บทที่ 262

“ผมได้ไปเยี่ยมเธอที่สุสาน แต่เมื่อตอนที่ผมได้ยินว่าเธอยังไม่ตาย ผมก็รีบกลับมาเมืองบันยันทันที ไม่กี่วันก่อนผู้ช่วยของโจชัวติดต่อผมมา และบอกว่าเขาอยากจะเป็นผู้จัดแสดงงานศิลปะให้กับผมเพราะอลิซน่ะ”

ลูน่ากัดริมฝีปากตัวเอง “งั้น...ที่คุณยังอยู่ในเมืองบันยันเพราะคุณอยากจะขอบคุณอลิซด้วยตัวเองเหรอคะ”

ลูน่าสงสัย เพราะตั้งแต่ที่ธีโอเจออลิซ เขาก็ไม่ได้แสดงความต้องการที่จะเริ่มพูดคุยสนทนากับอีกฝ่ายด้วยซ้ำ

“ผมต้องแน่ใจก่อนน่ะ” ธีโอพูดแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ “ตอนที่ผมรู้ว่าลูน่า กิบสันตายไปเมื่อห้าปีก่อน ผมก็ค่อนข้างเศร้า ผมศึกษาทุกเรื่องเกี่ยวกับเธอ ผมดูโปรไฟล์โซเชียลมีเดียรวมถึงบล็อกของเธอ ผมไม่เชื่อว่าผู้หญิงคนนั้นที่ตอนนี้อยู่กับโจชัวจะเป็นลูน่า กิบสันตัวจริง ถึงแม้ตอนนี้เธอจะบอกว่าเธอเปลี่ยนชื่อเป็นอลิซแล้ว แต่ลูน่าไม่ได้เป็นคนที่รู้อะไรเพียงผิวเผินและหลอกลวงเหมือนอลิซ”

คำพูดของธีโอทำให้ลูน่าตกใจเป็นอย่างมากจนเธอพูดไม่ออก เธอหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบด้วยเช่นกัน หลังจากนั้นสุดท้ายเธอก็ตั้งสติและพูดว่า “คนเราเปลี่ยนกันได้ค่ะ”

“ผมรู้ เพราะงั้นผมก็เลยยังสืบเรื่องของเธออยู่” ธีโอมองลูน่า “คุณไม่สงสัยเหรอว่าจริง ๆ แล้วอลิซเป็นใคร?”

ลูน่าเงียบไปและยิ้มให้เขา “ก็นิดนึงค่ะ”

คำพูดของออร่ายังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอ บางทีออร่าอาจพูดความจริงที่ว่าอลิซเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของลูน่า เพราะมีจิตสำนึกขึ้นมา อาจเป็นอย่างนั้นหรือบางที ออร่าแค่ทำให้เธอสับสน บางทีอลิซอาจไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับเธอเลย และเธอก็เป็นเพียงคนคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกับลูน่าเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลใด ลูน่าก็ตั้งใจแน่วแน่ที่จะสืบให้รู้จนถึงที่สุด

ธีโอมองเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง “งั้นผมก็เดาว่าตอนนี้เรามีเรื่องที่น่าสนใจเหมือนกันแล้วล่ะ”

ลูน่าเม้มปาก “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ”