บทที่ 250

“ไม่สนใจเหรอ? ถึงแม้จะเป็นเรื่องชีวิตและการเกิดของเธอก็ตามเหรอ?”

“เรื่องชีวิตและการเกิดอะไรของเธอ?”

“ฉันรู้ว่าเธอต้องสนใจ”

ออร่าคลี่ยิ้ม “ขึ้นมาสิ ฉันไม่กินเธอหรอกน่า”

…

ออร่าพาลูน่าไปยังร้านกาแฟใกล้ ๆ

“ว่ามาสิ”

ขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ลูน่าสูดลมหายใจเข้าลึกและมองผู้หญิงตรงหน้าเธอด้วยสายตาเย็นชา

ออร่าจิบกาแฟ “ฉันก็ต้องใช้เวลาประมวลผลข้อมูลนิดหนึ่ง...”

จากนั้นเธอก็วางแก้วกาแฟในมือลง “พอได้ยินฉันบอกว่าอยากคุณเรื่องชีวิตและการเกิดของเธอขึ้นมา เธอเคยคิดไหมว่า บางทีอาจจะเป็นไปได้มาก ๆ นะว่าเธออาจไม่ใช่ลูกของพ่อกับแม่น่ะ”

ลูน่าขมวดคิ้วและไม่ได้พูดอะไร

“ถ้าเธอคิดอย่างนั้นมันก็เข้าใจได้นะ ยังไงซะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พ่อกับแม่ก็ทำกับเธอเหมือนเป็นลูกบุญธรรมอยู่แล้ว แต่ความจริงน่ะตรงกันข้ามเลย”

ออร่าเปลี่ยนท่าเพื่อให้สบายตัว แล้วเอนหลังพิงโซฟา “ฉันไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพวกเขาหรอก”

มือของลูน่าที่จับแก้วไว้ยกค้างกลางอากาศ

หลังจากนั้นครู่ใหญ่เธอจึงเปล่งเสียงอะไรออกมา “เป็นไปได้ยังไง...”

พ่อแม่ของเธอ รักออร่าจับจิตจับใจ พวกเขาซื้อของแพง ๆ ดี ๆ ให้เธอ ในขณะที่เธอ ในฐานะพี่สาว ลูน่าได้แต่ใช้ของต่อจากเธอก็เท่านั้น แล้วตอนนี้ออร่ากลับบอกว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ ๆ เนี่ยนะ!

“ฉันก็ไม่ได้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาเลยซะทีเดียว”

ออร่ายกมือขึ้นแล้วใช้ปลายนิ้วลูบแก้วเซรามิค “ฉันเป็นลูกสาวของพ่อ เรามีพ่อคนเดียวกัน แต่คนละแม่ ตอนที่พ่อมีภรรยาอีกคน แม่ของฉันกับนาตาชาก็ท้องพร้อมกันพอดี ในตอนที่กำลังอุ้มท้องอยู่ แม่ของฉันก็เลิกกับพ่อ เธอไม่ต้องการฉันเลยตั้งแต่ฉันเกิดมา แต่พ่อจะปล่อยให้ฉันต้องทนทุกข์กับโลกนี้ตามลำพังได้ยังไงจริงไหม? เพราะงั้นเขาก็เลยสลับตัวฉันกับน้องสาวแท้ ๆ ของเธอ ฉันก็เลยกลายเป็นลูกสาวคนที่สองของตระกูลกิบสัน ในขณะที่น้องสาวแท้ ๆ ของเธอถูกส่งตัวไปยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า”

ลูน่านั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ทั้งร่างของเธอสั่นเทาไปจากความหนาวเย็นที่จู่ ๆ ก็พัดเข้ามา

ถ้างั้น...