บทที่ 708

ผู้อาวุโสหกต้องการจะปลอบใจ แต่ถูกผู้อาวุโสสูงลากออกไป

นางกับอี้เฉินเฟยต่างฝ่ายต่างรักกัน และผู้อาวุโสในเผ่าต่างก็ดูออก

แม้ว่านางจะสูญเสียความทรงจำ แต่ความรู้สึกนั้นไม่ได้หายไป

การตายของอี้เฉินเฟย กระทบกระเทือนจิตใจนางอย่างมาก และการสละชีวิตกว่าร้อยชีวิตของเผ่าน้ำแข็งก็ยิ่งกระทบกระเทือนจิตใจนางมากขึ้นไปอีก ในตอนนี้ไม่ว่าพวกเขาจะปลอบใจอย่างไร นางก็คงไม่ฟัง ปล่อยให้นางลองจะดีกว่า หากสามารถหลอมรวมไข่มุกมังกรได้ ความรู้สึกผิดในใจที่นางมีต่ออี้เฉินเฟยและเผ่าน้ำแข็งจะได้เบาลง

เหล่าผู้อาวุโสพากันถอยออกไป และคอยคุ้มกันนางอยู่ด้านนอกเตาหลอม

นับจากนี้เป็นต้นไป เตาหลอมนี้ก็จะกลายเป็นสถานที่ที่ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาที่สุดของเผ่าหยก

จอมมารก็ไม่ได้ออกห่างจากเตาหลอม

เขารู้ว่าว่าหากต้องการหลอมรวมไข่มุกมังกร ต้องใช้เลือดของนาง

เขากลัวว่าเพื่อที่จะหลอมรวมไข่มุกมังกรแล้ว กู้ชูหน่วนจะไม่สนใจแม้แต่ชีวิตของตัวเอง และหลั่งเลือดของตัวเองจนหมด ด้วยเหตุนี้ไม่ว่าผู้อื่นจะโจมตีเขาอย่างไร เขาก็ไม่ยอมจากไป

กู้ชูหน่วนลูบเตาหลอมทั้งสองด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น

"ท่านพี่เฉินเฟย พี่น้องทั้งหลายของเผ่าน้ำแข็ง ฉันจะต้องหลอมรวมไข่มุกมังกรให้ได้ และจะไม่ยอมให้พวกท่านต้องสละชีวิตอย่างสูญเปล่า วิญญาณบนสวรรค์ของพวกท่านต้องอวยพรให้ข้าด้วยนะ"

ผู้คนมากกว่าร้อยชีวิต แต่ในตอนนี้เหลือเพียงแค่เตาหลอมสองเตา หากกู้ชูหน่วนบอกว่านางไม่เสียใจ นางก็คงโกหก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเตาหลอมหยาง

ในนั้นมีคนที่นางเคยรักอย่างสุดซึ้ง

ก่อนหน้านี้เป็นเพราะนางรู้ว่าอี้เฉินเฟยเป็นผู้ที่มีร่างกายเป็นหยางบริสุทธิ์ นางจึงกลัวว่าจะใกล้ชิดกับเขามากเกินไป ไม่ช้าก็เร็วสักวันหนึ่ง เขาจะต้องยอมสังเวยชีวิตเพื่อนาง ดังนั้นนางจึงปฏิเสธเขา

และเป็นเพราะเขารู้ว่าไม่ช้าก็เร็วตัวเองจะต้องสังเวยชีวิต เขาจึงจงใจรักษาระยะห่างกับนาง และเป็นเพียงพี่ชายกับน้องสาวเท่านั้น

เมื่อนึกถึงอดีต หัวใจของกู้ชูหน่วนก็เจ็บปวดอีกครั้ง

นางกรีดมือของตัวเอง และหยดเลือดลงในเตาหลอม จากนั้นก็เร่งรัดกำลังภายใน เพื่อเริ่มหลอมรวมไข่มุกมังกร

ไข่มุกมังกรทั้งเจ็ดเม็ดหมุนวนอยู่ในเตาหลอมตามการเร่งรัดของนาง เห็นแล้วก็เวียนหัวตาลาย

จอมมารจ้องมองไปที่เตาหลอมอย่างไม่กะพริบตา และประหม่ายิ่งกว่ากู้ชูหน่วนหลายเท่า

เขาไม่สนใจความเป็นความตายของเผ่าหยก

เขาสนใจเพียงแค่นาง

หากในครั้งนี้หลอมรวมไข่มุกมังกรไม่สำเร็จ เช่นนั้นพี่หญิงของเขาก็คงจะต้องหยดเลือดต่อไป คำสาปโลหิตบนร่างของนางก็ยิ่งยากที่จะลบล้าง

เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวก็ผ่านไปสามวันแล้ว ภายใต้การเร่งรัดของกู้ชูหน่วน ในที่สุด ไข่มุกมังกรก็แสดงให้เห็นการหลอมรวม

จอมมารดีใจมาก "ใกล้จะสำเร็จแล้ว มันกำลังจะหลอมรวมกัน เตาหลอมรวมหยินหยางช่างสมคำร่ำลือจริง ๆ ไม่เสียแรงที่อี้เฉินเฟยและคนอื่น ๆ ต้องสละชีวิตของตัวเอง"

กู้ชูหน่วนเริ่มมีความหวังในใจ

ในขณะที่นางกำลังจะทำการหลอมรวมขั้นสุดท้าย ไข่มุกมังกรทั้งหมดก็ตกลงไปที่พื้นอย่างแรง

ไม่ง่ายเลยที่จะหลอมรวมไข่มุกมังกรเข้าด้วยกัน ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงแยกออกจากกันอีกครั้ง

ไข่มุกมังกรทั้งเจ็ดเม็ดยังคงเป็นไข่มุกมังกรทั้งเจ็ดเม็ด และแต่ละเม็ดก็มีสีที่ต่างกัน

ตกตะลึง

ตื่นตระหนก

ผิดหวัง

โศกเศร้า

หลากหลายอารมณ์ปะปนกันไป

ใบหน้าของกู้ชูหน่วนซีดขาวในทันที

จอมมารพูดปลอบใจ "ไม่เป็นไร ไข่มุกมังกรเป็นสิ่งที่น่าพิศวง จะหลอมรวมง่าย ๆ ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่เกือบจะหลอมรวมได้แล้วหรือ？พวกเรามาลองกันใหม่อีกสักครั้งเถอะ บางทีครั้งนี้อาจจะสำเร็จก็ได้"

สีหน้าของกู้ชูหน่วนไม่ค่อยดีนัก เพราะตอนที่นางหลอมรวมไข่มุกมังกร นางตั้งอกตั้งใจเป็นอย่างมาก จึงไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาด

เป็นไปได้ว่าไข่มุกมังกรไม่สามารถหลอมรวมกันได้

ภาพที่นางเห็นที่ทะเลโลหิตผุดขึ้นมาในหัวเป็นระยะ ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่อี้เฉินเฟยกระโดดลงไปในเตาหลอมแล้ว ภาพนั้นเหมือนกับภาพที่ทะเลโลหิต......

ที่ทะเลโลหิต หลังจากที่นางกรีดเลือดจากหัวใจของตัวเองแล้ว ไข่มุกมังกรก็หลอมรวมกัน......

หรือว่า......

นางต้องนางกรีดเลือดจากหัวใจของตัวเอง จึงจะสามารถหลอมรวมไข่มุกมังกรได้？

กรีดเลือดจากหัวใจของตัวเอง แล้วนางจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่？