บทที่ 811

ใคร?

ใครกำลังพูด?

นางเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ และเห็นว่าการประมูลเป็นไปอย่างคึกคัก มีหัวหน้าของตระกูลจำนวนมากที่สั่งให้คนใช้นำเงินมาอีกเพื่อที่จะประมูลวงแหวนอวกาศไปให้ได้

หลังจากที่นางกวาดสายตาไปรอบๆ กลับไม่พบว่ามีใครพูดคุยกับนาง

"วงแหวนอวกาศนี้มีสีแดงทั้งวงและใช้วัสดุพิเศษ ไม่ว่าอาวุธอะไรก็ไม่สามารถทำลายมันได้ อีกทั้งยังมีขนาดความจุกว่าหนึ่งร้อยตารางเมตร เกรงว่าบนโลกนี้คงไม่มีวงแหวนอวกาศที่มีความจุที่ใหญ่เช่นนี้แล้ว"

"ไม่ว่าอาวุธใดก็ไม่สามารถทำลายมันได้? ยอดเยี่ยมเช่นนั้นเลยหรือ?" มีคนถามขึ้น

"แน่นอน ข้ารับรองด้วยชื่อเสียงของงานการประมูลในเมืองหลวง หากได้ครอบครองแหวนวงนี้แล้ว ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถทำลายมันได้ อีกอย่างวิญญาณในแหวนวงนี้ก็มีความผันผวนอย่างมากและยังมีอักษรรูนที่ไม่รู้จัก ซึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านการประมูลได้ระบุว่า เจ้าของของแหวนวงนี้ในอดีตนั้นอย่างน้อยจะต้องเป็นยอดฝีมือสูงสุดระดับหกขึ้นไปอย่างแน่นอน"

"พระเจ้า......ยอดฝีมือสูงสุดระดับหกขึ้นไป......เป็นไปได้เช่นไร......ทั้งรัฐมียอดฝีมือสูงสุดเพียงไม่กี่คนเท่านั้น หรือว่าจะเป็นสมบัติของยอดผู้แข็งแกร่งในอดีตที่หลงเหลือไว้หลังจากที่เสียชีวิตไป?"

"ตัวอักษรที่ผู้แข็งแกร่งระดับหกหลงเหลือเอาไว้......หากเราสามารถถอดคำได้บ้าง ไม่แน่พวกเราก็อาจสามารถเพิ่มระดับไปเป็นยอดฝีมือสูงสุดระดับหกได้"

"ไม่ได้ แหวนวงนี้ข้าจะต้องครอบครองให้ได้ พวกเจ้าทั้งหลายกลับไปนำเงินมาเพิ่มเดี๋ยวนี้มีเท่าไรเอามาเท่านั้น ไม่ว่าจะต้องขายบ้านขายเรือนทิ้ง ถึงอย่างไรข้าก็ต้องได้ครอบครองแหวนวงนี้"

"......"

แววตาของเจ้าเสือน้อยเป็นประกายและกรงเล็บของเสือก็แผ่ออกและอยากจะกระโดดออกไป

กู้ชูหน่วนจับหางน้อยๆ ของมันเอาไว้ "เจ้าจะทำอะไร?"

"นายท่าน ข้ารู้สึกว่าแหวนวงนี้ช่างเหมาะสมกับข้าอย่างมาก ข้าจะเอามันมาเป็นของข้า"

"เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าในงานประมูลมียอดฝีมือคอยเฝ้าดูแลอยู่นับไม่ถ้วน อีกทั้งแววตาของพวกเขาก็ดุร้าย"

"เช่นนั้นประเดี๋ยวข้าจะนำมันมา?"

"เกรงว่าจะจัดการแหวนวงนี้ไม่ได้ง่าย" กู้ชูหน่วนคิดหนัก

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร นางรู้สึกแปลก หากอยากครอบครองแหวนวงนี้ เกรงว่าจะเป็นเรื่องยากอย่างมาก

"เจ้ารีบไปบอกเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ ให้เขาทำเช่นไรก็ได้เพื่อที่จะได้ครอบครองแหวนวงนี้มาให้ได้"

"ได้เลย"

เจ้าเสือน้อยหดตัวเล็กลงและขณะนี้ก็มีขนาดเล็กเพียงเก้าอี้เล็กๆ ตัวหนึ่ง สายตาของทุกคนต่างถูกแหวนดึงดูดและไม่ได้สนใจมัน

นอกจากกู้ชูหน่วนจะตกใจแล้ว

ยังมีคนในงานการประมูลตกใจอีกสองคน

คนหนึ่งคือปรมาจารย์นักปรุงกลั่นยาที่ตระกูลซั่งกวนเชิญมา เซี่ยวอวี่เซวียน

คนหนึ่งคือผู้อาวุโสพิเศษที่ตระกูลไป๋หลี่เชิญมา เยี่ยจิ่งหาน

เซี่ยวอวี่เซวียนลุกขึ้นทันที เขาจ้องมองไปอย่างไม่อยากเชื่อที่วงแหวนอวกาศที่คุ้นเคยอย่างมากวงนั้น

แหวนวงนี้ เป็นแหวนที่อี้เฉินเฟยมอบให้กับหญิงสาว......กู้ชูหน่วน

เหตุใดถึงอยู่ที่นี่?

ตอนนั้นที่เผ่าหยกเก็บร่างไร้วิญญาณของนางก็ควรจะเก็บไว้กับตัวของนางด้วยไม่ใช่หรือ?

เผ่าหยกออกจะเคารพนับถือกู้ชูหน่วนเช่นนี้

พวกเขาไม่มีทางที่จะไม่รู้ว่าแหวนวงนี้มีความสำคัญมากเพียงใดกับกู้ชูหน่วน

หรือว่าเกิดเรื่องขึ้นกับร่างของนาง?

ซั่งกวนชิงกล่าวว่า "ทำไมหรือ คุณชายเซี่ยวก็อยากครอบครองแหวนวงนี้ด้วยหรือ?"

แหวนวงนี้เป็นแหวนที่ดี ตระกูลซั่งกวนของพวกเขาก็อยากครอบครอง

เซี่ยวอวี่เซวียนพยักหน้า "แหวนวงนี้ข้าจะต้องได้มาครอบครอง ไม่ว่าจะต้องจ่ายด้วยเงินมากเพียงใด จะต้องได้มาอยู่ในมือให้ได้"

เขามองไปที่ซั่งกวนชิงและความหมายของคำพูดก็ชัดเจนในตัวเอง

"เอ่อ......บอกตามความจริง นายท่านได้ส่งให้คนมาบอกว่า จะต้องได้แหวนวงนี้มาครอบครองให้ได้ เอ่อ......"

"ขอเพียงพวกเจ้าสามารถช่วยข้าประมูลแหวนวงนี้มาให้ข้า เช่นนั้นข้าสามารถสอนการปรุงกลั่นยาอายุวัฒนะให้พวกเจ้าได้ แม้แต่ยาอายุวัฒนะระดับขั้นที่ห้าก็สอนให้พวกเจ้า"

"พูดจริงหรือ?"

"คำพูดที่พูดออกมา ยากจะเอากลับคืน"

"ได้ คุณชายเซี่ยววางใจได้ ตระกูลซั่งกวนของเราจะพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อช่วยประมูลแหวนวงนี้มาให้ท่านให้ได้"

ยาอายุวัฒนะระดับขั้นที่ห้า.....

แม้ว่าตระกูลซั่งกวนของพวกเขาจะเก่งกาจมากเพียงใด ก็ไม่สามารถปรุงกลั่นยาอายุวัฒนะระดับห้าออกมาได้

หากสามารถปรุงกลั่นออกมาได้ ในท่ามกลางตระกูลใหญ่ทั้งสี่นี้ เช่นนั้นแล้วตระกูลซั่งกวนของพวกเขาจะต้องเป็นตระกูลที่ดีที่สุดแน่ๆ

สิ่งนี้สามารถทำให้ตระกูลซั่งกวนของพวกเขารุ่งเรืองได้ดังเดิม

ในอีกด้านหนึ่ง สองมือของเยี่ยจิ่งหานจับรถเข็นแน่นและแววตาของเขาจับจ้องไปที่วงแหวนอวกาศที่อยู่บนเวทีและหัวใจของเขาเต้นแรงอย่างมาก

เขาไม่ได้นั่งด้วยกันกับคนของตระกูลไป๋หลี่ แต่กลับนั่งเพียงลำพังในห้องรับรองส่วนตัว

ข้างกายของเขามีเจี้ยงเสวี่ยและชิงเฟิงเพียงสองคน