บทที่ 932

ภายในป่าไผ่

เหวินเส่าอี๋ยืนอยู่บนปลายยอดต้นไผ่และเอามือไพล่หลังไว้ แววตาอันเยือกเย็นจับจ้องไปยังแสงไฟอันลุกโชน และเสียงแห่งการเข่นฆ่าผู้คนตระกูลไป๋หลี่

ข้างหลังของเหวินเส่าอี๋ยังมีผู้อาวุโสสวี่ที่มีอายุกว่าเจ็ดสิบปีอีกคนหนึ่ง

แม้ว่าผู้อาวุโสสวี่จะมีอายุมากแล้ว ทว่ากลับมีสติรับรู้อย่างดี แววตาของเขาเป็นประกาย ซึ่งแทบดูไม่ออกเลยว่าเป็นชายสูงวัยที่อายุเกินเจ็ดสิบแล้ว

ผู้อาวุโสสวี่กล่าว "เป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง แต่กลับสามารถควบคุมสัตว์ร้ายนับหมื่นได้ สามารถทำลายตระกูลไป๋หลี่ลงเช่นนี้ได้ วรยุทธ์ของกู้ชูหน่วนที่อยู่ในร่างของนางจะร้ายกาจมากเพียงใดกัน หัวหน้าเผ่า ปล่อยนางไปเช่นนี้ ทำถูกแล้วอย่างนั้นหรือ?"

"เจ้ามีวิธีการที่ดีกว่านี้อย่างนั้นหรือ?"

"ช่างเสี่ยงมากเหลือเกิน"

อีกทั้งหัวหน้าเผ่าแอบปล่อยนางออกไป หากผู้อาวุโสในเผ่าทั้งหลายรู้เข้าจะต้องโกรธอย่างมากแน่ๆ

สมมติว่าผู้หญิงคนนี้ นางสามารถเพิ่มระดับวรยุทธ์ได้เร็วเกินความคาดหมาย ถึงขั้นที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนในหลายพันปีมานี้ แม้แต่หัวหน้าเผ่าของเขาก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้

อีกทั้งนางยังเข้าใจสัตว์ร้าย สัตว์ร้ายนับหมื่นจึงนับถือนางเป็นเจ้าของ แม้แต่เทพแห่งอสูรร้ายโบราณก็ล้วนยอมจำนนต่อนาง

เกรงว่า......

หากคิดจะจับนางอีกครั้ง เช่นนั้นคงต้องใช้กำลังความสามารถไม่น้อย

นอกจากเขาแล้ว คนในเผ่าเพลิงฟ้าล้วนแล้วไม่มีใครรู้ว่าเขาแอบปล่อยมู่หน่วนออกไป

เขาเข้าใจว่าหัวหน้าเผ่ารีบร้อนและคิดอยากจะตามหาดวงวิญญาณของกู้ชูหน่วนให้ได้โดยเร็ว

ทว่าเขากลับรู้สึกว่าหัวหน้าเผ่ามีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง

เหวินเส่าอี๋กล่าวอย่างแผ่วเบา "ไม่ใช้เหยื่อ เช่นนั้นจะจับปลาได้อย่างไร"

"ตรวจสอบได้แล้วว่าคนที่แอบซุ่มโจมตีตระกูลไป๋หลี่คือองครักษ์ของจักรพรรดินี น่าแปลก เหตุใดจักรพรรดินีถึงส่งคนมาช่วยเหลือมู่หน่วน? หรือว่าจักรพรรดินีก็คิดจะทำลายตระกูลไป๋หลี่อย่างนั้นหรือ?"

ไม่ว่าตระกูลไป๋หลี่จะเก่งกาจมากเพียงใด อย่างไรเสียก็เป็นเพียงตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งเท่านั้น

จักรพรรดินีคิดอยากกำจัด มีมากมายหลายวิธีเหลือเกิน ทว่าพระนางกลับเลือกมู่หน่วน

ไม่ว่าอย่างไรก็ดูสมเหตุสมผลเอาเสียเลย

ผู้อาวุโสสวี่เงยหน้าขึ้นทันใดและกล่าวด้วยความตกตะลึง "หรือว่า......จักรพรรดินีต้องการครอบครองดวงวิญญาณของกู้ชูหน่วน?"

เหวินเส่าอี๋ยังคงนิ่งเฉย ราวกับว่าเป็นสิ่งที่คาดคิดมาก่อนแล้ว

ผู้อาวุโสสวี่อดไม่ได้จึงเดินไปข้างหน้าใกล้ๆ เหวินเส่าอี๋ ในใจของเขามีความสงสัยนับหมื่นนับพัน "หัวหน้าเผ่า......"

"ท่านว่า คืนนี้ตระกูลไป๋หลี่จะถูกกำจัดไปจนราบคาบเลยหรือไม่?"

"ข้าคิดว่าไม่เป็นเช่นนั้น ผู้อาวุโสของตระกูลไป๋หลี่ทั้งหลายต่างยังไม่ออกมากันเลย?"

เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ พวกเขายังไม่ออกมา แสดงให้เห็นว่าพวกเขายังมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ

จะเป็นเรื่องอะไรกันนะ?

ผู้อาวุโสสวี่คิดไม่ออก

เหวินเส่าอี๋กล่าวอย่างหนักแน่น "คืนนี้ตระกูลไป๋หลี่จะต้องถูกกำจัดและตายลงอย่างหมดสิ้นทั้งตระกูล"

ผู้อาวุโสสวี่ไม่สงสัยในคำพูดของเหวินเส่าอี๋เลยแม้แต่นิดเดียว ทว่า......

เป็นเรื่องที่ทุกคนแทบไม่อยากจะเชื่อ

ตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งที่มีประวัติสืบทอดต่อกันมากว่าพันปี จะต้องดับสลายลงด้วยเงื้อมมือของผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

"หัวหน้าเผ่า ผู้หญิงคนนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน ข้าน้อยเห็นว่า ควรจะหลอกล่อดวงจิตวิญญาณทั้งสามดวงในร่างกายของนางออกมาให้เร็วจะดีกว่า จากนั้นค่อยทำการฆ่านาง เพื่อจะได้ไม่เป็นปัญหาในภายหลัง ส่วนดวงวิญญาณนั้นพวกเราค่อยตามหาในภายหลัง ทว่านาง......มีความเสี่ยงอย่างมาก หากยังปล่อยให้นางเติบโตเช่นนี้ จากความรวดเร็วในการบำเพ็ญเพียรฝึกซ้อมวรยุทธ์ของนางในตอนนี้ เกรงว่า......"

"ไปกันเถอะ เข้าไปดูกับข้า"

ไม่รอให้ผู้อาวุโสสวี่พูดจบ เหวินเส่าอี๋เขย่งปลายเท้า ท่ามกลางความมืด เขาติดตามกู้ชูหน่วนไปราวกับดวงวิญญาณ

นางช่างเหมือนกับกู้ชูหน่วนเหลือเกิน

เหมือนกันราวกับเป็นคนคนเดียวกัน

และเขาก็ไม่ต้องการปล่อยนางไป

ทว่าดวงวิญญาณช่างตามหายากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน เขาไม่สามารถรอนานเช่นนั้นได้

ยังมีหลายเรื่องที่ต้องให้นางช่วยจัดการ

และที่เขาคิดไม่ตกก็คือจักรพรรดินี

ดูเหมือนว่าจักรพรรดินีจะไม่รู้อะไรเลย

แต่ก็เหมือนว่าพระนางรู้ทุกอย่าง

พระนางช่างดูลึกลับเสียเหลือเกิน

ลึกลับจนไม่ว่าเขาจะตรวจสอบอย่างไร ก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าจักรพรรดินีเป็นคนเช่นไรกันแน่