บทที่ 125

เมื่อโดนเปิดโปงโดยพ่อของโจชัว ออร่าก็รู้สึกอับอายเล็กน้อย

“เนลลี่เป็นหลานของคุณ ดังนั้นคุณจึงเข้าข้างเธอ! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเด็กแบบเธอจะเป็นนักออกแบบชื่อดังระดับโลก! แล้วฉันก็ไม่เชื่อด้วยว่าชิ้นที่อยู่ในมือเธอจะเป็นของจริง!”

ออร่ากัดริมฝีปากแน่น จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็เกิดขึ้นในใจเธอ

“ชุดเครื่องเพชรของฉันเป็นของจริง! ฉันซื้อมาจากมัลคอล์ม ควินน์! ทุกคนก็รู้ว่ามีคนมอบเครื่องประดับชุดนี้ให้คุณควินน์ก่อนหน้านี้! เครื่องเพชรชุดนี้ที่อยู่ในมือคนอื่นต้องเป็นของปลอม แต่ชุดที่คุณควินน์มีจะต้องเป็นของจริงแน่นอน! เพราะฉันซื้อมาจากเขาโดยตรง!”

แม้ว่าชิ้นที่เธอซื้อมาจะเป็นของปลอม แต่เธอก็ตกลงกับมัลคอล์มให้บอกว่าชุดเครื่องเพชรที่เธอซื้อมาเป็นของจริงแล้ว

เธอใช้มัลคอล์มเป็นข้ออ้างได้!

“แต่” มัลคอล์มที่ดูการแสดงมาตั้งแต่ต้นไม่คิดเลยว่าเขาจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงไปด้วย

เขายืนขึ้นและยักไหล่อย่างไม่แยแส “ผมจำได้ว่าตอนที่บอกราคาคุณไป คุณกิบสันบอกว่ามันแพงเกินไป ผมก็เลยไม่ได้ขายให้”

ฝูงชนตกอยู่ในความเงียบสงัด

ใครบางคนพูดเบา ๆ “ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นคุณควินน์ที่นี่”

“ตระกูลควินน์กับตระกูลลินช์เป็นคู่แข่งทางการค้ากันไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไทมัลคอล์ม ควินน์ถึงมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดคุณย่าลินช์ได้ล่ะ? เขาดีกันแล้วเหรอ?”

“พวกเขาอาจจะทำงานร่วมกันก็ได้ น่าสงสารนะ คุณกิบสันคิดจะใช้คุณควินน์เป็นโล่ให้ตัวเอง แต่คุณควินน์ดันอยู่ที่นี่ด้วยสิ...”

“น่าขายหน้าชะมัด...”

ท่ามกลางการถกเถียงกันออร่าเดินถอยหลังโดยไม่รู้ตัว “ปะ...เป็นไปไม่ได้...”