บทที่ 103

แก้แค้น

สิ่งนี้กระตุ้นออร่าอย่างรุนแรง

ลูน่า กิบสันคิดจะแก้แค้นงั้นเหรอ แค้นเรื่องอะไร แค้นใคร คิดจะแก้แค้นเธองั้นเหรอ

กล้าดียังไง!

เธอน่าจะฆ่าลูน่า กิบสันด้วยสองมือของตัวเองไปซะตั้งแต่ตอนนั้น!

ตอนที่คนขับเตะลูน่า กิบสันตกทะเลคงเป็นเรื่องดีเกินไป! ถ้าตอนนั้นออร่าจัดการด้วยตัวเอง ลูน่า กิบสันก็คงไม่มีชีวิตอยู่และคงไม่มีโอกาสคลอดเด็กเวรนั่นออกมา!

ความไม่พอใจฉายวาบบนใบหน้าของออร่า เธอกล่าวเย้ยใส่ลูน่า “เธอพูดเหมือนมีใครทำอะไรพี่สาวฉัน”

ออร่ายกมือขึ้นเสยผมทัดหูด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง “พี่สาวฉันเป็นคนที่จากไปโดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรสักคำ เธอพูดเองด้วยซ้ำว่าเธอหักหลังโจชัว ไม่มีใครทำอะไรเธอ แล้วเธอจะแก้แค้นใครล่ะ?”

จากนั้นออร่าก็มองลูน่าอย่างเย็นชา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตรและอันตราย “เธอไม่เคยเจอพี่สาวฉันมาก่อนสักครั้ง ถือดียังไงมาพูดถึงพี่สาวฉัน ไม่มีมารยาทเลย”

เพราะยอมให้ลูน่าโดนออร่าด่าว่าไม่ได้ เนลลี่ที่นั่งถัดจากนาตาชาจึงจงใจส่งเสียงดังออกมาเปลี่ยนเรื่อง “คุณยายขา หนูอยากกินอันนี้!”

นาตาชาชะงักไป เธอรีบหยิบอาหารให้เนลลี่ “ออร่า หยุดพูดได้แล้ว เนลลี่ก็อยู่ที่นี่นะ”

ออร่าเปล่งเสียงไม่พอใจเล็กน้อย “ก็แค่พูดความจริง”

นาตาชาขมวดคิ้ว “หยุดพูดได้แล้ว”

จากนั้นเธอก็มองลูน่าอย่างใจดี “ลูกคนที่สองของฉันก็เป็นแบบนี้แหละ อย่าถือสาเลยนะคะ”

เมื่อมองเห็นใบหน้าที่ดูซูบซีดและมีอายุมากขึ้น ลำคอของลูน่าก็รู้สึกราวกับตีบตัน

“แต่” นาตาชาถอนหายใจและพูดพลางตักอาหารให้เนลลี่ “ออร่าก็พูดถูก ไม่มีใครทำอะไรเธอ หรือทำให้เธอขุ่นเคืองใจ เธอจากไปโดยไม่บอกอะไรสักคำ ทั้งยังไม่เคยโผล่หน้ามาเลยตลอดหกปี มันก็เป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าผิดหวังจริง ๆ”