บทที่ 734

ผู้อาวุโสไท่ซั่งและผู้อาวุโสสูงสุดก็ไล่ตามไปด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาบาดเจ็บสาหัสอย่างมาก เพื่อจะลุกขึ้นได้ก็กลับล้มลงอีกครั้ง จึงทำได้เพียงปล่อยให้คนอื่นที่เคลื่อนไหวคล่องตัวกว่าไล่ตามไปและจำเป็นต้องหาเขาให้เจอ จากนั้นฆ่าเสียให้ตาย เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องปัญหาขึ้นอีก

กู้ชูหน่วนขยับร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสและจากไปเพื่อค้นหาพวกเขาด้วยเช่นกัน

ในฐานะที่เป็นหัวหน้าเผ่าของเผ่าหยก นางควรจะฆ่าคนของเผ่าเพลิงฟ้าทิ้งเสียทุกคน

วินาทีนี้ นางกลับคาดหวังให้เหวินเส่าอี๋หลบหนีออกไปจากเผ่าหยกให้ได้ เพื่อจะได้มีชีวิตรอดออกไป

ที่ทางเข้าเหวไม่มีที่สิ้นสุดของเผ่าหยก เหวินเส่าอี๋และผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยต่างล้มลงกับพื้นและส่งเสียงดัง

เหวินเส่าอี๋ขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวด

เขาอดทนกับความเจ็บปวดและฝืนคลานขึ้นมา สิ่งที่ดึงดูดเขาก็คือผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เล็ก

ร่างกายของผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยเต็มไปด้วยบาดแผลและเต็มไปด้วยแผลที่มีเลือดไหลหยดย้อยออกมา

และมีหลายที่ในร่างกายที่เนื้อและผิวหนังถูกกัดขาดเป็นชิ้น เหมือนดังเช่นร่างกายของเขา ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเกิดจากการถูกสัตว์ร้ายกัด

เพียงแต่ผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยนั้นอาการแย่กว่าเขามาก

เพราะว่าขาข้างหนึ่งของเขาถูกกัดจนเหลือเพียงแค่โครงกระดูก และมือข้างหนึ่งก็ถูกกัดจนขาดลง ตอนนี้จึงเหลือเพียงมือและเท้าข้างเดียวเท่านั้น

"ท่านปู่อั้นเฮย เหตุใดท่านถึงบาดเจ็บถึงเพียงนี้......"

น้ำตาของเหวินเส่าอี๋หยุดไม่ได้อีกต่อไปและน้ำตาก็ไหลร่วงออกมา เขาตัวสั่นและอยากจะสัมผัสมือและเท้าของอั้นเฮย แต่กลับไม่กล้าสัมผัส เพราะกลัวว่าเมื่อสัมผัสมือและเท้าของเขาจะหลุดลงทันที

อั้นเฮยกล่าวอย่างเหนื่อยหอบ "เป็นเพราะนังปีศาจกู้ชูหน่วนนั่น นางใช้เจ้าเป็นเหยื่อล่อเพื่อหลอกล่อข้าไปยังเหวไร้ที่สิ้นสุดและสุดท้ายก็วางแผนให้ข้าตกลงไปยังนรกขุมที่สิบแปด บาดแผลเหล่านี้ล้วนได้รับมาจากเหวไร้ที่สิ้นสุดทั้งสิ้น"

เหวินเส่าอี๋ตกใจและดูเหมือนร่างกายของเขาจะแข็งทื่อ

อั้นเฮยคิดว่าเขาจะเป็นกังวลต่อบาดแผลของเขา จากนั้นเขาจึงฝืนยิ้มออกมาและพูดปลอบใจ "ไม่ต้องห่วงหรอก ปู่อั้นเฮยของเจ้ามีอายุมาจนถึงปูนนี้แล้วและพบเจออะไรมาเยอะแล้ว เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก ข้าไม่เจ็บหรอก"

ร่างกายของเขาถูกกัดจนแทบเหลือแต่กระดูก จะไม่เจ็บปวดได้อย่างไร

สามารถรอดชีวิตมาถึงตอนนี้ได้ นับว่าเป็นเรื่องปาฏิหาริย์อย่างมากแล้ว

เขาเคยไปที่เหวไร้ที่สิ้นสุด ความอันตรายภายในนั้นไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้เลย

"เส่าอี๋ ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถอยู่กับเจ้าไปได้อีกต่อไปแล้ว อนาคตข้างหน้าเจ้าคงต้องใช้ชีวิตด้วยตัวเองเสียแล้ว"

เหวินเส่าอี๋แสร้งทำเป็นยิ้มออกมาและกล่าวว่า "พูดเหลวไหลอะไรกัน ท่านเป็นถึงยอดฝีมือสูงสุดระดับหก บนโลกนี้ใครจะสามารถฆ่าท่านได้"

"ยอดฝีมือสูงสุดระดับหกแล้วอย่างไร แม้แต่ยอดฝีมือสูงสุดระดับเจ็บก็ไม่ใช่ผู้ที่เก่งกาจที่สุดบนโลกใบนี้ เจ้าเป็นเด็กดีและใสสะอาดบริสุทธิ์ ข้ารู้ดีว่าเจ้าคิดจะสร้างความสมานฉันท์ความโกรธแค้นชิงชังระหว่างเผ่าเพลิงฟ้าและเผ่าหยกมาโดยตลอด เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้เจ้าก็เห็นแล้วว่า ความโกรธแค้นระหว่างสองเผ่านั้นไม่สามารถขจัดแก้ไขได้เลย ต้องมีใครตายไปฝั่งใดฝั่งหนึ่งเท่านั้น"

เหวินเส่าอี๋เงียบและไม่ต้องการพูดเรื่องนี้อีก

"ท่านบาดเจ็บสาหัสอย่างมาก ข้าจะหามท่านไปเอง เราช่วยกันหาทางออก ในเมื่อพวกเราสามารถเข้ามาได้ เช่นนั้นก็ต้องสามารถหาทางออกไปได้"

ผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยดึงมือของเขาเอาไว้ และดวงตาชราที่ขุ่นมัวนั้นกังวลและไม่สบายใจอย่างสุดซึ้งเหมือนกับผู้อาวุโสสูงสุดและผู้อาวุโสเสวี่ยเย่

"ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกดีกับกู้ชูหน่วน แต่นางเป็นหัวหน้าเผ่าของเผ่าหยกและเรื่องทั้งหมดนั้นต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ของเผ่าหยกเป็นหลัก หน้าที่และภารกิจที่สำคัญของนางในชีวิตนี้ก็คือการรวบรวมไข่มุกมังกรและขจัดทำลายคำสาปโลหิตของเผ่าหยก จากนั้นทำการระดมกำลังทั้งหมดเพื่อทำลายเผ่าเพลิงฟ้าของเรา เจ้าอย่าโง่เขลาอีกต่อไปเลย เดิมทีเจ้าและนางก็เป็นศัตรูต่อกันและกันและชีวิตนี้ไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้อีกต่อไปแล้ว"

"ท่านพูดเรื่องเหล่านี้กับข้าเพื่ออะไรหรือ"

"ข้าหาทางออกจากเผ่าหยกเจอแล้ว นั่นคือการเผาผลาญพลังจิตวิญญาณของยอดฝีมือสูงสุดระดับหก ใช้พลังและกำลังทั้งหมดและเริ่มเปิดใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้าย เช่นนี้ก็สามารถส่งเจ้าออกไปจากเผ่าหยกได้แล้ว แม้ว่าข้าจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่หากข้าจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อส่งเจ้าออกไป เช่นนั้นก็น่าจะทำได้"

เหวินเส่าอี๋ตกตะลึง

"เผาผลาญพลังจิตวิญญาณ? พลังจิตวิญญาณจะถูกเผาผลาญได้อย่างไร หากถูกเผาผลาญไป วิญญาณของท่านจะแตกสลายไป เราหาทางอื่นเพื่อออกจากที่นี่เถอะ"

"นอกจากวิธีนี้แล้วก็ไม่มีทางอื่นที่จะออกไปได้อีกแล้ว เกรงว่าทุกคนในเผ่าหยกก็คงไม่มีใครรู้ว่านรกขุมที่สิบแปดยังมีค่ายกลเคลื่อนย้ายที่สามารถหนีออกไปได้ ฮ่าๆ......ไม่มีใครสามารถทำลายเผ่าเพลิงฟ้าของเราได้"

เหวินเส่าอี๋ปฏิเสธออกไปทันทีโดยไม่คิด

เขาไม่มีทางยอมให้ผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยต้องเสียสละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตของเขาอย่างเด็ดขาด

การเดินทางมายังเผ่าหยกในครั้งนี้ เขาได้ทำลายชีวิตของผู้อื่นไปแล้วจำนวนมาก

เหมือนว่าผู้อาวุโสสูงสุดอั้นเฮยจะรู้ความคิดของเขาอยู่ก่อนแล้ว เขากดจุดด้วยมือข้างขวาไปที่จุดชีพจรของเหวินเส่าอี๋