บทที่ 214

ลูน่าหัวเราะ

น้องสาวเหรอ?

น้องสาวที่ตั้งท้องลูกของสามีของพี่สาวตัวเอง และยังมีพี่เขยที่พยายามฆ่าเมียตัวเองงั้นเหรอ?

น้องสาวที่จงใจฆ่าลูกสาวของพี่สาวตั้งหลายครั้งงั้นเหรอ?

บางครั้งเธอยังสงสัยว่าออร่าคือลูกสาวของพ่อและแม่ของเธอจริงไหม

พวกเขาเติบโตมาด้วยกันและได้รับการศึกษาเหมือน ๆ กัน แต่ทำไมออร่าถึงแตกต่างจากเธอมากนัก

“เชิญตามฉันมาค่ะ” ทางโรงพยาบาลจิตเวชได้รับเงินจากโจชัวให้คอยดูแลออร่าอย่างเข้มงวดตลอด 24 ชั่วโมง

เมื่อเห็นพวกเขามาถึง เจ้าหน้าที่ก็รีบมาต้อนรับพวกเขาทันที

“คุณกิบสันอยู่ข้างในค่ะ”

เจ้าหน้าที่เดินนำโจชัวและลูน่าไปยังห้องที่อยู่สุดทางเดินและพูดอย่างสุภาพ “ห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียง เรากลัวว่าเธออาจจะโจมตีได้ ดังนั้นเราก็เลยล่ามเธอไว้กับโซ่ เชิญคุณเข้าไปได้เลยค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ” ลูน่าขอบคุณเจ้าหน้าที่ จากนั้นเธอก็มองโจชัว “ฉันจะเข้าไปคนเดียว หวังว่าคุณจะไม่แอบฟังเรื่องที่เราคุยกันนะคะคุณลินช์”

โจชัวกวาดตามองเธออย่างเย็นชา “ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้น”

จากนั้นโจชัวก็หมุนตัวแล้วเดินออกไปที่ม้านั่งที่ห่างออกไปและนั่งลง เขานั่งพิงอย่างสง่างามและเริ่มทำงาน

เมื่อเธอมั่นใจว่าเขาจะไม่แอบฟังแล้ว ลูน่าก็สูดลมหายใจเข้ายาวแล้วเดินเข้าห้องไป

การตกแต่งภายในห้องเรียบง่าย มีเตียง โต๊ะและเก้าอี้สองตัว

แขนขาของออร่าถูกโซ่ล่ามเอาไว้ เธออยู่ในชุดของโรงพยาบาล

ในตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนเตียงด้วยผมเผ้ายุ่งเหยิง

ลูน่ายืนอยู่ที่ประตูและกำลังประเมินสถานการณ์ เมื่อเธอเห็นว่าออร่าน่าจะไม่สามารถมาถึงเก้าอี้ที่เธอนั่งได้ เธอก็เดินเข้าไปอย่างมั่นใจ