ตอนที่ 807
บทที่ 807
October 21, 2026
“……..”
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์กล่าววาทะที่เต็มไปด้วยสัจธรรมว่า“นายท่าน สิ่งของที่นี่หลายอย่างล้วนไม่เท่าไหร่ ธรรมดางั้นๆแหละ”
“พูดไร้สาระอีกประโยคหนึ่งล่ะก็ ต่อไปไม่ต้องติดตามข้าแล้ว ข้าไม่รู้จักเจ้า”
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์หน้าห่อเหี่ยวใจ นับห้านิ้วอย่างเศร้าสร้อย
“ไม่มีทาง”
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เลยนับสี่
“ตัวเดียว มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว”
“นายท่าน ตัวเดียวไม่พอเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ยัดซอกฟันเลย อย่างไรก็ต้องสี่สิบตัว”
กู้ชูหน่วนแสยะริมฝีปาก
นางนับว่าเข้าใจแล้ว
ร่วมมือกับงูตัวนี้ มันเป็นงูที่ละโมบ ทำอะไรนิดหน่อยล้วนต่อรองราคา
ไม่รู้ว่านิสัยนี้ใครเป็นคนเลี้ยงสอนมา
“ไม่มีสิ่งใดต้องคุย อยากย้ายก็ย้าย ไม่ย้ายอีกสักครู่ข้าจะให้เจ้าเสือน้อยย้าย”กู้ชูหน่วนหลับตา กระแทกเส้นวรยุทธ์อย่างต่อเนื่อง
นางรู้สึกว่าพลังมหาศาลกำลังโจมตีนางอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่ามันกำลังจะระเบิดออกอย่างรุนแรง
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ได้ยินว่าเจ้าเสือน้อยเลยไม่พอใจขึ้นมาทันที มันถามอย่างต่อเนื่องว่า“เจ้าเสือน้อยคือใครกัน นายท่าน ท่านรับสัตว์เลี้ยงตัวโปรดมาใหม่ใช่หรือไม่ เพราะฉะนั้นเลยไม่ต้องการเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์”
“………”
ปัดโธ่ มันไม่เห็นนางทุกข์ระทมหรือ?
ยาอายุวัฒนะของระดับสองชั้นบน พลานุภาพแรงเกินไปแล้ว
ร่างกายของนางคล้ายดั่งยืดอดทนถึงขั้นสูงสุดแล้ว
กู้ชูหน่วนใช้ความทรงจำที่หลงเหลืออยู่ในสมอง ดูดซับพลานุภาพของยาอายุวัฒนะอย่างต่อเนื่อง
ข้างหูยังมีเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ที่บ่นพึมพำไม่หยุด
“นายท่าน เมื่อก่อนท่านเคยบอกว่ารับแค่เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ ท่านกลืนคำพูดได้อย่างไร ท่านทำข้อตกลงกับเจ้าเสือน้อยแล้ว?เหมือนจะยังไม่ได้ทำข้อตกลง ท่านขับไล่มันไปได้ไหม?”
“นายท่าน…..ฮือๆ…เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เสียใจ เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์รอท่านมาหลายปี ตามหาหลายปี ไม่ง่ายที่จะได้เจอท่านอีกครั้ง เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ไม่อยากเป็นงูน้อยที่ไร้แม่”
กู้ชูหน่วน“…….”
“นายท่าน……”
กู้ชูหน่วนกระอักอาเจียนเลือดสีดำพุ่งออกมา นางใช้มือทั้งสองข้างยันไว้ พยายามไม่ให้ตนเองล้ม
ร่างกายของนางมีแสงสว่างโชติช่วง ทำให้ห้องลับส่องสว่างราวกับกลางวัน
บุกทะลวงตีแตกแล้ว….
นางตีแตกแล้ว
จากจุดเส้นวรยุทธ์ชั้นห้าตีแตกถึงจุดเส้นวรยุทธ์ที่หกแล้ว
ถึงแม้ไม่มาก แต่ก็นับว่ามีผลสำเร็จ
เห็นเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ยังเกาะแกะพัวพันอยู่
กู้ชูหน่วนเลยชี้เลือดสีดำบนพื้น
“น้องงู เจ้าแทบอยากจะให้ข้าตายทันที หรือว่าเจ้าตาลายตาบอด ไม่เห็นข้ากินยาอายุวัฒนะ ต้องการปรับสมดุลเส้นลมปราณ หลอมละลายยาอายุวัฒนะ?”
“แม้แต่ยาอายุวัฒนะระดับเจ็ดยังเคยกิน ระดับสองอันจิ๊บจ๊อยไม่สามารถทำอันตรายแก่นายท่านได้หรอก”
ต่อให้นายท่านเปลี่ยนร่าง ก็ไม่มีทางเกิดอันตรายอะไรเหมือนเดิม
นายท่านไม่ใช่คนที่ยืมร่างกายคนใช้แบบทั่วไปมั่วซั่ว
นางเลือกร่างกายนี้ แน่นอนว่าร่างกายนี้จะต้องมีเอกลักษณ์ของนาง
กู้ชูหน่วนขมวดคิ้ว กล่าวว่า“ระดับเจ็ด เจ้าบอกว่าข้าเคยกินยาอายุวัฒนะระดับเจ็ด?”
ยาอายุวัฒนะระดับเจ็ดแข็งแกร่งมาก เป็นไปได้อย่างไร?
อีกอย่างหากนางเคยกินระดับเจ็ด จนถึงตอนนี้จะเป็นจุดเส้นวรยุทธ์อันจิ๊บจ๊อยหรือ?
เกรงว่าตีแตกระดับหนึ่งนานแล้วแหละ
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เบ้ปาก สายตาคลุมเคลือ
“ในฝันเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เห็นนายท่านเคยกินยาอายุวัฒนะระดับเจ็ด”
กู้ชูหน่วนแสยะริมฝีปากขึ้น
“เก็บของเข้าไปหรือยัง?”
“ยังเลย”
“เช่นนั้นยังไม่รีบไปเก็บอีก”
“ที่นี่ไม่มีของดีอะไร มีอะไรน่าเก็บ มิสู้ไปเก็บของอร่อยที่ห้องครัว”
พอเห็นกู้ชูหน่วนสีหน้าอึมครึม เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เลยรีบตอบรับ
“ได้ๆๆๆ เก็บก็เก็บ แค่นายท่านพูดเจ้าเสือน้อย….”
“เก็บดีๆอย่างว่าง่าย อีกสักครู่ข้าจะตรวจสอบ ข้าจะไปที่ห้องกลั่นยาก่อน เจ้าจัดการเรียบร้อยแล้ว มาหาข้าที่ห้องกลั่นยา”
กู้ชูหน่วนไปแล้ว เหลือไว้เพียงเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์
เสี่ยวจิ่วเอ๋อกวาดสายตามองวัตถุที่ล้ำค่าเต็มห้อง