บทที่ 860

“ยาอายุวัฒนะมากมายเช่นนี้เจ้าขโมยมา หรือว่า......เจ้าเป็นนักกลั่นยา?”

เหวินเส่าอี๋เหล่มองกู้ชูหน่วน แม้ว่าเขาจะเหล่มองแต่ก็มีความแน่วแน่อยู่ในคำพูดโดยที่มั่นใจแน่วแน่ว่านางเป็นนักกลั่นยา

“อายุยังน้อยรู้วิธีกลั่นยาและก็ยังรู้จักการ ควบคุมสัตว์ เจ้าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ”

ยาอายุวัฒนัและสมุนไพรชั้นดรมากมายเช่นนี้ แม้แต่ราชวงศ์เมื่อเห็นเข้าก็ต้องอิจฉาไม่ต้องกล่าวถึงตระกูลทั่วๆไป

กู้ชูหน่วนยิ้มอย่างเขินอาย "หากว่าเจ้าชอบข้ามอบให้เจ้าก็ได้"

"หึ......"

เหวินเส่าอี๋หัวเราะเยาะเสียงหนึ่งด้วยความรังเกียจอยู่ในดวงตา จากนั้นเขาก็โบกมือจัดการเก็บกวาดสิ่งของมีค่าและยาอายุวัฒนะในวงแหวนอวกาศของนางไปจนสะอาดสะอ้าน

ความดูแคลนและการกระทำของเขาทำให้กู้ชูหน่วนรู้สึกโมโหเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

ในเมื่อดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ยังจะเอาสมบัติของนางไปทำสิ่งใด?

สิ่งของเหล่านี้เป็นทรัพย์สินทั้งหมดของนาง

กู้ชูหน่วนสาปแช่งด้วยเสียงทุ้มว่า "เจ้าโจร"

"อืม......"

เหวินเส่าอี๋ทำเสียงสูง

กู้ชูหน่วนรีบเปลี่ยนน้ำเสียงและท่าทางในทันที พร้อมกับหัวเราะแล้วกล่าวว่า "สมบัติทั้งหมดให้เจ้าแล้ว ท่านผู้อาวุโสเมื่อไหร่จะปล่อยข้าไปหล่ะ มือของข้าแทบจะไหม้เกรียมแล้วนะ"

“ถอดแหวนออกมา”

“ของทุกสิ่งก็ให้เจ้าไปหมดแล้ว เจ้าเอาแหวนวงนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์อันใดแล้ว ข้าก็บอกไปแล้วว่าหากเจ้าชื่นชอบแหวนเช่นนี้ อีกไม่กี่วันข้าจะมอบดีกว่านี้อีกสองสามวงให้เจ้า”

“ข้าเอาแค่แหวนวงนี้”

แววตาของเหวินเส่าอี๋เต็มไปด้วยคำเตือน

กู้ชูหน่วนเชื่อหมดใจเลยว่าหากนางไม่ถอดแหวนออกเกรงว่าวันนี้นางจะต้องตายอยู่ที่นี่

แต่หากว่าถอดให้เขานางก็ยิ่งเชื่อว่าแหวนวงนี้จะหายไปจากโลกนี้ในตอนนี้

ก้มศีรษะลง กู้ชูหน่วนมองดูวงแหวนอวกาศที่ตนเองสวมอยู่ในมือ ไม่รู้ว่าเนื่องจากเหตุใดนางยิ่งมองดูแหวนก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยและรู้สึกใกล้ชิดแบบหนึ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ความรู้สึกนี้ยังคงอยู่และตราตรึงอยู่ในใจนาง มีเสียงหนึ่งในจิตวิญญาณส่วนลึกบอกกับนางอยู่ตลอด

แหวนวงนี้มีความสำคัญกับนางยิ่งนัก

นางไม่สามารถสูญเสียแหวนวงนี้ไปได้

ความร้อนในมือของนางยิ่งอยู่ก็ยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อร้อนของกู้ชูหน่วนแตกโดยตรงซึ่งเจ็บปวดจนนางกระตุกขึ้นทั้งร่าง มือที่สวมแหวนอยู่ราวกับว่าจะไม่ใช่ของนาง

“ข้าจะนับถึงสาม หากว่าเจ้าไม่ถอดออกข้าจะตัดนิ้วของเจ้าซะ”

“ตัดมือของข้าเจ้าก็จะไม่ได้วงแหวนอวกาศ มันได้รับข้าเป็นเจ้าของแล้ว”

“หึ......ไม่ได้มาก็ทำลายไปเสีย หนึ่ง......”

กู้ชูหน่วนขมวดคิ้ว เผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นสูงสุดระดับหก กลอุบายเล็กๆของนางไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อยแล้วยิ่งอีกฝ่ายเป็นผู้ที่มีความเฉลียวฉลาด

"สอง......"