บทที่ 648

กู้ชูหน่วนคิดไม่ถึงว่าอาจารย์ซั่งกวนจะเสียสละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยนาง

ตอนที่อยู่สำนักศึกษาหลวง อาจารย์ซั่งกวนมักกลั่นแกล้งหาเรื่องนาง

"ตุ่บ......"

เปลวไฟที่เดือดพล่านกลับไม่ได้หยุดลงตามการบาดเจ็บของอาจารย์ซั่งกวน แต่ยังคงพุ่งพรวดกัดเซาะเข้ามา

อาจารย์ซั่งกวนยังคงฝืนความเจ็บปวดจากอวัยวะภายในที่เดือดพล่านและรวบรวมกำลังลมปราณแท้อีกครั้งเพื่อต้านทานคลื่นความร้อนนั้น

"ไป......รีบหนีไปเดี๋ยวนี้" อาจารย์ซั่งกวนกล่าวอย่างยากลำบาก

"ได้ ข้าออกไปก่อน ท่านอดทนเอาไว้"

เมื่อพูดจบ กู้ชูหน่วนก็วิ่งออกไป

อาจารย์ซั่งกวนรู้สึกสับสน

แค่นี้......

หนีไปแล้ว......

เหมือนกับตอนอยู่ที่ขั้วโลกเหนือไม่ผิดที่ทิ้งเขาไว้ โดยไม่สนใจความเป็นความตายของเขา จู่ๆ ก็......หนีไป......

เขาที่เดิมทีก็ไม่มีเรี่ยวแรงฝืนต่อไป เมื่อเสียสมาธิ อาจารย์ซั่งกวนก็ถูกคลื่นความร้อนนั้นห่อหุ้มปกคลุมโดยสมบูรณ์

เปลวเพลิงรอบๆ ตัวเขาดูเหมือนจะกลืนกินเขาทั้งเป็นทีละน้อย

เขาตกใจอย่างมาก

ไม่ง่ายเลยที่จะหนีเอาชีวิตรอดออกไปจากขั้วโลกเหนือได้ หรือกลับต้องมาจบชีวิตลงที่นี่อีก?

และในขณะที่อาจารย์ซั่งกวนฝืนทนต่อไปไม่ไหวนั้น ไกลออกไปก็มีเสียงควบม้าดังขึ้น เกือกม้าดังกึกก้อง ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน ลมพัดมาแต่ไกล ราวกับว่าทหารนับพันนับหมื่นกำลังพุ่งเข้าหา

นอกจากเสียงควบม้าที่ดังขึ้น ยังมีเสียงของกู้ชูหน่วนอีก

"ตาแก่ คนของข้ากำลังมาถึงแล้ว เจ้ายังไม่รีบวางมืออีกหรือ"

สีหน้าของชายชราชุดดำไม่พอใจนัก

เขาต้องฆ่ากู้ชูหน่วน

ซั่งกวนฉู่เขาก็ต้องฆ่า เด็กคนนี้อายุยังน้อยแต่กลับมาฝีมือการต่อสู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ หากปล่อยเอาไว้ ต่อไปคงต้องเป็นหนามพิษในอนาคตอย่างแน่นอน

เดิมทีเขาต้องการจัดการซั่งกวนฉู่ จากนั้นค่อยจัดการกู้ชูหน่วน แต่ตอนนี้คนของกู้ชูหน่วนกำลังจะมาถึงแล้ว หากเขาฆ่ากู้ชูหน่วนทีหลังคาดว่าคงจะยากเกินไป

ชายชราชุดดำตัดสินใจแน่วแน่

ในเมื่อฆ่ากู้ชูหน่วนไม่ได้ เช่นนั้นก็ฆ่าซั่งกวนฉู่ก่อนก็ได้

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ชายชราชุดดำก็เพิ่มพละกำลังมากขึ้น

ซั่งกวนฉู่ถูกเปลวไฟห่อหุ้มจนใบหน้าบิดเบี้ยวและแทบจะเปลี่ยนรูป

"ปัง......"

ไกลออกไป กู้ชูหน่วนควบม้าเร็วเข้ามาและในมือถือถังใบหนึ่ง จากนั้นสาดไปยังชายชราชุดดำอย่างแรง

ชายชราชุดดำหลบเลี่ยงโดยอัตโนมัติ

เข้าก้มลงมองเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น กลับไม่มีพิษอะไร ชายชราชุดดำหัวเราะเยาะ

ต่อให้มีพิษ เขาก็ไม่กลัว

คิดไม่ถึงว่าข้างหลังของกู้ชูหน่วนก็ยังมีอีกหนึ่งถัง ถังนี้ใช้โอกาสตอนที่ชายชราชุดดำรวบรวมกำลังเพื่อที่จะฆ่าซั่งกวนฉู่สาดเข้าไป

เหม็นเน่า

เหม็นเน่าเหลือเกิน

ชายชราชุดดำมองไปยังร่างกายของตัวเอง

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า อีกทั้งเต็มไปด้วยขี้

สีหน้าของชายชราชุดดำเปลี่ยนไปทันทีและความโกรธอย่างท่วมท้นก็เพิ่มขึ้นเดือดพล่าน

นังผู้หญิงสารเลว......

กล้าสาดขี้ใส่เขาอย่างนั้นหรือ......

เติบโตมาจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าดูถูกเหยียดหยามเขาถึงเพียงนี้

ชายชราชุดดำไม่สนใจซั่งกวนฉู่อีกต่อไป เขาคิดเพียงต้องการฆ่ากู้ชูหน่วนเท่านั้น

กู้ชูหน่วนใช้โอกาสตอนที่เขาโมโหและดึงซั่งกวนฉู่ที่บาดเจ็บสาหัสขึ้นหลังม้า จากนั้นจึงแทงมีดดาบสั้นลงไปที่ก้นของม้าอย่างเหี้ยมโหดและควบม้าออกไปอย่างรวดเร็ว

เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา

ซั่งกวนฉู่กระอักเลือดออกมาอีกครั้งและเลอะเปรอะเปื้อนไปยังชุดสีขาวบริสุทธิ์ของเขา

มีรอยยิ้มขึ้นที่มุมปากของเขา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกู้ชูหน่วนกลับมาช่วยเขาหรือไม่ หรืออาจเป็นเพราะเจ้าเด็กวิเศษคนนี้สาดขี้ไปบนร่างกายของชายชราชุดดำ

ภายหลังของพวกเขาคือเสียงก่นด่าอย่างโมโหของชายชราชุดดำ "เด็กสารเลว หากวันนี้ข้าฆ่าเจ้าไม่ได้จะไม่ขอเป็นคนอีกต่อไป"

"ตู้ม......"