บทที่ 258

“อย่าเชื่อใจทุกคนที่เจองั้นเหรอ...” ลูน่าทวนด้วยรอยยิ้มเยาะ “ฟังดูเป็นคำแนะนำที่ดีนะคะ แต่น่าเสียดายที่บนโลกนี้มีจอมโกหกตั้งเยอะ บางคนเก่งมากซะด้วย แม้ตอนที่ต้องพูดความจริงออกมา แต่พวกเขาก็ยังกัดฟันโกหกต่อได้อย่างหน้าด้าน ๆ ว่าไม่รู้ไม่เห็น”

ลูน่าเงยหน้ามองโจชัวอย่างท้าทาย “คุณเห็นด้วยกับฉันไหมคะ คุณลินช์?”

สีหน้าของโจชัวบึ้งตึง เขายังคงเงียบอยู่นานจนในที่สุดเขาก็สารภาพว่า “ฉันขอโทษสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ แต่ฉันมีเหตุผล อลิซแค่...”

“ฉันรู้เหตุผลของคุณค่ะ เพราะว่าคุณคงปล่อยให้ภรรยาแสนสมบูรณ์แบบของคุณยอมรับว่าเธอผิดไม่ได้ใช่ไหมคะ?” ลูน่าแทรกตอบ ในที่สุดความโกรธที่ระงับไว้ของเธอก็เข้าครอบงำ “ฉันไม่เข้าใจคุณเลยจริง ๆ โจชัว

“ลูน่า กิบสันเสียสละเพื่อคุณมามากมายในชีวิตแต่งงานของพวกคุณ แต่คุณได้ให้อะไรตอบแทนเธอบ้างไหม? ทุกคืนเธอจะรอให้คุณเลิกงานจนถึงเที่ยงคืน เธอไม่มีความสุขและครอบครัวของคุณก็ปฏิบัติต่อเธออย่างโหดร้าย แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับคุณสักคำเพราะเธอไม่อยากทำให้คุณเสียใจ เธอมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า แต่เพราะคุณ เธอจึงทิ้งโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตที่จะได้ไปศึกษาต่อต่างประเทศ แล้วคุณให้อะไรตอบแทนเธอบ้าง? คุณไม่ได้มองเธอด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ หกปีต่อมา คุณกลับทำตัวเหมือนสามีที่สมบูรณ์แบบของอลิซ คุณให้ความรักและการปกป้องทั้งหมดแก่เธอ และคุณก็ยังเต็มใจที่จะฝ่าฝืนหลักการของตัวเองและโกหกเพื่อเธออีกด้วย” ลูน่าหันหน้าไปด้านข้างเพื่อซ่อนสีหน้าผิดหวังของเธอ “ฉันไม่เข้าใจคุณเลยจริง ๆ”

“เธอพูดถูก สิ่งที่อลิซทำในวันนี้เป็นเรื่องที่ผิด” โจชัวถอนหายใจเฮือกใหญ่ “นีลกับเนลลี่ปฏิเสธที่จะยอมรับเธอเป็นแม่ของพวกเขา เหตุผลที่อลิซพยายามจะใส่ความเธอก็เพราะว่าอลิซอิจฉาเธอ อลิซอิจฉาที่เด็ก ๆ ดูเหมือนจะรักเธอมากกว่า”

ลูน่าสูดน้ำมูกและยิ้มเยาะใส่เขา “พวกเขาไม่มีวันรักเธอ” ลูน่ารู้ว่าลูกของเธอจะไม่มีวันยอมรับผู้หญิงคนอื่นเป็นแม่ของพวกเขา

“แต่อลิซยังเป็นแม่แท้ ๆ นะ” โจชัวพูดแล้วถอนหายใจอีกครั้ง “อลิซกับฉันจะพยายามเรียกความเชื่อใจจากพวกเขากลับมาอีกครั้ง สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ที่หอศิลป์จะไม่มีทางเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง”

ลูน่าหันไปมองเขาอย่างเย็นชา “คุณรู้ได้ยังไงว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก? ถ้ามันเกิดล่ะ? คุณจะโกหกเพื่อเธอเหมือนที่ทำในวันนี้อีกไหม?”