บทที่ 85

"ข้าคิดว่า ท่านอัครเสนาบดีไม่มีทางฆ่าพวกนาง หากฆ่าพวกนางไป เขาจะต้องลงเอยด้วยโทษของการฆาตกรรมผู้หญิง"

เซี่ยวอวี่เซวียนกลอกตาใส่เขาและพูดพึมพำ "พูดมาตั้งนาน ก็เหมือนกับไม่ได้ได้พูดอะไรเลย"

"ถึงแม้ว่าจะไม่ฆ่าพวกนาง แต่......ไม่แน่อาจจะกุมขังพวกนางไว้ในสถานที่ห่างไกลจนกว่าพวกนางจะถูกจองจำไปจนตาย"

"พูดราวกับว่าเจ้าเป็นท่านอัครเสนาบดียังไงยังงั้น"

อี้เฉินเฟยหัวเราะออกมาโดยไม่พูดอะไร

กู้ชูหน่วนเหล่มองไปที่อีเเฉินเฟย

ข้างกายมีคนที่ทั้งหล่อและฉลาดอย่างเขา ดูเหมือน......ก็ไม่เลวนะ

"ใครอยู่บนหลังคาบ้านน่ะ?"

ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา คนใช้ของจวนอัครเสนาบดีต่างพากันมาล้อมพวกเขาเอาไว้

สีหน้าของอี้เฉินเฟยเปลี่ยนเล็กน้อย "สถานการณ์ตึงเครียด ต้องการถอยหนีหรือไม่?"

กู้ชูหน่วนมองอย่างดูถูกเหยียดหยาม

มาที่นี่ก็เพื่อต้องการทวงเงิน หากถอยหนีไปจะทวงเงินได้อย่างไร?

นางพ่นดอกหญ้าที่อยู่ในปากทิ้งลง กู้ชูหน่วนจัดระเบียบเสื้อผ้าที่ไม่เรียบร้อยของนางและยืนขึ้น จากนั้นมองลงไปที่ที่ทุกคนในจวนอัครเสนาบดี

"กู้ชูหน่วน เจ้ามาที่นี่ทำไมกัน?" สีหน้าของกู้ชูหลานเปลี่ยนไป

ถึงแม้ว่านางจะอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอับอาย แต่นางก็ไม่ต้องการให้กู้ชูหน่วนเห็น

สีหน้าของทุกคนในจวนอัครเสนาบดีไม่ค่อยดีเท่าไรนัก โดยเฉพาะอัครเสนาบดีกู้