บทที่ 882

มีเยี่ยจิ่งหานสูญเสียชี่แท้ในการรักษาอย่างมาก

เซี่ยวอวี่เซวียนกับกู้ชูหน่วนถึงได้มีลมหายใจกลับมา

ไม่รู้ว่าภายในรถม้ามีหมอมาสองคนตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้กำลังช่วยรักษาห้ามเลือดให้พวกเขาอยู่

การเคลื่อนไหวของพวกเขาคล่องแคล่วว่องไว

พอดูก็รู้ว่าเป็นหมอที่มีความรู้มากมายและเป็นมาหลายปี

การกระทำของพวกเขารวดเร็วมาก ราวกับว่าสำหรับพวกเขานั้นเวลาเป็นสิ่งที่สำคัญมาก

กู้ชูหน่วนเอียงตัวอยู่ ตอนที่สะลึมสะลือได้ยินน้ำเสียงอิดโรยของเซี่ยวอวี่เซวียนกำลังพูดกับเยี่ยจิ่งหานอยู่

“เขาตามสังหารอยู่ทางด้านหลัง”

“อืม”

ใครตามสังหารอยู่ข้างหลัง?

เหวินเส่าอี๋?

น่าจะเป็นเหวินเส่าอี๋ มีเพียงเหวินเส่าอี๋ที่ทำให้เยี่ยจิ่งหานหวาดกลัวอย่างนี้

“ตระกูลเหวินเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าเพลิงฟ้า นี่คืออาณาบริเวณของพวกเขา พวกเราอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ดี”

“อืม”

เผ่าเพลิงฟ้าอีกแล้ว เหตุใดมันถึงคุ้นอย่างนี้นะ?

“ท่านไม่ควรสิ้นเปลืองชี่แท้”

“พักผ่อนก่อน ไม่ต้องกล่าวสิ่งใดแล้ว”เยี่ยจิ่งหานกล่าวขึ้น

“ข้าบาดเจ็บสาหัส พาข้าไปด้วยมันคือความยากลำบาก ท่านรีบพามู่หน่วนไปเถิด นี่คือขวานผานกู่ หากว่าได้….ขอให้ท่านพานางไปถึงรัฐเยี่ยด้วย อย่างน้อยที่นั่นก็ไม่มีผู้ใดตามสังหารนาง แคกๆ…..”

“หากว่าเจ้าตาย อาหน่วนไม่มีทางสงบใจมีสุขหรอก พวกเจ้าสองคน ข้าล้วนไม่มีทางละทิ้งใครทั้งนั้น”

“นี่เป็นแผนการที่เขาจงใจวางไว้ เขาต้องการที่จะเอาท่านทิ้งไว้ที่ดินแดนวิญญาณเยือกแข็งถอนรากถอนโคนทั้งหมด รวมถึงชีวิตของท่านด้วย”

“ข้ารู้”

“เช่นนั้นท่านยังเคลื่อนไหวไพ่ที่ยังไม่ได้เปิดทั้งหมด หรือว่าท่านไม่อยากให้อาหน่วนฟื้นคืนชีพแล้ว”

กู้ชูหน่วนรู้สึกหนักอึ้งที่หัวมากขึ้นเรื่อยๆ

พวกเขาพูดคุยอะไรกัน นางไม่ได้ยินแล้ว

นางได้ยินเพียงเสียงฉินดังขึ้น ยิ่งดังยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆๆ

บรรยากาศภายในรถม้าอึมครึมมากขึ้นๆ

นางรู้ เหวินเส่าอี๋ตามมาแล้ว

อีกทั้งอยู่ห่างจากพวกนางไม่ไกล

รอนางตื่นมาอีกครั้ง ก็ได้อยู่ที่ห้องไม้บนภูเขาลึกแห่งหนึ่งแล้ว

ห้องนี้นางคุ้นชินมาก

เมื่อไม่นานมานี้ นางพักอยู่ที่นี่สิบเอ็ดวันกับเยี่ยจิ่งหาน

“แม่นางมู่ ท่านตื่นแล้ว ดื่มยาก่อนเถิด”

ชิงเฟิงเห็นนางตื่น ใบหน้าแสดงออกถึงความดีใจ จากนั้นยกถ้วยยามาข้างกายนาง

กู้ชูหน่วนเคลื่อนไหวเล็กน้อยก็รู้สึกเจ็บจนไม่ไหวแล้ว

เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนจะสลบไปทะลวงเข้ามาในใจ

นางรีบกล่าวขึ้นว่า“เซี่ยวอวี่เซวียนล่ะ?เขาเป็นอย่างไรบ้าง?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของชิงเฟิงหุบลง

“ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้จัดชั่วดีจริงๆ เพื่อท่านแล้ว นายท่านของข้าไม่เพียงนำกำลังคนทั้งหมดที่มีอยู่ในดินแดนวิญญาณเยือกแข็งมาต่อต้านการโจมตีของเหวินเส่าอี๋ แม้แต่ตัวเขาเองยังออกโรงเอง ท่านก็ไม่สนใจใส่ใจเขาสักหน่อยเลย กลับกันมาถามหาเซี่ยวอวี่เซวียนก่อนแล้วนี่นะ”

“เซี่ยวอวี่เซวียนเป็นอย่างไรบ้าง”

“บาดเจ็บสาหัส นายท่านได้เชิญหมอที่ดีที่สุดมารักษาให้เขา อีกทั้งสูญเสียชี่แท้เพื่อรักษาบาดแผลพวกท่านด้วย ตอนนี้พวกท่านสองคนไม่ตายหรอก ส่วนนายท่านนะพูดยาก”

วรยุทธ์ของนายท่านกับเหวินเส่าอี๋สูสีกัน ไม่มีใครเอาเปรียบใครได้

แต่ตอนนี้

เหวินเส่าอี๋วางแผน ทำให้นางและเซี่ยวอวี่เซวียนบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งทำให้แต่ละสำนักใช้กำลังปราบนาง

เขารู้ว่านายท่านไม่มีทางมองพวกเขาตายได้ เลยจำเป็นต้องใช้ชี่แท้รักษาช่วยชีวิตพวกเขาไว้

พอนายท่านสูญเสียชี่แท้ปริมาณมาก นายท่านก็จะสู้เหวินเส่าอี๋ไม่ได้

ที่น่าสะอิดสะเอียนคือ

เขายังใช้แผนการกลอุบายแต่ละอย่าง บีบบังคับให้นายท่านจำใจต้องโยกย้ายกำลังคนทั้งหมดออกมา

เมื่อส่งไปปกป้องคนของนาง ก็ถูกคนของเหวินเส่าอี๋สังหาร

แม้แต่ชีวิตรอดล้วนไม่มี

การสู้รบนี้ พวกเขาไม่รู้เลยว่าต้องสูญเสียพี่น้องที่สละชีพไปเท่าไหร่

กู้ชูหน่วนได้ยินว่าเซี่ยวอวี่เซวียนมิเป็นอะไร ก็วางใจลง

ไม่นานนางกล่าวถามขึ้นอีกว่า“นายท่านของท่านสู้พวกเขาได้ไหม?”

“วางใจเถอะ ไม่มีใครในโลกนี้ทำอะไรกับนายท่านของข้าได้หรอก”