บทที่ 903

สภาพการเสียชีวิตของท่านพ่อของเขาเหมือนกับตระกูลมู่ไม่มีผิด

ล้วนต่างถูกคนใช้มีดกรีดเอาเลือดเนื้อออกไปทั้งหมด สุดท้ายเหลือเพียงกระดูกเท่านั้น หรือแม้ว่า......ศีรษะก็ถูกตัดออก

เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า ก่อนที่ท่านพ่อของเขาจะหมดลมหายใจไปนั้นต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมานมากเพียงใด

และไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า กู้ชูหน่วนลงมือได้อย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้ได้อย่างไร

เมื่อปิดตาลง ภาพเหตุการณ์ที่ชาวเผ่าเพลิงเฟ้าถูกฆ่าสังหารยังคงปรากฏขึ้นในหัวของเขา ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใดก็ไม่สามารถทำใจยอมรับได้ แต่กลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

ในเผ่ามีคนชรามากกว่าแปดสิบคน มีเด็กทารกที่ยังคงนอนแบเบาะ

พวกเขาผิดตรงไหน?

หุบเขาแห่งซากศพและทะเลเลือด กลิ่นเลือดที่ลอยคละคลุ้งในอากาศและเปลวไฟที่พุ่งไปยังท้องฟ้า

ไม่ว่าจะผ่านไปกี่คืนวัน เขายังคงได้ยินเสียงกรีดร้องโอดครวญท่ามกลางทะเลเพลิงอันเจ็บปวดทรมาน

ความโกรธแค้นปะทุขึ้นมาในใจของเขา

เขารักกู้ชูหน่วนมากเพียงใด เขาก็เกลียดแค้นนางเท่านั้น

แม้ว่านางจะตายไปแล้ว ขอเพียงเป็นคนที่นางให้ความสำคัญ เผ่าหยกที่สำคัญ หากได้มีส่วนร่วมในการฆ่าสังหารคนของเผ่าเพลิงฟ้า เขาจะไม่มีทางปล่อยไปแม้แต่คนเดียว

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเขา เขาจะเอาคืนร้อยเท่าพันเท่า

ความอ่อนโยนราวกับหยกของเหวินเส่าอี๋เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและร่างกายของเขาแผ่ซ่านไปด้วยความเยือกเย็นที่น่าสะพรึง

แม้แต่อุณหภูมิในอากาศก็ลดลงอย่างมาก ทำให้ผู้คนสั่นสะท้านจากความหนาวเย็น

"นายท่าน......"

อารั่วกล่าวออกมาอย่างระมัดระวัง

เมื่อได้ยินเสียงของอารั่ว รัศมีอันเยือกเย็นของเหวินเส่าอี๋ก็หายไปและกลับคืนสู่ความอ่อนโยนราวกับหยกที่บางเบาอ่อนช้อย

เพียงแต่ความเจ็บปวดในใจของเขา เกรงว่าจะมีเพียงแค่เขาเท่านั้นที่เข้าใจ

"ยังตรวจสอบไม่ได้หรือว่าเหตุใดนางถึงสามารถใช้มหาเวทดูดพลังได้?"

"ข้าน้อยตรวจสอบแล้ว แต่ไม่พบขอรับ ร่างกายของผู้หญิงคนนี้มีความลึกลับมากมาย ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไรก็ไม่พบ แต่สิ่งที่สามารถยืนยันได้ก็คือ ไม่มีใครสามารถปลอมตัวเป็นนาง วรยุทธ์ความสามารถของนางนั้น ดูเหมือนจะได้มาโดยไม่รู้ตัวขอรับ"

"เรียกผู้อาวุโสสูงสุดทุกคนกลับมาและประชุมกันในสามวันข้างหน้า"

อารั่วสูดลมหายใจ "ผู้อาวุโสสูงสุดทุกคน......?"

"คำพูดของข้ายากจะเข้าใจอย่างนั้นหรือ?"

"ขอรับ ข้าน้อยจะรีบไปปฏิบัติเดี๋ยวนี้ขอรับ"

เหวินเส่าอี๋มองไปยังมู่หน่วน ราวกับต้องการมองนางให้ทะลุปรุโปร่ง

ไม่ว่านางและกู้ชูหน่วนเกี่ยวข้องกันอย่างไร หรือนางจะเป็นกู้ชูหน่วนหรือไม่ อีกไม่กี่วันก็ได้รู้แน่

เผ่าหยกมีคาถาชั่วร้าย

คิดว่าเผ่าเพลิงฟ้าของพวกเขาไม่มีอย่างนั้นหรือ?

เวทมนตร์คาถาของเผ่าเพลิงฟ้านั้นดีกว่าเผ่าหยกแน่นอน

หากดวงวิญญาณที่แตกกระจายของกู้ชูหน่วนมาอยู่ในร่างกายของนางจริง และกลายเป็นนาง

เช่นนั้นนาง......

ก็ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีก

ดวงตาของเหวินเส่าอี๋ฉายแววเฉียบคมและรัศมีอาฆาต

เป็นเวลานาน จากนั้นเขาจึงเขย่งเท้าขึ้น ร่างกายของเขาราวกับลมอ่อนไหวที่หลอมรวมกัน เพียงชั่วพริบตาก็หายวับไปในป่าเขา

อาจเป็นเพราะอากาศที่นี่เย็นลงเล็กน้อย กู้ชูหน่วนมองไปยังทิศทางที่เหวินเส่าอี๋อยู่ แต่กลับไม่เห็นอะไร

"ฝ่อๆๆ......"

"โฮกๆๆ......"

เมื่อได้ยินเสียงของงูและเสียงคำรามของเสือที่หายไปนาน ร่างกายของกู้ชูหน่วนสั่นสะท้านและหันไปยังทิศทางของเสียง

ในที่สุด เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์และเจ้าเสือน้อยก็โผเข้ามาด้วยความดีใจ

"นายท่าน......พวกข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน ท่านไปไหนมา พวกข้าหาอยู่นานกว่าจะหาเจอ"

งูและเสือต่างแย่งกันปีนขึ้นไปบนร่างกายของกู้ชูหน่วน จากนั้นถูไถออดอ้อนกู้ชูหน่วนและต่างใช้แววตาอันเศร้าสร้อยมองไปที่นาง

"ก่อนหน้านี้พวกเจ้าไปอยู่ที่ไหนมา? ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?"

"ก่อนหน้านี้ได้เจอกลุ่มคนชั่วร้ายมาและตอนนี้ก็จัดการไปได้หมดแล้ว นายท่าน......ท่านอย่าเสียใจไปเลย ข้าและเจ้าเสือน้อยจะอยู่เป็นเพื่อนท่านเอง"

"ขอโทษด้วยที่พวกข้าไม่สามารถปกป้องดูแลท่านเป็นอย่างดี"

กู้ชูหน่วนลูบไล้เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ จากนั้นหันไปลูบไล้เจ้าเสือน้อย

บนโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล ดูเหมือนว่านาง......เหลือเพียงเจ้าเสือน้อยและเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เท่านั้นที่เป็นคนใกล้ชิดสนิทสนม

"นายท่าน ท่านอย่าเสียใจไปเลย พวกข้าได้หาผู้ช่วยมาช่วยท่านได้แล้ว ใครที่ฆ่าสังหารตระกูลมู่ เช่นนั้นพวกข้าก็จะฆ่าพวกเขาให้สิ้นทั้งตระกูลเช่นกัน"

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์กัดฟันกรอด มันส่งเสียงขู่ฝ่อๆ อยู่หลายครั้ง จากนั้นจู่ๆ ก็เกิดลมกระโชกแรงในป่าไผ่และมีเสียงฝ่อของงูดึงกึกก้องขึ้น

เจ้าเสือน้อยกล่าว "นายท่าน ข้าก็ได้มาผู้ช่วยมาจำนวนมากเช่นกัน"