บทที่ 121

คำพูดของเขาทำให้ฝูงชนตกอยู่ในความโกลาหลอีกครั้ง

พวกเขายังคงสนทนากันอย่างเผ็ดร้อนจนทำให้ทั้งห้องจัดงานเลี้ยงถูกปกคลุมไปด้วยเสียงซุบซิบนินทาที่ดังก้อง

นี่เป็นเหตุการณ์ที่กลับตาลปัตรเป็นอย่างมาก

เมื่อสองนาทีก่อน คุณย่าลินช์และออร่าเพิ่งจะประกาศเรื่องวันงานแต่งงานไป แต่สองนาทีหลังจากนั้น โจชัวก็เข้ามาพร้อมกับลูกสาวและประกาศเรื่องการยกเลิกการแต่งงาน

“ทำไมเขาถึงยกเลิกงานแต่งล่ะ?” มัลคอล์มยิ้มบาง ๆ ขณะมองโจชัวที่ยืนอยู่บนเวที “เขาชอบออร่ามาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“คนเราเปลี่ยนใจกันได้” ลูน่าเยาะเย้ยและมองโจชัวบนเวที

“ฉันอยู่กับเขามาตั้งสามปี เขาเกลียดฉันจนพยายามจะฆ่าฉันทิ้ง ออร่าอยู่กับเขามาห้าปี บางทีเขาอาจจะเบื่อเธอแล้วก็ได้”

อันที่จริง ไม่ว่าโจชัวหรือออร่าจะประกาศอะไร ลูน่าก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย

คนไร้หัวใจอย่างพวกเขาไม่ว่าจะทำอะไรก็เข้าใจได้ทั้งหมด

“ถือว่าเป็นโชว์ที่น่าสนุก”

มัลคอล์มยืดแขนออกไปบนพนักพิงของโซฟาที่ด้านหลังของลูน่า เขายังคงมองดูเหตุการณ์ที่เผ็ดร้อนที่บนเวที

บนเวที ใบหน้าของออร่าเปลี่ยนเป็นซีดขาว จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นสีแดงและเปลี่ยนกลับไปเป็นซีดขาวอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะพูดด้วยเสียงกระซิบกระซาบว่า “โจชัว นี่คุณจะไม่ช่วยฉันจากความอับอายนี้หน่อยเหรอคะ? ยังไงฉันก็เป็นบุคคลสาธารณะนะ คุณ...”

โจชัวหัวเราะเบา ๆ “ในเมื่อเป็นคนของสาธารณชน คุณก็ไม่ควรใช้ลูกไม้นี้ตั้งแต่แรกสิ”

เขาเอนตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอ “คุณคงคิดว่าผมจะช่วยรักษาหน้าคุณย่าสินะ คุณก็เลยกล้าทำเรื่องพวกนี้ลับหลังผม คุณคิดว่าผมจะยอม ปล่อยให้มันเกิดขึ้นเหรอ? คุณคิดผิดแล้วล่ะออร่า”

จากนั้นโจชัวก็เงยหน้าขึ้นและมองไปยังฝูงชนอย่างสง่างาม

“เมื่อห้าปีก่อน ผมได้หมั้นหมายกับคุณกิบสัน ผมมั่นใจว่าผมคงทำให้หลายคนสับสนว่าทำไมผมจึงหมั้นกับน้องสาวของภรรยาเก่าที่จากไปของตัวเอง

“ในเมื่อวันนี้ผมยกเลิกการหมั้นแล้ว ผมก็จะอธิบายทุกอย่างให้พวกคุณฟัง พวกคุณจะได้ไม่ต้องคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา”

โจชัวจับไมโครโฟนเอาไว้และพูดด้วยเสียงต่ำ “ตอนนั้นที่ผมยังอยู่กับภรรยาของผม เธอรักน้องสาวที่ชื่ออร่ามากที่สุด แม้ว่าเธอจะมีรายได้ไม่ค่อยมากนัก แต่เธอก็ยังยืนกรานที่จะจ่ายค่าเทอมให้ออร่าได้เข้าเรียนในโรงเรียนด้านศิลปะการแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุด