บทที่ 641

เยี่ยจิ่งหานกล่าวในเวลาที่เหมาะสม "ชิงเฟิง ประกาศออกไป ผู้อาวุโสหกของเผ่าหยกดื่มสุราจนทำให้เกิดเรื่องวุ่นวาย และถูกกู้ชูหน่วนพบเข้า ผู้อาวุโสหกกลัวว่าเผ่าหยกจะตำหนิเขา จึงบีบบังคับให้กู้ชูหน่วนสละตำแหน่งหัวหน้าเผ่า"

กู้ชูหน่วนเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย "ใช่ ผู้อาวุโสหกดื่มสุราแล้วแกล้งบ้า อันที่จริงเขาอยากจะได้ตำแหน่งหัวหน้าเผ่ามาตั้งนานแล้ว และยังวางแผนที่จะฆ่าข้า เคราะห์ดีที่ข้าไม่ได้ถูกเขาฆ่าตาย"

กู้ชูหน่วนและเยี่ยจิ่งหานยิ่งพูดก็ยิ่งเลยเถิด อีกทั้งยังส่งคนไปกระจายข่าวลือทั่วทั้งใต้หล้า และกู้ชูหน่วนก็เตรียมที่จะเดินทางไปเผ่าหยก

ผู้อาวุโสหกเสแสร้งต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาเรอออกมาเป็นกลิ่นสุรา จากนั้นก็กลอกตาและกล่าวว่า "ข้าดื่มมากเกินไปจริง ๆ แต่ข้าก็ยังมีสติดีอยู่"

"แม่ของข้าเป็นใคร ใช่พระสนมอวี้หรือไม่？"

ผู้อาวุโสหกพยายามบ่ายเบี่ยง "คือว่า.....จู่ ๆ ข้าก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องที่ยังไม่ได้จัดการ ข้าขอกลับไปจัดการก่อนนะ”

"ปัง ๆ ๆ ......"

ประตูทั้งหมดถูกปิดลง คนของเยี่ยจิ่งหานถืออาวุธและเตรียมรอรับคำสั่ง

เห็นได้ชัดว่าท่าทีของผู้อาวุโสหกต้องการที่จะฝ่าออกไป พวกเขาจึงต้องจับตัวผู้อาวุโสหกไว้

"ไอ้หยา อาหน่วน ข้าจะรู้เหตุการณ์ในตอนนั้นได้อย่างไร เช่นนั้นเจ้าลองไปถามท่านผู้อาวุโสสูงเถอะ ท่านผู้อาวุโสสูงน่าจะรู้ดี"

"ที่นี่ไกลจากเผ่าหยกมาก ข้ารอไม่ไหวแล้ว ข้าขอสั่งท่านในฐานะหัวหน้าเผ่า บอกมาเดี๋ยวนี้"

"อาหน่วน"

"พูด......"

กู้ชูหน่วนจริงจังขึ้นมาในทันที สีหน้าของนางดูเคร่งขรึม และไม่ได้พูดเล่น

ผู้อาวุโสหกรู้ว่านางจริงจัง

หากเขาไม่บอก เขาอาจถูกไล่ออกจากเผ่าหยกจริง ๆ

"ข้าไม่รู้เรื่องนี้มากนัก"

"ท่านรู้แค่ไหนก็บอกมาแค่นั้น"

"เรื่องนี้จะว่าไปแล้วก็ยาว"

"ข้าเป็นบุตรสาวของพระสนมอวี้ใช่หรือไม่？"

"ใช่......"

ผู้อาวุโสหกเคาะหัวตัวเองอย่างหงุดหงิดใจ เขาไม่อยากพูดถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นเลยจริง ๆ

การพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วก็เหมือนการเอาเกลือมาทาแผล

สีหน้าของกู้ชูหน่วนซีดขาวและตัวสั่น

ในที่สุดสิ่งที่นางกลัวมากที่สุดก็เกิดขึ้น

สีหน้าของเยี่ยจิ่งหานย่ำแย่ยิ่งกว่ากู้ชูหน่วน

เขาไม่เชื่อ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางเชื่อ

"หากนางเป็นบุตรสาวของพระสนมอวี้ ทำไมนางถึงได้เป็นหัวหน้าเผ่าหยก？เผ่าหยกเกลียดพระสนมอวี้มากไม่ใช่หรือ？" เยี่ยจิ่งหานกล่าว

"ใช่......แต่อวี้เอ๋อร์ก็เป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าหยกด้วย แม้ว่านางจะฝ่าฝืนกฎของเผ่า แต่นางก็ยังเป็นคนของเผ่าหยก"

"เป็นไปไม่ได้ ท่านแม่ของข้าจะเป็นพระสนมอวี้ได้อย่างไร พระสนมผู้สง่างามจะแต่งงานกับอัครเสนาบดีเล็ก ๆ คนหนึ่งได้อย่างไร"