ตอนที่ 755 1083-1084

“พูดจาเหลวไหล บทลงโทษที่ข้าใช้กับเขา มิทำให้เขาตายได้ พอเจ้าไปพบเขา เขาก็ตายในทันที เหมือนกับเมื่อยี่สิบปีก่อน ที่เจ้าพบกับอวิ๋นเอ๋อร์เพียงหนเดียว นางก็ตัดความสัมพันธ์ทุกสิ่งอย่างกับข้าอย่างเด็ดขาดทันที”

“หึ ช่วยไม่ได้”

หัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้าเย้ยหยัน บุญคุณและความแค้นต่างๆ ไม่สำคัญอีกต่อไป

ที่สำคัญคือ เขาฆ่าคนในเผ่าไปมากมายเพียงนี้ และเป็นผู้นำการก่อกบฏในครั้งนี้ เขาต้องตายสถานเดียว

จิตสังหารพลุ่งพล่าน

จิตสังหารของหัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้าแพร่กระจายออกมา ผู้ที่ถูกปกคลุมไปด้วยจิตสังหารของเขาตายลงอย่างรวดเร็วระเหยเป็นหมอกโลหิต รองหัวหน้าเผ่าซือคงใช้พลังอย่างที่สุด เพื่อหยุดพลังอันยิ่งใหญ่นี้ และสีหน้าที่ถูกกดขี่ตึงขึ้นในทันที เลือดออกไม่หยุด พื้นที่ที่เขายืนอยู่แยกออกจากกันอย่างต่อเนื่อง

และไม่รู้ว่าทนน้ำหนักไปมากเพียงใดกันแน่

กู้ชูหน่วนเองก็อิจฉาพลังนี้แล้ว

หากผนึกของนางถูกปลดออก นางจะเก่งกาจเท่าเขาหรือไม่นะ?

เพียงใช้พลังจิตก็สามารพฆ่าคนได้ มิจำเป็นต้องลงมือฆ่าเลยด้วยซ้ำ

และสามารถพลิกสถานการณ์สงครามทั้งหมดได้เพียงผู้เดียว

คนใช้ของน่าหลานหลิงลั่วกล่าว “คุณชาย เราจะทำอย่างไรดีขอรับ จักต้องช่วยรองหัวหน้าเผ่าซือคงหรือไม่?”

ช่วยเขา?

เขาโง่หรืออย่างไรกัน?

สิ่งที่สำคัญที่สุดในการมาที่เผ่าเพลิงฟ้าสำหรับเขาคือ ฆ่าไอ้คนเลวทรามซือคงด้วยมือตนเอง และทำลายทั้งเผ่าเพลิงฟ้าให้สิ้นซาก

เขาจะช่วยศัตรูฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของตนได้อย่างไร

น่าหลานหลิงลั่วกล่าว “การมาของหุบเขาตันหุยในครั้งนี้ คือมาช่วยหัวหน้าเผ่า ในเมื่อแน่ชัดแล้วว่ารองหัวหน้าเผ่าเป็นผู้ก่อกบฏและใส่ร้ายหัวหน้าเผ่า พวกเราก็ควรจะอยู่ฝ่ายหัวหน้าเผ่า ส่งต่อลงไปว่า ใครที่ร่วมมือฆ่าหัวหน้าเผ่า ให้ฆ่าให้หมด ล้างแค้นให้กับหัวหน้าเผ่าซะ”

“ขอรับ”

ลูกศิษย์นับหมื่นคนของหุบเขาตันหุยเปลี่ยนพรรคพวกในบัดดล และหันไปฆ่ารองหัวหน้าเผ่าซือคงแทนอย่างไร้ความปราณี

ผู้คนในเหตุการณ์ต่างงงงัน

การเปลี่ยนแปลงของหุบเขาตันหุยรวดเร็วมากเสียจริง

คนของซือคงยังไม่ทันรู้ตัว ก็ถูกฆ่าไปมากแล้ว

แม้นจะรู้ตัวทัน แต่ก็มิใช่คู่ต่อสู้ของหุบเขาตันหุยในระยะเวลาอันสั้นนี้ เพราะเมื่อครู่ที่ซ่งหยวนและหัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้าระเบิดความโกรธออกมาและสังหารทั่วหล้า หุบเขาตันหุยเองกลับหลบหนีได้ทันเวลา ทว่าผู้ที่เป็นหนังหน้าไฟนั้นกลับเป็นคนของซือคงเอง

รองหัวหน้าเผ่าซือคงโกรธจนกระอักเลือดออกมาทันที

เขาเสียใจ

ตนมิควรร่วมมือกับคนของหุบเขาตันหุยตั้งแต่ต้น ทำเอาล้อหมาป่าเข้าเรือน ทำลายแผนการของเขา

หัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้ายิ่งโกรธจนลุกเป็นไฟ

เรื่องของเผ่าเพลิงฟ้าจักต้องให้คนนอกเข้ามาร่วมด้วยตั้งแต่เมื่อใดกัน

และคนนอกที่ว่านั้น ในปากคอยพูดว่าเพื่อปกป้องเขา ช่วยเหลือเขา แต่กลับสังหารหมู่ลูกศิษย์และคนของเขาไม่หยุด

แม้นจะเป็นคนของซือคงก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังเป็นลูกศิษย์ของเผ่าเพลิงฟ้าเช่นกัน ต้องให้เขาทำตัวเป็นจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือที่นี่ตั้งแต่เมื่อใดกัน

หัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้ายกมือขึ้นอยากจะฆ่าน่าหลานหลิงลั่วซะ

ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด มีพลังอันแข็งแกร่งคอยดึงฉีกเขาอยู่ภายในร่างกายไม่หยุดหย่อน ดึงฉีกจนเขาตายก็มิปาน ราวกับร่างกายจะระเบิดออกมาอย่างไรอย่างนั้น

“อ๊าก…”

หัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้ากุมขมับไว้แน่น เจ็บปวดจนเขากลิ้งลงกับพื้นอย่างมิสนใจใดๆ

รองหัวหน้าเผ่าซือคงที่ถูกกดขี่ถอนหายใจโล่งอก และหนีไปอย่างเร็วไว ทิ้งเรื่องวุ่นวายต่างๆ ให้คนอื่นจัดการ

“ท่านพ่อ…”

เหวินเส่าอี้พยุงหัวหน้าเผ่าเพลิงฟ้าขึ้น เพียงแค่แตะบนตัวของเขา ก็ร้อนจนทำให้มือของเขาเกิดแผลผุพองขึ้น

ร่างกายของเหวินเฉิงเทียนร้อนมาก ร้อนกว่าหม้อน้ำมันเดือดเสียอีก มิสามารถพยุงเขาให้ลุกขึ้นได้เลย

และมิสามารถรักษาให้กับเขาได้ด้วย เพราะหัวใจของเขาเต้นเร็วมาก ราวกับว่ามีกรวยแหลมกำลังทิ่มแทงหัวใจของเขาให้หลุดออกมาปานนั้น

นี่มัน…

เป็นเช่นนี้ได้อย่างไรกัน?

“ข้า…ข้าหลงเสน่ห์ และ…และยังโดนยาพิษอีกด้วย ทน…ทนต่อไปได้ไม่นานแล้ว”

“ท่านพ่อ…”

“เส่าอี้ พ่อจะถ่ายทอดพลังทั้งหมดที่มีอยู่ให้กับเจ้า เผ่าเพลิงฟ้าในภายภาคหน้านั้น…ต้องวานเจ้าแล้วล่ะ”

“ข้ามิสามารถดูแลทั้งเผ่าเพลิงฟ้าได้ กระดูกไหปลาร้าของข้ายังถูกดึงออกไปแล้วด้วย”

เหวินเฉิงเทียนรีบจับเข้าที่กระดูกไหปลาร้าของเหวินเส่าอี้ บริเวณนั้นถูกดึงออกไปจริง ทั้งยังถูกดึงออกจนหมด ทั้งชาตินี้ เขามิอาจฝึกฝนวรยุทธ์แล้วล่ะ

“ใครทำ? เผ่าหยกหรือ? หรือว่าน่าหลานหลิงลั่ว?”