้ายืมก่อน ข้ารับรองว่าจะทำให้พวกเจ้าชนะได้เงินเต็มถุงเต็มถัง”

เซี่ยวอวี่เซวียนระแวงเล็กน้อย “เจ้าคงไม่ได้คิดจะเดิมพันว่าตัวเองจะชนะอีกหรอกนะ”

“เจ้าคิดว่าข้าโง่ขนาดนั้นเลยหรือ”

ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ เซี่ยวอวี่เซวียนและอีกสองคนก็เริ่มสนใจ “ถ้าอย่างนั้นเจ้าบอกมาสิว่าเราจะลงเดิมพันใคร เยี่ยเฟิง? เจ๋ออ๋อง? หรือว่ากู้ชูอวิ๋น”

กู้ชูหน่วนยิ้มอย่างชั่วร้าย ซ่อนแผนการบางอย่างไว้ภายใต้ดวงตาอันเป็นประกายกล้าคู่นั้น

“เอาเงินมาให้ข้าก่อน”

หลิ่วเย่ว์หันไปมองเซี่ยวอวี่เซวียน ถามด้วยสายตาว่าจะให้ดีหรือไม่

เซี่ยวอวี่เซวียนลูบคางและบ่นออกมา “แม่สาวอัปลักษณ์เจ้าเล่ห์ราวกับสุนัขจิ้งจอก มีแต่นางที่เอาเปรียบคนอื่นมาตลอด ยังไม่เคยเห็นใครทำอะไรนางได้สักคน เอาละ เราจะลองเชื่ออีกสักครั้ง”

หลิ่วเย่ว์และอวี๋ฮุยพยักหน้า เช่นนั้นพวกเขาก็จะลองเชื่อดู

ทั้งสามคนหยิบเงินออกมาจากในอก เซี่ยวอวี่เซวียนห้าหมื่น หลิ่วเย่ว์สองหมื่น และอวี๋ฮุยอีกหนึ่งหมื่นตำลึง

กู้ชูหน่วนกลอกตา “มีแค่นี้เนี่ยนะ” ถ้ารู้แต่แรก เมื่อวานนางคงไม่ให้เงินทั้งหมดแก่พวกเขาเร็วขนาดนั้น

“ไม่ใช่ว่าให้คนที่เรือนไปแล้วหรอกนะ”

กู้ชูหน่วนรับเงินมาและเดิมพันข้างตัวเองหมดหน้าตัก