บทที่ 660

นัยน์ตาของเยี่ยจิ่งหานสงบราวกับบ่อน้ำโบราณที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง และมองไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร เขาเพียงแค่จ้องมองไปที่จอมมาร

จอมมารถูกเขาจ้องมองอย่างยากที่จะเข้าใจ เขายังคิดว่าเมื่อครู่รองหัวหน้าเผ่าซือคงสาดสิ่งปฏิกูลใส่เขา และสิ่งตกค้างก็หลงเหลืออยู่บนร่างกายของเขา เขาจึงร้องตะโกนด้วยความตกใจ

ดอกลำโพงหุบลง จอมมารมองดูเสื้อผ้าของตัวเองอย่างละเอียด เพื่อดูว่าสกปรกหรือไม่

เสื้อผ้าไม่สกปรก แต่เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเหม็นมาก

"พี่หญิง ในเมื่อจับตัวรองหัวหน้าเผ่าซือคงได้แล้ว เช่นนั้นข้าจะไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยกลับมา"

กู้ชูหน่วนยังไม่ทันจะได้พูด จอมมารก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

ในเวลานี้บรรยากาศดูแปลก ๆ

กู้ชูหน่วนและเยี่ยจิ่งหานมองหน้ากัน และไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

หลังจากนั้นไม่นาน เยี่ยจิ่งหานก็สกัดจุดหลัก ๆ ทั่วร่างกายของรองหัวหน้าเผ่าซือคง เพื่อผนึกวรยุทธของเขาไว้ชั่วคราว ก่อนที่จะเก็บขลุ่ยหยกขาว

เขาหันหน้าไปและกล่าวอย่างเมินเฉย "จับตัวคนได้แล้ว ข้าก็ควรจะไปได้แล้วเช่นกัน"

"ขวับ....." เงาสีม่วงหายตัวไปอย่างรวดเร็ว ราวกับสายฟ้าแลบ

หากไม่ใช่เพราะรองหัวหน้าเผ่าซือคงถูกจับตัวไว้แล้ว ก็คงจะคิดว่าสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงภาพลวงตา

กู้ชูหน่วนมองไปยังทิศทางที่เยี่ยจิ่งหานหายตัวไป และพูดไม่อะไรอยู่นาน จนกระทั่งเสี่ยวลู่เรียก กู้ชูหน่วนจึงรู้สึกตัว

นางเดินไปข้างหน้ารองหัวหน้าเผ่าซือคงและมองลงไปที่เขา

"ชายชราชุดดำที่ไล่ฆ่าข้าเมื่อวานใช่ท่านหรือไม่"

รองหัวหน้าเผ่าซือคงเบือนหน้าหนี และพ่นลมหายใจออกมาจากจมูกอย่างเยือกเย็น

ลูกน้องของกู้ชูหน่วนเตะเขาอย่างแรงในทันที

"ตกเป็นเชลย แล้วยังกล้ากำแหง นายท่าน ข้าว่าฆ่าเขาเสียเลยจะดีกว่า"

กู้ชูหน่วนกล่าวอย่างเมินเฉย "ไม่สำคัญว่าท่านจะเป็นชายชราชุดดำหรือไม่ และท่านจะเป็นเจ้าหอของหอวิญญาณทมิฬหรือไม่ก็ไม่สำคัญเช่นกัน ข้าขอถามท่านเพียงแค่สามเรื่อง หากท่านตอบตามความจริง บางทีข้าอาจจะเหลือศพของท่านไว้ มิเช่นนั้น......"

คำข่มขู่ของนางไม่ต้องพูดก็ชัดเจนอยู่แล้ว

และรองหัวหน้าเผ่าซือคงก็เชื่อว่านางจะต้องทำอย่างแน่นอน ถึงอย่างไรความบาดหมางระหว่างพวกเขาก็ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นเพียงวันสองวัน

"เรื่องแรกคือ ลั่วอิ่งเป็นผู้ที่ท่านเลี้ยงดูมาใช่หรือไม่？เป็นท่านที่ลักพาตัวพระโอรสฝาแฝดที่เพิ่งคลอดมาจากอัครมเหสีฉู่ และแยกพวกเขาออกจากกัน คนหนึ่งถูกส่งไปยังเผ่าปีศาจ เพื่อให้เป็นของเล่นของผู้นำกองธงกล้วยไม้ และอีกคนหนึ่งถูกส่งไปยังหอวิญญาณทมิฬ เพื่อให้เป็นมือสังหาร ใช่หรือไม่？"

"เจ้าจะฆ่าก็ฆ่า หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว"

แม้ว่ารองหัวหน้าเผ่าซือคงจะถูกสกัดจุด ถูกผนึกวรยุทธ อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ไม่มีท่าทีว่าจะเจียมตัวหรือขอความสงสารเลยแม้แต่น้อย เขากลับทำตัวสูงส่ง และมองผู้อื่นอย่างดูถูกเหยียดหยาม

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกล่าวถึงอัครมเหสีฉู่หรือไม่ สีหน้าของรองหัวหน้าเผ่าซือคงถึงดูไม่ค่อยดี นัก และดูตื่นตระหนก

"ดูเหมือนว่าข้าจะเดาถูก ท่านหลงรักอัครมเหสีฉู่ แต่อัครมเหสีฉู่และจักรพรรดิฉู่รักกันอย่างลึกซึ้ง ท่านไม่พอใจ ดังนั้นจึงฉวยโอกาสตอนที่อัครมเหสีฉู่คลอดบุตร ลักพาตัวพระโอรสฝาแฝดที่เพิ่งคลอดของนางไป ทำให้อัครมเหสีฉู่ตรอมใจ จนร่างกายเสื่อมถอยลงอย่างรวดเร็ว และมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานใจ"

"อีกทั้งยังทำให้ลั่วอิ่งและเยี่ยเฟิงมีชีวิตอยู่อย่างน่าเวทนา ตาเฒ่าซือคง จิตใจของท่านมันโหดเหี้ยมผิดมนุษย์มนา"