บทที่ 999

ปัง......

ฮวาอิ่งจัดการปัดทำลายชุดมังกรที่แปดเปื้อน

โกรธ

ความโกรธระดับบ้าคลั่ง

บรรยากาศโดยรอบลดลงถึงจุดเยือกแข็งในทันที และชั้นพลังอำมหิตของการสังหารก็พลุ่งพล่านออกมา

ทุกคนและรวมถึงเหล่าอสูรร้ายต่างตัวสั่น

พลังสังหารที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

พวกเขารู้สึกได้ว่าท้องฟ้ากำลังจะถล่มทลายลงมา

เหวินเส่าอี๋และเยี่ยจิ่งหานตะโกนออกมาพร้อมกัน "ระวัง หนีไปเร็วเข้า"

"ตู้ม......"

พลังฝ่ามือขนาดใหญ่ที่มาพร้อมกับบรรยากาศที่กัดกร่อนได้เคลื่อนไปทางกู้ชูหน่วนอย่างเกรี้ยวกราด

รัศมีของพลังฝ่ามือนั้นกว้างไกล แม้ว่ากู้ชูหน่วนจะใช้วิชาตัวเบาเพื่อหลบหนีหนีไปไม่ทัน

เหวินเส่าอี๋และเยี่ยจิ่งหานหยิบขลุ่ยหยกและฉินหิมะออกมาพร้อมกันโดยบังเอิญ

ฉินและขลุ่ยร่วมมือกัน ทำให้เกิดพลังทำลายล้างอย่างน่าสะพรึง และพลังฝ่ามือก็ถูกต้านทานด้วยเสียงบรรเลงที่ดังออกมา

"อั่ก......"

ผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียงต่างกลายเป็นชิ้นเนื้อที่ไหม้เกรียม

ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำและกลิ่นอายแห่งการฆาตกรรมก็แผ่ออกมา

เหวินเส่าอี๋และเยี่ยจิ่งหานคิดว่ากู้ชูหน่วนจะหนีไป ทว่ากู้ชูหน่วนไม่เพียงไม่วิ่งหนีไป แต่กลับเผยให้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏออกมา

ในใจของพวกเขาลุ้นระทึกอย่างมาก และรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มักมีแผนการลับมือได้เสมอ

ควับ.....

ทั้งสองต่างเก็บขลุ่ยและฉินและไปอยู่ข้างกายของกู้ชูหน่วน จากนั้นนำตัวกู้ชูหน่วนวิ่งออกไป

เมื่อไม่มีการควบคุมของขลุ่ยและฉิน พลังฝ่ามือก็รุนแรงมากขึ้น และต่อให้พวกเขาวิ่งเร็วมากแค่ไหน พวกเขาทั้งเขาก็ต้องตายลงอย่างน่าอนาถในเงื้อมมือนี้

พื้นดินปรากฏเป็นรอยลึกขนาดใหญ่

ไม่นานก็มีเสียงดังกึกก้องขึ้นมา

พลังนั้นไม่ด้อยไปกว่าฮวาอิ่งเลย

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องและกลุ่มควันหนาทึบก็พวยพุ่ง ทำให้หายใจไม่ออกจนผู้คนอดไม่ได้ที่จะปิดปากและจมูก

เยี่ยจิ่งหานและเหวินเส่าอี๋คิดไม่ถึงว่าอาวุธลับนี้จะมีอานุภาพร้ายกาจขนาดนี้

วรยุทธ์ระดับเจ็ดยังถูกจัดการถึงขนาดนี้

นี่คืออาวุธไฟที่นางพัฒนาขึ้นมาล่าสุด ซึ่งเทียบได้กับระเบิด นางใช้ในปริมาณมหาศาล ว่ากันว่าเพียงแค่ใส่เข้าไปไม่ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใดก็ล้วนถูกแผดเผาทั้งสิ้น

ทว่านางกับไม่ตายและแทบไม่เป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ

ช่างน่าหวาดกลัวอย่างมาก

"เจ้าสมควรตาย"

ฮวาอิ่งทำหน้าเกรี้ยวกราดและเบิกตากว้าง จากนั้นลานพิธีก็เต็มไปด้วยความน่าสะพรึงกลัวและลมพายุที่พัดกระหน่ำ

บรรยากาศเปลี่ยนไปทำให้รู้สึกไร้เรี่ยวแรง

ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดกำลังจะถูกพรากชีวิตไป

โดยเฉพาะดอกไม้ใบหญ้าที่เหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็ว

"มหาเวทปีศาจชั่วร้าย มันคือมหาเวทชั่วร้าย"

ผู้ที่มีความสามารถด้านการต่อสู้ต่างขัดขวางสกัดกั้นแรงกัดกร่อนของมหาเวทชั่วร้าย เพื่อป้องกันไม่ให้วรยุทธ์ในร่างกายถูกดูดไป

ส่วนผู้ไม่มีศิลปะการต่อสู้ต่างมีเลือดไหลออกมาและตายลงในที่สุด และเหลือเพียงโครงกระดูกเท่านั้น

กู้ชูหน่วน เยี่ยจิ่งหาน เหวินเส่าอี๋ต่างอยู่ใกล้จุดศูนย์กลางของมหาเวทมากที่สุด เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของนางคือพวกเขาสามคน

สิ่งมีชีวิตต่างถูกลิดรอนชีวิตไปอย่างต่อเนื่อง

ทั้งสองใช้ขลุ่ยและฉินเข้ามาต้านทานสกัดกั้น เพื่อหวังจะทำลายมหาเวทชั่วร้ายของนาง

ทว่ามหาเวทยิ่งเพิ่มความแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้พวกเขาแทบหายใจไม่ออก

ทั้งสองจำเป็นต้องให้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อพยายามสกัดกั้น

สองคนที่มีวรยุทธ์ระดับหกขั้นสูงสุดและอีกหนึ่งคนที่มีวรยุทธ์ระดับห้าขั้นสูงสุดต่อสู้กับผู้ที่มีวรยุทธ์ระดับเจ็ดขั้นกลาง ทว่ากลับเสียเปรียบอย่างรุนแรง

หากไม่ได้สัมผัสและเห็นได้ด้วยตาตัวเอง พวกเขาไม่มีทางเชื่ออย่างแน่นอน

กู้ชูหน่วนจิตใจแน่วแน่และสงบ จากนั้นใช้ขลุ่ยหยกวาดอะไรบางอย่างที่พื้น ไม่นานบริเวณที่นางวาดก็เปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิต จากนั้นอสูรร้ายในตำนานต่างเงยหน้าคำรามและพุ่งตรงเข้าไปหาฮวาอิ่ง

โห่ว......

ทั้งเมืองหลวงกึกก้องไปด้วยเสียงคำรามของอสูรร้าย จากนั้นท้องฟ้าก็เปลี่ยนสีอีกครั้ง

วินาทีนี้ แม้แต่รองหัวหน้าเผ่า เหวินเส่าอี๋และเยี่ยจิ่งหานก็ต่างสั่นสะเทือนไปด้วยเช่นกัน