บทที่ 219

ถึงอย่างนั้น ถ้าเรื่องความเข้าใจผิดทั้งหมดนี้มาจากลูน่า กิบสัน เขาก็ได้อธิบายกับเธอชัดเจนแล้ว

ในตอนนี้เขาไม่สามารถติดต่อกับลูน่า กิบสันได้โดยตรง ดังนั้นเขาจึงได้แต่ฝากให้ลูน่าเป็นคนส่งข้อความไป

ลูน่าเยาะเย้ย “คุณคิดว่าเธอจะเชื่อคุณเหรอ?”

โจชัวเย้ยหยัน “ถ้าไม่เชื่อ ก็ให้เธอมาคุยกับฉันเองสิ”

ลูน่าถึงกับกลืนคำพูดของตัวเองลงคอไปในทันที

เธอเงียบไปสักพัก หลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็กล่าวอย่างเยาะเย้ย “ ฉันจะบอกเธอให้”

โจชัวมั่นใจมากว่าลูน่า กิบสันจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเขา นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเย่อหยิ่งกับเรื่องนี้ได้

คุยกับเขาเองงั้นเหรอ? ถ้าเธอยังเป็นลูน่า กิบสันแล้วมาเจอเขา เธอไม่รู้เลยว่าตัวเธอจะยังคงมีชีวิตรอดอยู่หรือเปล่า!

บรรยากาศในรถเงียบลงเมื่อทั้งสองคนเงียบไป

ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงบลูเบย์วิลล่า

เมื่อรถจอด โจชัวก็ลงจากรถทันที

ลูน่าถอนหายใจและเปิดประตูรถด้วยเช่นกัน เธอตามหลังโจชัวไป

ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ!ปิ๊บ!

ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ!ปิ๊บ!

ในตอนที่ลูน่าเดินเข้าไปในวิลล่า เสียงเตือนก็ดังไปทั่วทั้งวิลล่าไม่หยุด

โจชัวขมวดคิ้วแล้วมองไปที่เธอ

ลูน่าเองก็สับสนเช่นกัน เธอเดินถอยหลังโดยไม่รู้ตัวแล้วเสียงเตือนก็เงียบลง

จากนั้นเธอก็เดินหน้าหนึ่งก้าว

ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ!ปิ๊บ!

“เธอเอาอะไรมาด้วย?” โจชัวขมวดคิ้วและเดินเข้าไป “ระบบนิรภัยสมารถตรวจจับอุปกรณ์ติดตามตำแหน่งและอุปกรณ์ดักฟังได้ เธอมีอะไรพวกนี้อยู่กับตัวหรือเปล่า?”

ลูน่างุนงง “ไม่มีนะคะ”

เสียงเตือนยังคงดังก้องอยู่ในหูของเธอ